اشک مداح هدف ما از ایجاد این وبلاگ نقد و بررسی شبهات و غلو در مداحی وشیوه روضه خوانی می باشد. لطفا نظرات خود را درباره مطالب وبلاگ ذیل هر مطلب قرار دهید و ما را در بهتر کردن محتوای این وبلاگ یاری فرمائید. شماره های تماس (مدیر مجمع): 09155137285 - 09375382373 لینک کانال ما درتلگرام:https://telegram.me/mamj51 @mamj51 http://mamj.mihanblog.com 2017-11-21T14:00:30+01:00 text/html 2017-11-19T06:31:31+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعارشهادت امام رضا http://mamj.mihanblog.com/post/5368 <p align="justify" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>صحبت با امام رضا ( علیه اسلام ) بهانه نمی خواهد0 فرموده است هر که به زیارتم بیاید در سه نوبت به دیدنش می روم و او را کمک می کنم و آسانترین آنها زمان مرگ است 0 و فرمود البته زیارتی که عارفانه باشد 0 یعنی با شناخت و معرفت به حق من ( امام رضا علیه السلام )&nbsp; باشد 0 عرض کردند که عرفان در حق شماچیست ؟ فرمود : &nbsp;کسی که یقین داشته باشد و اقرار کند که : من</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>1) امام هستم</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>2 ) غریب هستم</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>3 ) شهید هستم&nbsp;</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>4 ) مفترض الطاعه هستم ( یعنی اطاعت و پیروی از من واجب است 0)</b></p><p dir="rtl" align="justify" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>حالا اگر 4 خصوصیت فوق را در حق امام رضا ( ع ) ثابت شده و یقینی می دانی با پای دل به حرم ان حضرت سفر کن و با خلوص نیت بگو : السلام علیک ایها الامام الغریب ، السلام علیک ایها الامام الشهید ، السلام علیک 000</b></p><p dir="rtl" align="justify" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>بیاییــد با ذکر شاعــر دلسوخته اهل البیــت (ع) نجــوای عاشقانــه و صمیمانــه ای با امـام رضا ( ع )&nbsp;&nbsp;داشته باشیم ۰ &nbsp;</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>من کیستــــم ؟ گدای تو یــا ثامن الحجــــج&nbsp;</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>شرمنـــده عطــای تــــو یــا ثامن الحجــــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>بالله نمـــی روم بر بیگانگـــــان بــه عجــــز</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>تا هستـــــم آشنــــای تو یا ثامن الحجــــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>از کـــار من گــــره نگشاید کســـی مگــــر</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>دست گره گشــــای تــــو یــــا ثامن الحجج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>تــا آخـــــرین نفس نکشــــم دست التجــــا</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>از دامـــن ولای تـــو یــــا ثامـــن الحجــــــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>خورشید سطح خــاک به پیش ملایک است</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>آن گنبـــد طلای تــــــو یــــا ثامن الحجـــــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>سر خدای هستی و راز و نهـــان مـــــاست</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>روشن بـــه پیش رای&nbsp; تـــــو یا ثامن الحجج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>خواهــــم زبخت همت و از حـــق سعادتی</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>تا ســر نهــــم به پــــــای تو یا ثامن الحجج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>باشــــــد صفـــــای صبــــح نشابور یــادگار</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>زانفــاس جانفــــزای تـــو یا ثامن الحجــــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>دارالشفاست کــــوی تو و خود توئی طبیب</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>درد مـــن و دوای تـــو یـــــا ثامن الحجـــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>جائی کـــــه گفتــه مــــدح تو سالار انبیـــا</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>مـــن چون کنــــم ثنـــای تو یا ثامن الحجج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>هستی چـــو پاره تـــــن پیغمبــــــر خدای</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>جــــان جهـــان فـــــدای تو یا ثامن الحجج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>چون می شود که دیده من هم برد نصیب</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>از دیـــــــدن لقـــــای تو یا ثامــــن الحجـج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>سوزد همیشه لاله صفــت قلب دوستــان</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>از داغ ابتـــــلای تــــو یــا ثامــــن الحجـج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>همناله با جوان دل افســــرده ات جــواد</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>گرییـــــم در عــــزای تـــو یا ثامن الحجج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>با پیکـــــر تو زهر جگر سوز تا چه کــرد ؟</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>خود دانی و خــــدای تـو یا ثامن الحجـــج</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>بنما عنایتـــی به ( مویـــد ) کــــه نسپرد</b></p><p dir="rtl" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; text-align: right; background-color: rgb(233, 233, 220);"><b>راهی بجــــز رضــــای تـو یا ثامن الحجج</b></p> text/html 2017-11-19T06:12:32+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعارشهادت امام هشتم http://mamj.mihanblog.com/post/5367 <p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">از خراسان روضه خیلی دور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">زهر وقتی قاطی انگور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">اشک در چشمان آقا حلقه زد آنجا که گفت</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">حال و روز جدِّ ما ناجور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">در هجوم تیر ها و نیزه ها گم شد تنش</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">در میان سنگ ها محصور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">در میان علقمه عباس از بس تیر خورد</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">پیکرش چون کندوی زنبور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">حرف حرفِ جنگ بود اما پس از عباس ما</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">حرف دشمن نیز حرف زور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">آه زجرآورترین جای سفر آنجاست که</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">زجر، شب بر جستجو مٲمور شد یابن الشبیب</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">عمه هرجایی به دشمن رو نمی زد پیش زجر؛</span><span tahoma","sans-serif";="" mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman""="" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">در بیابان عاقبت مجبور شد یابن الشبیب</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">&nbsp;</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" align="center" style="font-family: Tahoma, Arial; font-size: 13px; text-align: center; line-height: 20px; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span tahoma","sans-serif";mso-fareast-font-family:"times="" new="" roman";="" mso-bidi-language:fa"="" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 24px;">قاسم نعمتی:</span></p> text/html 2017-11-19T06:05:21+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی زندگی نامه أمام رضا(ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5366 <span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">خلاصه زندگینامه امام هشتم حضرت رضـا (ع )<br>ویژگیهاى زندگى امام رضـا (ع )&nbsp;<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">بـعـد از امـام مـوسى بن جعفر (علیه السلام ) مقام امامت به پسرش&nbsp; حضرت ابوالحسن على بـن مـوسـى الرّضـــا (عـلیـه السـلام ) رسـیـد، چـرا كـه او در فـضـایل سرآمد همه برادران و افراد خانواده اش بود و در علم و پرهیزكارى بر دیگران برترى داشت و همه شیعه و سنّى بر برترى او اتفاق نظر دارند و همگان آن حضرت را به تفوّق بر دیگران در جهت علم و فضایل معنوى مى شناسند.<br>بـه علاوه پدر بزرگوارش امام كاظم (علیه السلام ) بر امامت او بعد از خودش تصریح فرموده و اشاراتى نموده كه درباره هیچیك از برادران و افراد خانواده او، چنین تصریح و اشاراتى ننموده است .<br>حـضـرت رضـا (عـلیـه السلام ) به سال 148 هجرى (یازدهم ذیقعده یا ...) در مدینه چشم بـه ایـن جـهـان گـشـود، و در طـوس خـراسـان در مـاه صـفـر سال 203 هجرى در سنّ 55 سالگى از دنیا رفت .&nbsp;<br>مـادر آن حـضـرت ((اُمّ الْبَنین )) نام داشت كه اُمّ ولد بود. مدّت امامت او و مدّت سرپرستى او از اُمّت ، بعد از پدرش ، بیست سال بود.<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">چند نمونه از دلایل امامت حضرت رضا (ع )<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">1 ـ تـصـریح و اشارات امام كاظم (علیه السلام ) بر امامت حضرت رضا (علیه السلام )؛ ایـن مـطـلب را جمع كثیرى نقل كرده اند از جمله از اصحاب نزدیك و مورد اطمینان و صاحبان عـلم و تـقـوا و فـقـهـاى شـیـعـیـان (امـام كـاظـم (عـلیـه السـلام ) ) كـه بـه نقل آن پرداخته اند، عبارتند از:<br>داوود بـن كـثـیـر رِقـّى ، محمّد بن اسحاق بن عمّار، علىّ بن یقطین ، نعیم قابوسى و افراد دیگر كه ذكر آنان به طول مى انجامد.<br>((داوود رِقـّى )) مـى گـویـد: بـه ابـاابـراهـیـم (امام كاظم (علیه السلام ) ) عرض&nbsp; كردم : فـدایـت شـوم ! سـنّ و سـالم زیـاد شـده و پـیر شده ام ، دستم را بگیر و از آتش دوزخ مرا نجات بده ، بعد از تو صاحب اختیار ما (یعنى امام ما) كیست ؟<br>آن حـضـرت اشـاره بـه پسرش امام رضا (علیه السلام ) كرد و فرمود:((هذا صاحِبُكُمْ مِنْ بَعْدِى ؛ امام شما بعد از من این پسرم مى باشد)).<br>2 ـ ((مـحـمـّد بـن اسـحـاق )) مـى گـویـد: بـه ابـوالحـسـن اوّل (امـام كـاظـم (علیه السلام ) ) عرض كردم : آیا مرا به كسى كه دینم را از او بگیرم ، راهنمایى نمى كنى ؟<br>در پـاسـخ فـرمـود:(((آن راهـنـمـا) ایـن پسرم على (علیه السلام ) است )) روزى پدرم (امام صادق (علیه السلام ) ) دستم را گرفت و كنار قبر پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) بـرد و بـه مـن فـرمـود:((پسر جان ! خداوند متعال (در قرآن ) مى فرماید:((... اِنّى جاعِلٌ فِى الاَْرْضِ خَلِیفَة ...))؛ من در روى زمین جانشین و حاكمى قرار خواهم داد ، خداوند وقتى سخنى مى گوید و وعده اى مى دهد، به آن وفا مى كند)).&nbsp;<br>3 ـ ((نـعـیم بن صحاف )) مى گوید: من و هشام بن حَكَم و علىّ بن یقطین در بغداد بودیم ، عـلى بـن یـقـطـیـن گـفـت : در حـضـور عبد صالح (امام كاظم (علیه السلام ) ) بودم ، به من فـرمـود:((اى عـلى بـن یـقطین ! این على ، سرور فرزندان من است ، بدان كه من كُنیه خودم (یعنى ابوالحسن ) را به او عطا كردم )).<br>و در روایـت دیـگـر آمـده اسـت كه : هشام بن حَكَم (پس از شنیدن این سخن از على بن یقطین ) دستش را بر پیشانى خود زد و گفت : راستى چه گفتى ؟ (او چه فرمود؟!). على بن یقطین در پاسخ گفت :((سوگند به خدا! آنچه گفتم امام كاظم (علیه السلام ) فرمود)).<br>آنگاه هشام گفت :((سوگند به خدا! امر امامت بعد از او (امام هفتم ) همان است (كه به حضرت رضا (علیه السلام ) واگذار شده است ))).<br>4 ـ ((نـعـیـم قـابـوسـى )) مـى گـویـد: امـام كـاظـم (عـلیه السلام ) فرمود:((پسرم على ، بزرگترین فرزند و برگزیده ترین فرزندانم و محبوبترین آنان در نزدم مى باشد و او بـه جفر مى نگرد و هیچ كس جز پیامبر یا وصىّ پیامبر به جفر نمى نگرد)).<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">نمونه اى از فضایل امام رضـا (ع )<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">((غـفـارى )) مـى گـویـد: مـردى از دودمـان ((ابـورافـع )) آزاد كـرده رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) كـه نـام او را ((فـلان )) مـى گـفـتند، مبلغى پول از من طلب داشت و آن را از من مى خواست و اصرار مى كرد كه طلبش&nbsp; را بپردازم (ولى مـن پـول نـداشـتـم تـا قـرضـم را ادا كـنـم ) نـمـاز صـبـح را در مـسـجـد رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) در مـدیـنه خواندم ، سپس حركت كردم كه به حـضـور حـضرت رضا (علیه السلام ) كه در آن وقت در ((عُرَیض )) (یك فرسخى مدینه ) تـشـریـف داشـت ، بروم ، همینكه نزدیك درِ خانه آن حضرت رسیدم دیدم او سوار بر الاغى اسـت و پیراهن و ردایى پوشیده است (و مى خواهد به جایى برود) تا او را دیدم ، شرمگین شدم (كه حاجتم را بگویم ).<br>وقـتـى آن حـضـرت به من رسید، ایستاد و به من نگاه كرد و من بر او سلام كردم با توجّه بـه ایـنـكـه مـاه رمـضـان بود (و من روزه بودم ) به حضرت (علیه السلام ) عرض كردم : دوست شما ((فلان )) مبلغى از من طلب دارد به خدا مرا رسوا كرده (و من مالى ندارم كه طلب او را بپردازم ).<br>غـفـارى مـى گوید: من پیش خود فكر مى كردم كه امام رضا (علیه السلام ) به ((فلان )) دسـتـور دهد كه (فعلاً) طلب خود را از من مطالبه نكند، با توجّه به اینكه به امام (علیه السلام ) نگفتم كه او چقدر از من طلبكار است و از چیز دیگر نیز نامى نبردم .<br>امام رضا (علیه السلام ) (كه عازم جایى بود) به من فرمود بنشین (و در خانه باش ) تا بازگردم . من در آنجا ماندم تا مغرب شد و نماز مغرب را خواندم و چون روزه بودم ، سینه ام تـنگ شد مى خواستم به خانه ام بازگردم ، ناگهان دیدم امام رضا (علیه السلام ) آمد و عـدّه اى از مـردم در اطـرافـش بـودنـد و درخـواسـت كـمـك از آن بـزرگـوار مى كردند و آن حضرت به آنان كمك مى كرد، سپس وارد خانه شد، پس از اندكى از خانه بیرون آمد و مرا طلبید، برخاستم و با آن حضرت وارد خانه شدیم ، او نشست و من نیز در كنارش نشستم و مـن از ((ابـن مـسیّب )) (رئیس مدینه ) سخن به میان آوردم و بسیار مى شد كه من درباره ابن مسیّب نزد آن حضرت سخن مى گفتم ، وقتى كه سخنم تمام شد، فرمود:((به گمانم هنوز افطار نكرده اى ؟)).<br>عـرض كـردم : آرى افـطـار نكرده ام . غذایى طلبید و جلو من گذارد و به غلامش دستور داد كه با هم آن غذا را بخوریم ، من و آن غلام از آن غذا خوردیم ، وقتى كه دست از غذا كشیدیم ، فرمود:((تشك را بلند كن و آنچه در زیر آن است براى خود بردار)).<br>تـشك را بلند كردم و دینارهایى دیدم ، آنها را برداشتم و در آستین خود گذاردم (یعنى در جیب آستینم نهادم ) سپس امام رضا (علیه السلام ) به چهار نفر از غلامان خود دستور داد كه همراه من باشند تا مرا به خانه ام برسانند.<br>بـه امـام رضـا (عـلیـه السـلام ) عـرض كـردم : فدایت گردم ! قراولان ((ابن مسیب )) (امیر مدینه ) در راه هستند و من دوست ندارم آنان مرا با غلامان شما بنگرند.<br>فـرمـود:((راسـت گـفتى ، خدا تو را به راه راست هدایت كند))، به غلامان فرمود:((همراه من بـیایند و هركجا كه من خواستم ، برگردند)) غلامان همراه من آمدند، وقتى كه نزدیك خانه ام رسـیدم و اطمینان یافتم ، آنان را برگرداندم ، سپس به خانه ام رفتم (شب بود) چراغ خـواسـتـم ، چـراغ آوردند به دینارها نگاه كردم ، دیدم 48 دینار است و آن مرد طلبكار، 28 دیـنـار از من طلب داشت ودر میان آن دینارها، یك دینار بود كه مى درخشید، آن را نزدیك نور چـراغ بـردم دیـدم روى آن با خط روشن نوشته است :((آن مرد، 28 دینار از تو طلب دارد، بقیه دینارها مال خودت باشد)).<br>سـوگـنـد بـه خـدا! خـودم نمى دانستم (و فراموش كرده بودم ) كه او چقدر از من طلب دارد. روایـات در ایـن راسـتا بسیار است كه شرح و نقل آنها در این كتاب كه بنایش بر اختصار است به طول مى انجامد.&nbsp;<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">ماجراى شهادت حضرت رضـا (ع )<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">وقـتـى كـه حـضـرت رضـا (عـلیـه السـلام ) بـه سـال دویـسـت هـجـرى ، به دعوت ماءمون نـاگـزیـر از مـدیـنـه بـه خـراسـان آمـد، حـدود سـه سال آخر عمرش را در دستگاه ماءمون (هفتمین خلیفه عبّاسى گذراند).<br>حـضرت رضا (علیه السلام ) در خلوت ، ماءمون را بسیار موعظه و نصیحت مى كرد و او را از عذاب خدا مى ترساند و ارتكاب خلاف را از او زشت مى شمرد و ماءمون در ظاهر، گفتار امـام رضـا (عـلیـه السـلام ) را مـى پـذیـرفـت ولى در بـاطن آن را نمى پسندید و برایش سنگین و دشوار بود.<br>روزى حضرت رضا (علیه السلام ) نزد ماءمون آمد و دید او وضو مى گیرد ولى غلامش آب به دست او مى ریزد و او را در وضو گرفتن كمك مى كند.<br>امام رضا (علیه السلام ) به او فرمود:((در پرستش خدا كسى را شریك قرار مده )).<br>مـاءمـون آن غلام را رد كرد و خودش آب ریخت و وضو گرفت ، ولى این سخن حضرت رضا (عـلیـه السلام ) موجب شد كه خشم و كینه ماءمون به آن حضرت زیاد شود (چرا كه ماءمون یـك عـنـصر متكبّر و خودخواه بود و اینگونه گفتار به دماغش برمى خورد) این از یك سو و از سـوى دیـگـر، هـرگـاه مـاءمـون در حـضـور حـضـرت رضـا (عـلیـه السـلام ) از فـضـل بـن سـهـل و حـسن بن سهل سخن به میان مى آورد، امام رضا (علیه السـلام ) بـدیـهـاى آن دو را بـه مـاءمـون گـوشزد مى كرد و ماءمون را از گوش دادن به پیشنهادهاى فضل و حسن ، نهى مى نمود.<br>فـضـل بن سهل و حسن بن سهل ، موضعگیرى حضرت رضا (علیه السلام ) را فهمیدند، از آن پـس مـكـرّر به گوش ماءمون مى خواندند و او را بر ضدّ امام رضا (علیه السلام ) مى شـورانـدنـد، مـثـلاً تـوجّه همگانى مردم را به امام رضا (علیه السلام ) به عنوان یك خطر جدّى براى براندازى حكومت ماءمون قلمداد مى كردند و ماءمون (خودخواه ) را وامى داشتند كه از حضرت رضا (علیه السلام ) فاصله بگیرد و كار به جایى رسید كه آن دو (سالوس خـائن ) راءى مـاءمـون را نـسبت به حضرت رضا (علیه السلام ) دگرگون ساختند و او را آنچنان كردند كه تصمیم به كشتن حضرت رضا (علیه السلام ) گرفت .<br>تا روزى امام رضا (علیه السلام ) با ماءمون غذایى خوردند، امام رضا (علیه السلام ) از آن غذا بیمار شد و ماءمون نیز خود را به بیمارى زد.<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">جریان شهادت حضرت رضا (علیه السلام ) از زبان عبداللّه بن بشیر&nbsp;<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">((عـبـداللّه بـن بـشـیـر)) (یـكـى از غلامان ماءمون ) مى گوید: ماءمون به من دستور داد كه نـاخـنهاى خود را بلند كنم و این كار را براى خودم عادى نمایم و آن را به هیچ كس نگویم مـن ایـن كـار را انـجـام دادم سـپس ماءمون مرا طلبید، چیزى شبیه تمرهندى به من داد و به من گـفـت : ایـن را بـا دسـتـهـایـت خـمـیـر كـن و بـه هـمـه دسـتـت بمال و من چنین كردم و سپس&nbsp; ماءمون مرا ترك كرد و به عیادت حضرت رضا (علیه السلام ) رفت ، پرسید حالت چطور است ؟<br>امام رضا (علیه السلام ) فرمود:((امید سلامتى دارم )).<br>مـاءمـون گـفـت : مـن هـم بـحـمـداللّه امـروز حـالم خـوب شـده است ، آیا هیچیك از پرستاران و خدمتكاران امروز نزد شما آمده اند؟<br>امـام رضـا (علیه السلام ) فرمود:((نه ، نیامده اند)). ماءمون خشمگین شد و بر سر غلامان فریاد زد (كه چرا به خدمتگزارى از آن حضرت نپرداخته اید).<br>عـبداللّه بن بشیر در ادامه سخن مى گوید: سپس ماءمون به من دستور داد و گفت : براى ما انار بیاور، چند انار آوردم ، گفت هم اكنون با دست خود (كه به زهر تمر هندى آلوده بود) آب این انارها را با فشار دست بگیر، من چنین كردم ، ماءمون آن آب انار آنچنانى را با دست خـود بـه حـضـرت رضـا (عـلیـه السـلام ) (كـه در بـسـتـر بـیـمـارى در حـال بـهـبـودى بـود) خـورانـیـد و همان موجب مسمومیّت امام رضا (علیه السلام ) شده و سبب شـهـادت آن حضرت گردید، او پس از خوردن آن آب انار دو روز بیشتر زنده نماند و سپس از دنیا رفت .<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">جریان شهادت از زبان اباصلت و محمّد بن جهم&nbsp;<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">((ابـاصـلت هـروى )) مـى گـویـد: وقتى كه ماءمون نزد امام رضا (علیه السلام ) بیرون رفـت ، مـن بـه حـضـور آن حـضرت رسیدم ، به من فرمود:((یا اَباصَلْتِ! قَدْ فَعَلُوها؛ اى ابـاصـلت ! آنـهـا كار خود را (یعنى مسموم كردن را) انجام دادند))، و در این هنگام زبان آن حضرت به ذكر توحید و شكر و حمد خدا، گویا بود.<br>((محمّد بن جهم )) مى گوید: حضرت رضا (علیه السلام ) انگور را دوست داشت ، مقدارى از انـگـور را آمـاده كـردنـد و چند روز در جاى حبه هاى انگور، سوزنهاى زهرآلود، وارد كردند وقـتـى كـه دانـه هـاى انـگـور زهـرآگین شد، آن سوزنها را بیرون آوردند و همان دانه هاى انگور را نزد آن حضرت گذاردند، آن بزرگوار كه در بستر بیمارى بود، آن انگورها را خورد و سپس به شهادت رسید.<br>و گـویـنـد مـسـمـوم نـمـودن آن حـضـرت بـسـیـار زیـركـانـه و دقـیـق (بـا كمال پنهانكارى بود تا كسى نفهمد) انجام گرفت .<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">ریاكارى ماءمون بعد از شهادت حضرت رضا (ع )&nbsp;<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">پـس از شـهـادت حضرت رضا (علیه السلام ) ماءمون یك شبانه روز خبر آن را پوشاند و فـاش نـكـرد، سـپـس ((مـحمّد بن جعفر)) (عموى حضرت رضا (علیه السلام ) ) و جماعتى از دودمـان ابـوطـالب (عـلیـه السلام ) را كه در خراسان بودند، طلبید و خبر وفات حضرت رضـا (عـلیـه السلام ) را به آنان داد و خودش گریه كرد و بسیار بیتابى نمود و اندوه شـدیـد خـود را ابـراز كـرد و سـپـس جـنازه آن حضرت را به طور صحیح و سالم به آنان نشان داد، آنگاه به آن جنازه رو كرد و گفت :<br>((بـرادرم ! بـراى مـن طـاقـت فـرسـاسـت كـه تـو را در ایـن حال بنگرم ، من امید آن را داشتم كه قبل از تو بمیرم ، ولى خواست خدا این بود!)).<br>سـپـس دسـتـور داد جـسـد آن حـضـرت را غـسـل دادنـد و كـفـن و حـنـوط نـمـودنـد و بـه دنـبـال جنازه آن حضرت راه افتاد و جنازه را تا همانجا كه هم اكنون محلّ قبر شریف حضرت رضـا (عـلیـه السـلام ) اسـت مـشـایـعـت كـرد و هـمـانـجـا آن را بـه خـاك سـپـرد. آن محل ، خانه ((حمید بن قحطبه )) (یكى از رجال دربار هارون ) بود كه در قریه اى به نام ((سـنـابـاد)) نـزدیـك ((نـوقـان )) در سـرزمین ((طوس )) قرار داشت ، و قبر هارون الرّشید (پنجمین خلیفه عبّاسى ) در آنجا بود. مرقد مطهّر حضرت رضا (علیه السلام ) را در جانب قبله قبر هارون ، قرار دادند.<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; color: rgb(0, 147, 0); font-size: 17px; line-height: 29px;">فرزندان حضرت رضا (ع )&nbsp;<br></span><span style="font-family: Tahoma; text-align: right; font-size: 16px; line-height: 29px;">حـضـرت رضـا (علیه السلام ) درگذشت ، ولى فرزندى براى او سراغ نداریم ، جز یك پسر كه همان امام بعد از اوست ؛ یعنى ((ابوجعفر محمد بن على (علیه السلام ) (امام نهم ) كـه هـنـگـام وفـات حـضـرت رضـا (عـلیـه السـلام ) هـفـت سال و چند ماه داشت )).&nbsp;<br><a href="http://www.sarbazaneislam.com/" target="_blank" title="سایت جامع سربازان اسلام" style="color: rgb(0, 0, 94); text-decoration: none;">سایت جامع سربازان اسلام</a></span> text/html 2017-11-16T05:43:08+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی زبان حال زهرا(س)درمصیبت پدرش http://mamj.mihanblog.com/post/5365 <div><br></div><div><div id="ctlTop_Content" style="font-family: IranSans; box-sizing: border-box; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 20px; text-align: center;"><div id="TopBtmHeaderBox" style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 20px; position: fixed; top: 0px; right: 0px; left: 0px; z-index: 99999999;"><div class="visible-xs header-xs" style="box-sizing: border-box;"><div class="navbar navbar-default" role="navigation" style="box-sizing: border-box; position: relative; min-height: 48px; margin-bottom: 0px !important; border: none !important; background-color: transparent !important;"><div class="navbar-header navbar-fixed-top" style="box-sizing: border-box; position: fixed; left: 0px; right: 0px; z-index: 1030; top: 0px; border-width: 0px 0px 1px;"><div class="row header-second-row" style="box-sizing: border-box; margin-right: -10px; margin-left: -10px; border-bottom-width: 2px; border-bottom-style: solid; border-bottom-color: rgb(4, 4, 4); background-image: url(http://www.hawzah.net/CMS_Noor_Files/fa/Default/Images/header-pattern-black.jpg); padding-top: 5px; padding-bottom: 0px; position: relative; height: auto !important; background-position: 100% 0%;"><br></div></div></div></div></div></div><div id="main" style="font-family: IranSans; box-sizing: border-box; text-align: right; margin-top: 49px; padding-right: 0px; padding-left: 0px; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 20px;"><div class="container-fluid" style="box-sizing: border-box; margin-left: auto; margin-right: auto; padding-right: 10px; padding-left: 10px;"><div class="row" style="box-sizing: border-box; margin-right: -10px; margin-left: -10px;"><div class="col-md-20 col-sm-offset-1 col-sm-22 col-md-offset-2 alpha omega ui-sortable-handle" id="view-back" style="box-sizing: border-box; position: relative; min-height: 1px; padding-right: 0px !important; padding-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-left: 0px !important;"><div class="row alpha omega" style="box-sizing: border-box; margin-right: -10px; margin-left: -10px;"><div class="col-md-16 col-sm-16 item-view-container omega ui-sortable-handle" id="left" style="box-sizing: border-box; background-color: rgb(242, 242, 242); margin: 0px; padding-right: 10px; padding-left: 10px; position: relative; min-height: 1px; padding-top: 5px !important; padding-bottom: 5px !important;"><div class="no-box" style="box-sizing: border-box;"><div id="C542_Content" style="box-sizing: border-box;"><div class="item-view-box" itemscope="" itemtype="http://schema.org/Article" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div id="LblContent" class="text-justify content-box" style="box-sizing: border-box; text-align: justify; min-height: 300px; width: 310px;"><div class="item-title" itemprop="headline" style="box-sizing: border-box; width: 303.796875px; text-align: right; position: relative; color: rgb(147, 211, 127); padding: 0px;"><div style="font-family: BYekan !important; box-sizing: border-box; height: 107px; display: inline-block; font-size: 19px; padding: 0px 5px;"><div class="page-title-box-container title-font" style="box-sizing: border-box; font-size: 15px; color: rgb(81, 81, 81); line-height: inherit; float: right; margin: -2px 0px -5px 10px !important;"><div class="page-module-title" style="box-sizing: border-box; display: inline-block; position: relative;"><div style="box-sizing: border-box; font-size: 20px; color: rgb(39, 137, 202);"><br><span class="splitter" style="box-sizing: border-box; position: relative; width: 10px; height: 20px; display: inline-block;"></span></div></div></div></div></div><div class="item-text" style="box-sizing: border-box; margin-top: 10px; padding: 0px 5px 20px; line-height: 30px;"><div class="item-picture empty-image" itemscope="" itemtype="http://schema.org/ImageObject" style="box-sizing: border-box; height: 0px;"></div><div class="detail" style="box-sizing: border-box; border-bottom-width: 3px; border-bottom-style: solid; border-bottom-color: rgb(230, 230, 230); width: 300px; margin-bottom: 12px;"></div><div class="item-text" itemprop="articleBody" style="box-sizing: border-box; margin-top: 10px; padding: 0px 5px 20px; color: rgb(0, 0, 0);"><div class="Page" style="box-sizing: border-box;"><div class="PageNum" style="box-sizing: border-box; color: rgb(165, 42, 42); font-weight: bold; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 255);">51</div><div class="Text" style="box-sizing: border-box;"><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">ز هجر روی پدر اشک از بصر می ریخت نه اشک از بصر او لخته جگر می ریخت</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">گهی به خانه گهی در بقیع وگه به احدگلاب اشک ز داغ غم پدر می ریخت</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">گهی ز داغ پدر ناله و فغان می کرد گهی ز دیده سرشک از غم پسر می ریخت</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">رابطه فاطمه زهرا علیهاالسلام با پدر بزرگوارش، خاتم پیغمبران صلی الله علیه و آله تنها یک رابطه دختر و پدری معمولی آن هم در سطح عاطفی نبود و گرنه قاعدتا باید فقط دختر دست پدر را ببوسد و پیش پای او بلند شود، نه اینکه پدر دست دختر را ببوسد و به احترام او از جا بلند شود. همچنین رابطه زهرا علیهاالسلام با پیغمبر صلی الله علیه و آله فقط یک رابطه معمولی مریدی و مرادی نیست و گرنه «ام ابیها» خوانده نمی شد و بارها پدرش نمی فرمود: «فَدَاهَا اَبُوهَا.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">رفتار و برخورد پیامبر صلی الله علیه و آله با فاطمه زهرا علیهاالسلام نشان می دهد که هم عاطفه دختر و پدری آن دو در حدی بسیار بالا و فوق العاده بوده و هم پیرو و پیشوایی آن دو برتر از آن بوده که دیگران تصور می کنند. آنچنان محبتی بین آن دو حاکم بوده که نمونه آن را نمی توان یافت. قطعا هر چه رابطه محبت قوی تر باشد، جدایی، آن هم به صورت رحلت از این جهان، دردناک تر و سوزناک تر خواهد بود.</p><h3 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 20px; margin-bottom: 10px; font-size: 24px;">الف. رابطه پیامبر صلی الله علیه و آله و فاطمه علیهاالسلام</h3><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">1. جلب رضایت پدر</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله هر گاه به مسافرت می رفت، با فاطمه علیهاالسلام خداحافظی می کرد و وقتی از سفر بر می گشت، ابتدا به دیدن فاطمه علیهاالسلام می شتافت.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">همزمان با یکی از مسافرتهای پیامبر صلی الله علیه و آله ، حضرت زهرا علیهاالسلام در غیاب پدر دو دستبند نقره و یک جفت گوشواره برای خویش و یک پرده برای درب منزل خرید. پیامبر صلی الله علیه و آله از مسافرت باز گشت و به دیدار دخترش شتافت. پس از مشاهده پرده خانه و زیور آلات فاطمه علیهاالسلام توقف کوتاهی کرد و به مسجد رفت.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">حضرت زهرا علیهاالسلام با خود اندیشید که چرا پدر گرفته به نظر می رسید. فوری دستبند و گوشواره و پرده را در آورد، خدمت پدرش رسول خدا صلی الله علیه و آله فرستاد و پیام داد: «تَقْرَأُ عَلَیْکَ ابْنَتُکَ السَّلَامَ وَ تَقُولُ اجْعَلْ هَذَا فِی سَبِیلِ اللَّهِ؛ با سلام و احترام، دخترت می گوید: این [زیور آلات اندک] را در راه خدا انفاق کن!»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پس از مشاهده بخشش و ایثار فاطمه علیهاالسلام سه بار فرمود: «فَدَاهَا اَبُوهَا؛ پدرش فدای او باد!»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">2. تو، پدر صدا بزن</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">محبت نوعا طرفینی است و پربارترین محبت این گونه است که:</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">چه خوش بی مهربانی هر دو سر بیکه یک سر مهربانی درد سر بی</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">اگر مجنون دل شوریده ای داشت دل لیلا از او شوریده تر بی</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">اگر فاطمه زهرا علیهاالسلام آن چنان ارادت و محبت به پدر بزرگوار داشت، پدر نیز نهایت درجه علاقه و محبت را به دختر معصومه، خویش داشت.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">فاطمه علیهاالسلام می گوید: «وقتی آیه «لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضاً»؛ «رسول خدا را آن گونه که همدیگر را صدا می زنید، نخوانید!» نازل شد، ترسیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله را با لفظ «ای پدر» بخوانم؛ لذا [من هم مانند دیگران پدر را] با لفظ «یا رسول الله» صدا زدم. ولی پیامبر صلی الله علیه و آله یک بار یا دو بار یا سه بار از من روی گردانید [و پاسخم را نگفت]. سپس رو کرد به من و فرمود: ای فاطمه این آیه درباره تو و خانواده تو و نسل تو نازل نشده است. تو از من هستی و من از تو هستم. همانا این آیه برای [ادب کردن] جفا کاران درشت خوی قریش... نازل شده است. و اما تو ای فاطمه! «قُولِی یَا أَبَتِ فَإِنَّهَا أَحْیَا لِلْقَلْبِ وَ أَرْضَی لِلرَّب؛ [مرا با جمله] «ای پدر» خطاب کن که این جمله بیشتر قلب [مرا] حیات می بخشد و خداوند را بیشتر خشنود می سازد.»</p><h3 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 20px; margin-bottom: 10px; font-size: 24px;">ب. فاطمه علیهاالسلام در سوگ پدر</h3><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;"></h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">روشن است دختری که آنچنان علاقه و محبتی به پدر خویش دارد، در سوگ از دست دادن او چه خواهد کرد و چگونه عزاداری و سوگواری خواهد نمود؟ مخصوصا اگر این مصیبت همراه با مصیبتهای دیگری شود.</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">1. ناله در هنگام رحلت</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">در لحظه های غمبار رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و واپسین لحظه های عمر او در این دنیا، امیر مؤمنان علیه السلام ، فاطمه زهرا علیهاالسلام و حسنین علیهماالسلام در اطراف بستر رسول خدا صلی الله علیه و آله حلقه زده و با چشمانی اشکبار نظاره گر غروب خورشید رسالت بودند. حضرت خواست سخنی بفرماید، اما نتوانست و با چشم اشکبار، بی حال در بستر افتاد. فاطمه علیهاالسلام با مشاهده این منظره به فریاد آمد و اظهار داشت:</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">«یَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ قَطَعْتَ قَلْبِی وَ أَحْرَقْتَ کَبِدِی لِبُکَائِکَ یَا سَیِّدَ النَّبِیِّینَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الآْخِرِینَ وَ یَا أَمِینَ رَبِّهِ وَ رَسُولَهُ وَ یَا حَبِیبَهُ وَ نَبِیَّهُ مَنْ لِوُلْدِی بَعْدَکَ وَ لِذُلٍّ یَنْزِلُ بِی بَعْدَکَ مَنْ لِعَلِیٍّ أَخِیکَ وَ نَاصِرِ الدِّینِ مَنْ لِوَحْیِ اللَّهِ وَ أَمْرِهِ؛ ای رسول خدا! به حقیقت قلبم را از جا کندی و جگرم را آتش زدی به خاطر گریه و اشکی که جاری ساختی، ای بزرگ تمامی پیامبران! ای امین پروردگار! و ای فرستاده و محبوب و پیامبر خدا! بعد از تو چه کسی [حامی[ برای فرزندانم خواهد بود؟ و [دفع کننده] خواریهایی که بعد از تو بر من باریدن خواهد گرفت؟ و چه کسی [ناصر] برای علی برادرت و یاور دین خواهد بود؟ پس از تو چه بر سر وحی و فرمان الهی خواهد آمد؟»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">آن گاه خود را در آغوش پدر افکند، پدر را بوسید و با اشک فراوان گونه پدر را شست. رسول خدا صلی الله علیه و آله با همان حال، دست فاطمه علیهاالسلام را در دست علی علیه السلام گذاشت و فرمود: «علی جان! فاطمه امانت خدا و امانت من در دست توست؛ از او محافظت فرما!»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">نبی در بستر و زهرا کنارش عزیز قلب او شد بی قرارش</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">بگوید دخترم کمتر نوا کن برای رفتن بابا دعا کن</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">2. ناله از رحلت پدر در جمع زنان مدینه</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">پس از وفات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فاطمه علیهاالسلام در اجتماع زنان با بیان غم آلودی فرمود: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ انْقَطَعَ عَنَّا خَبَرُ السَّمَاءِ؛ همه از خداییم و به سوی او باز می گردیم. [آه که با وفات پیامبر صلی الله علیه و آله ] وحی و خبر آسمانی از ما قطع گردید.»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">روایت معاذ</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">از معاذ بن جبل نقل شده است که فاطمه علیهاالسلام پس از وفات رسول خدا صلی الله علیه و آله فراوان می گریست و می فرمود: «یَا أَبَتَاهْ إِلَی جَبْرَئِیلَ نَنْعَاهُ اِنْقَطَعَتْ عَنَّا اَخْبَارُ السَّمَاءِ یَا اَبَتَاهْ لَا یَنْزِلُ الْوَحْیُ اِلَیْنَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ اَبَدا؛ آه ای پدر! پس از تو باید شکوه های دل را به جبرئیل گفت. [با وفات تو] خبرهای آسمانی قطع شد. آه ای پدر! دیگر برای همیشه از طرف خدا وحی فرو فرستاده نمی شود.»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">روایت انس</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">از انس بن مالک نقل شده است که حضرت زهرا علیهاالسلام پس از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله با غم و اندوه می گریست و می فرمود: «یَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبّاً دَعَاهُ یَا اَبَتَاهْ مَنْ جَنَّةُ الْفِرْدَوسِ مَأْوَاهُ یَا اَبَتَاهْ اِلَی جَبْرَئِیلَ نَنْعَاهُ، آه ای پدر که دعوت پروردگار را لبیک گفتی! آه ای پدر که بهشت فردوس جایگاه توست! و آه ای پدر! [پس از تو] با جبرئیل درد دل می کنیم. «و گاه این اشعار را می خواند:</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">«ءِذَا مَاتَ یَوْماً مَیِّتٌ قَلَّ ذِکْرُهُوَ ذِکْرُ أَبِی مُذْ مَاتَ وَ اللَّهِ أَزْیَد</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">تَاَمَّلْ اِذَا الْاَحْزَانُ فِیکَ تَکَاثَرَتْ اَعَاشَ رَسُولُ اللَّهِ اَمْ ضَمَّهُ الْقَبْرُ؛</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">هر کس بمیرد، یادش کم می گردد، به جز پدرم رسول الله که هر روز یاد او فزونی می گیرد.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">بیندیش هنگامی که غم و اندوه در جانت فراوان می گردد، آیا رسول خدا زنده است یا خاک قبر، او را از یادها برده است.»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">3. اذان بلال و گریه بر پدر</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">بعد از وفات رسول خدا صلی الله علیه و آله حضرت فاطمه علیهاالسلام به یاد دوران با شکوه و پر عظمت اسلام و نبوت افتاد و فرمود: «اِنِّی اَشْتَهِی اَنْ اَسْمَعَ صَوْتَ مُؤَذِّنِ اَبِی صلی الله علیه و آله بِالْاذَانِ؛ به راستی دوست دارم و مشتاقم که صدای اذان [بلال] مؤذن پدرم را ـ که درود خدا بر او و اهلبیت او باد! ـ بشنوم.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">وقتی این خبر به بلال رسید، با اینکه از اذان گفتن اعتصاب کرده بود، آماده شد و اهل مدینه یک بار دیگر صدای دلنشین اذان بلال را شنیدند.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">شهر در شادی و سرور غرق شد تا آنکه گفت: «أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ»؛ ناگاه به بلال خبر رسید که اذان را رها کن که فاطمه زهرا علیهاالسلام بر اثر شنیدن نام پیامبر صلی الله علیه و آله بیهوش و نقش بر زمین شده است.</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">4. کجاست مهربان ترین پدر؟</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">حضرت زهرا علیهاالسلام روزی در جمع کودکان خویش با نگاهی به آنها به یاد پدر مهربان خویش و محبتهای او نسبت به فرزندانش افتاد و این گونه غم دل خود را اظهار کرد و خطاب به حسنین علیهماالسلام فرمود: «أَیْنَ أَبُوکُمَا الَّذِی کَانَ یُکْرِمُکُمَا وَ یَحْمِلُکُمَا مَرَّةً بَعْدَ مَرَّةٍ أَیْنَ أَبُوکُمَا الَّذِی کَانَ أَشَدَّ النَّاسِ شَفَقَةً عَلَیْکُمَا فَلَا یَدَعُکُمَا تَمْشِیَانِ عَلَی الْأَرْضِ وَ لَا أَرَاهُ یَفْتَحُ هَذَا الْبَابَ أَبَداً وَ لَا یَحْمِلُکُمَا عَلَی عَاتِقِهِ کَمَا لَمْ یَزَلْ یَفْعَلُ بِکُمَا؛ کجاست پدر [مهربان[ شما دو نفر (حسنین) که شما را عزیز و گرامی می داشت و همواره شما را بر دوش خود می برد، کجاست پدر شما که مهربان ترین مردم نسبت به شما بود که شما را رها نمی کرد تا بر روی زمین راه بروید؟ دیگر هرگز او را نمی بینم که این درب منزل را باز کند و شما را بر دوش خود گیرد؛ همان رفتاری که همواره نسبت به شما انجام می داد.»</p><h3 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 20px; margin-bottom: 10px; font-size: 24px;">ج. شکوه های زهرا علیهاالسلام همراه با ناله های جانسوز</h3><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">زهرا علیهاالسلام نه تنها در سوگ پدر و از دست دادن پیغمیر خویش ناله می زد، که از دردها و انحرافات و مصیبتهایی که بر اسلام و وصی پیامبر صلی الله علیه و آله ، علی علیه السلام وارد شده بود و اهانتهایی که نسبت به او روا داشته بودند، شکوه می کرد و کنار قبر پیغمبر و یا احد و بیت الاحزان ناله سر می داد. در اینجا به نمونه هایی اشاره می شود:</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">1. شکوه از تنهایی</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">ورقة بن عبد الله ازدی از فضه خادمه نقل می کند که روزی فاطمه علیهاالسلام با بی تابی از منزل بیرون آمد، در حالی که از گریه و درد، حال رفتن نداشت. خود را به قبر پدر رساند و آن گاه که جایگاه اذان و محراب را [که دیگری غصب کرده بود] مشاهده کرد، فریادی بر آورد و بیهوش نقش بر زمین شد. زنان مدینه که وضع را چنان دیدند، به سوی او دویدند و آب بر سر و صورت آن حضرت پاشیدند تا به هوش آمد. سپس در حالی که به قبر پدر خیره شده بود، فرمود: «رُفِعَتْ قُوَّتِی وَ خَانَنِی جِلْدِی وَ شَمَتَ بِی عَدُوِّی وَ الْکَمَدُ قَاتِلِی یَا أَبَتَاهْ بَقِیتُ وَالِهَةً وَحِیدَةً وَ حَیْرَانَةً فَرِیدَةً فَقَدِ انْخَمَدَ صَوْتِی وَ انْقَطَعَ ظَهْرِی وَ تَنَغَّصَ عَیْشِی وَ تَکَدَّرَ دَهْرِی؛ قوتم رفت و خویشتن داری ام را از دست دادم و دشمنم سرزنش کننده ام شد و حزن و اندوه درونی قاتلم گشت. پدر جان! یکه و تنها باقی مانده و در کار خویش حیران و سرگردانم. صدایم خفته و پشتم شکسته و زندگی ام در هم ریخته و روزگارم تیره شده است.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">آن گاه ادامه داد: «فَمَا أَجِدُ یَا أَبَتَاهْ بَعْدَکَ أَنِیساً لِوَحْشَتِی وَ لَا رَادّاً لِدَمْعَتِی وَ لَا مُعِیناً لِضَعْفِی؛.. پدر جان! پس از تو برای وحشتم انیسی نمی یابم و مانعی برای گریه ام و یاوری برای ضعفم پیدا نمی کنم.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">و سپس فرمود: «اِنْقَلَبَتْ بَعْدَکَ یَا أَبَتَاهْ الْأَسْبَابُ وَ تَغَلَّقَتْ دُونِیَ الْأَبْوَابُ فَأَنَا لِلدُّنْیَا بَعْدَکَ قَالِیَةٌ وَ عَلَیْکَ مَا تَرَدَّدَتْ أَنْفَاسِی بَاکِیَةٌ لَا یَنْفَدُ شَوْقِی إِلَیْکَ وَ لَا حُزْنِی عَلَیْکَ ثُمَّ نَادَتْ یَا أَبَتَاهْ وَا لُبَّاهْ؛ پدر جان! پس از تو اسباب [و روابط انسانها] دگرگون شد و درها به روی من بسته گردید. من بعد از تو از دنیا نفرت دارم و تا زمانی که نفسم بر آید، بر تو گریه خواهم کرد و شوق من نسبت به تو و حزن من بعد از تو انجام و پایانی ندارد. فریاد ای پدر! و فریاد ای پروردگار [جهانیان]!»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">2. شکوه از دردها و خیانته</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">پس از فراوانی غمها و تهاجم قدرت طلبان بی پروا و سختی تحمل دوری پیامبر صلی الله علیه و آله ، خطاب به پدر اظهار داشت: «دنیا به دیدار تو با رونق و بها بود و امروز در سوگواری تو انوار او بریده و گلهای او پژمرده شده است و خشک وتر آن حکایت از شبهای تاریک دارد. ای پدر! همواره بر تو دریغ و افسوس می خورم تا روز ملاقات. ای پدر! از آن لحظه که جدایی پیش آمد، خواب در چشمم نمی آید. ای پدر! کیست از این پس که بیوگان و مسکینان را رعایت کند و امت را تا قیامت هدایت فرماید.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">ای پدر! بعد از تو مستضعف شدیم. ای پدر! مردم از ما رو گردان شدند، در حالی که در حضور تو عظیم و عزیز بودیم، نه تضعیف شده.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">کدام سرشک است که در فراق تو روان نمی شود و کدام حزن و اندوه است که بعد از تو پیوسته نمی گردد و کدام چشم است که پس از تو سرمه خواب می کشد؟ تو بهار دین خداوند بودی و نور پیغمبران. چرا کوهسارها فرو نمی ریزند و چه پیش آمده که دریاها نمی خشکند و چگونه است که زلزله ها زمین را فرو نمی برند؟</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">ای پدر! در بلا و رنجی عظیم و مصیبتی شگرف افتادم و در زیر بار گران و هولناک ماندم. ای پدر! فرشتگان بر تو گریستند و افلاک در ایستادند و منبرت بعد از تو وحشتناک شد و محرابت بی مناجات تو معطل ماند و قبر تو بپوشیده داشتن تو خوشحال گشت و بهشت مشتاق نماز و دعای تو شد.»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">3. شکوه از تنهایی و مصائب علی علیه السلام</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">حادثه غمبار رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله از یک سو، انزوای اسلام و زنده شدن قدرت طلبیها و ارزشهای جاهلی از سوی دیگر و تهاجم و تجاوز به حریم ولایت و تنهایی علی علیه السلام از سوی سوّم، کوهی از غمها و دردها را بر دوش زهرا علیهاالسلام قرار داده بود که گاه مجبور می شد با ناله های جانسوز و دردآلود خطاب به پدر بگوید: «یَا اَبَتَاهُ مَا اَعْظَمَ ظُلْمَةَ مَجَالِسِکَ فَوَا اَسَفَاهْ عَلَیْکَ اِلَی اَنْ اُقْدِمَ عَاجِلاً عَلَیْکَ؛ پدر جان! [دریغ و آه [چه بسیار بزرگ است تاریکی و ظلمتی که در مجالسی پس از تو مشاهده می گردد. پس دریغ و افسوس بر [فقدان] تو تا زمانی که هر چه زود نزد تو آیم.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">«وَ اُثْکِلَ اَبُو الْحَسَنِ الْمُؤْتَمَنُ اَبُو وَ لَدَیْکَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ اَخُوکَ وَ وَلِیُّکَ وَ حَبِیبُکَ وَ مَنْ رَبَّیْتَهُ صَغِیرا وَ واخَیْتَهُ کَبِیرا وَ اَحْلَی اَحْبَابِکَ وَ اَصْحَابِکَ اِلَیْکَ مَنْ کَانَ مِنْهُمْ سَابِقا وَ مُهَاجِرا وَ نَاصِرا وَ اَوَّلُهُمْ سَابِقا اِلَی الْاسْلَامِ وَ مُهَاجِرَةً اِلَیْکَ یَا خَیْرَ الْاَنَامِ فَهَا هُوَ یُسَاقُ فِی الْاَسْرِ کَمَا یُسَاقُ الْْبَعِیرُ وَ الثَّکْلُ شَامِلُنَا وَ الْبُکَاءُ قَاتِلُنَا وَ الْاَسَی لَا زِمُنَا؛ و [در عزای تو] ابا الحسن امینی سوگوار است؛ پدر دو فرزندت حسن و حسین، برادر و امام برگزیده و دوست بی مانند تو؛ همو که از کودکی تربیتش کردی و سپس برادر خواندی؛ او که از بزرگ ترین دوستان و محبوب ترین اصحاب در پیشگاه تو بود؛ او که در پذیرش اسلام از همه پیشی گرفت و یاور دین گشت و هجرت کرد. ای بهترین انسانها! اکنون [بیا و بنگر که] او را اسیر گونه [به طرف بیعت تحمیلی] می کشند و می برند، [پدر جان!] غم سوگواری [تو] ما را فرا گرفته و گریه [های مداوم] قصد جان ما دارد و بدی روزگار دامنگیرمان شده است.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">فاطمه زهرا علیهاالسلام وقتی که به این قسمتها می رسد، تحملش کم می شود و ناله اش بلند می شود که: «فریاد ای محمد! فریاد ای پدر! فریاد ای دوست! فریاد ای ابا القاسم! فریاد ای احمد! فریاد از کمی یاران! فریاد از ناله بسیار! فریاد از مشکلات فراوان! فریاد از مصیبت و اندوه زیاد! و فریاد از مصیبت جانکاه!» پس از این فریادها صیحه ای زد و بیهوش بر زمین افتاد.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">و گاه در ضمن اشعاری شکوه ها را بیان می فرمود، از جمله می فرمود:</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">قُلْ لِلْمَغَیَّبِ تَحْتَ اَطْبَاقِ الثَّریَ اِنْ کُنْتَ تَسْمَعَ صَرْخَتِی وَ نِدَائِیا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">قَدْ کُنْتُ ذَاتَ حِمیً بِظِلِّ مُحَمَّدٍلَا اَخْشَی مِنْ ضَیْمٍ وَ کَانَ حِمَالِیَا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">فَالْیَوْمَ اَخْشَعُ لِلذَّلِیلِ وَ اتَّقِی ضَیْمِی وَ ادْفَعُ ظَالِمِی بِرِدَائِیَا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">فَاِذَا بَکَتْ قُمْرِ یَةً فِی لَیْلِهَشَجْنا عَلَی غُصْنٍ بَکَیْتُ صَبَاحِیَا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">فَلَأَجْعَلَنَّ الْحُزْنَ بَعْدَکَ مُونِسی وَ لَأَ جْعَلَنَّ الدَّمْعَ فِیکَ وَ شَاحِیَا؛</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">«بگو به آن که در زیر طبقات زمین پنهان است: آیا صدای ناله و فریاد مرا می شنوی؟</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">من در سایه محمد صلی الله علیه و آله در حمایت و حفاظت به سر می بردم و از هیچ دشمنی و کینه ای نمی ترسیدم و او جان من بود.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">امروز در برابر فرومایگان خاضعم و باک دارم به من ستم شود که ظالم را با چادرم دفع می کنم.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">اگر قمری شب هنگام بر شاخه ای بگرید، من صبحگاهان می گریم.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">بعد از تو حزن و اندوه را مونس خود خواهم ساخت و اشک را اسلحه خود قرار خواهم داد.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">شدم از بعد تو بی یار، بابدچار محنت بسیار، بابا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">چه گویم با تو من از تازیانه چه گویم از در و دیوار بابا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">ز جا برخیز و بین با سینه من چه کرده ضربت مسمار بابا</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">کنم تا کی مکان در بیت الاحزان من دل خسته و افکار، بابا</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">4. شکوه از خیانت منافقان کینه توز</h4><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;"></h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">ام سلمه می گوید: خدمت حضرت زهرا علیهاالسلام رسیدم و پرسیدم: ای دختر رسول خدا! شب را چگونه صبح کردی؟ حالت چگونه است؟ فرمود:</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">«اَصْبَحْتُ بَیْنَ کَمَدٍ وَ کَرْبٍ فُقِدَ النَّبِیُّ وَ ظُلِمَ الْوَصِیُّ هُتِکَ وَ اللَّهِ حِجَابُهُ مَنْ اَصْبَحَتْ اِمَامَتُهِ مُقْبَضَةً عَلَی غَیْرِ مَا شَرَعَ اللَّهُ فِی التَّنْزیلِ وَ سَنَّهَا النَّبِیُ فِی التَّأْوِیلِ وَ لَکِنَّهَا اَحْقَادٌ بَدْرِیَةٌ وَ تِرَاتٌ اَحُدِیَّةٌ کَانَتْ عَلَیْهَا قُلُوبُ النِّفَاقِ مُکْتَمِنَةً لِاِمْکَانِ الْوُشَاةِ؛ صبح کردم در میان حزن شدید و اندوه عظیم، در حالی که پیامبر صلی الله علیه و آله از دست رفته و وصی او مظلوم واقع شده است. سوگند به خدا! حشمت و عظمت آن کس دریده و نابود شد که بر خلاف حکم خدا در قرآن و سنت و سفارش پیامبر صلی الله علیه و آله در تأویل [و تفسیر[ قرآن، حق امامت او را غصب کردند و به دیگران سپردند. این گونه برخوردهای خصمانه از کینه توزیهای جنگ بدر و خونخواهی کشتگانشان در جنگ احد است که در درون قلب نفاق آمیز و اندیشه فتنه انگیزشان پنهان بوده است و تاکنون جرئت اظهار آن را نداشتند.»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">«فَلَّمَا اسْتُهْدِفَ الْاَمْرُ اَرْسَلَتْ عَلَیْنَا شآبیبَ آثَارِ مِنْ مَخِیلَةِ الشِقَاقِ فَیَقْطَعُ وَتَرَ الْاِیمَانِ مِنْ قَسِیِّ صُدُورِهَا وَ لَبِئْسَ عَلَی مَا وَعَدَ اللَّهُ مِنْ حِفْظِ الرِّسَالَةِ وَ کَفَالَةِ الْمُؤْمِنِینَ اَحْرَزُوا عَائِدَتَهُمْ غُرُورَ الدُّنْیَا بَعْدَ اسْتِنْصَارٍ مِمَّنْ فَتَکَ بِآبَائِهِمْ فِی مَوَاطِنِ الْکَرْبِ وَ مَنَازِلِ الشَّهَادَاتِ؛ تا در آن هنگام که حکومت الهی بازیچه دست قدرت طلبان گردید. آتش کینه های دیرینه شان زبانه کشید و باران مصیبتها بر ما فرو ریختند و رشته های ایمان را دریدند و نسبت به وعده های الهی در حفظ و پاسداری از رسالت [پیامبر علیه السلام ] و سرپرستی مؤمنان چه زشت عمل کردند. افسوس که فریب دنیا را خوردند و در جهت انتقام گرفتن از پدران [مشرک و منافق[ خود که در جنگهای اسلامی کشته شدند، اقدام کردند.»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">5. شکوه از غصب امامت</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">در ضمن فقرات حدیث پیش گفته، از غصب امامت مطالبی بیان شد. از امام صادق علیه السلام نیز نقل شده است که فرمود: حضرت فاطمه علیهاالسلام از امّت ساکت و بی تفاوت و از ابوبکر و عمر، در پیش پروردگار خود، شکوه ها مطرح می کرد، در حالی که اشکهای او جاری بود، از جمله فرمود: «اللَّهُمَّ إِلَیْکَ نَشْکُو فَقْدَ نَبِیِّکَ وَ رَسُولِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ ارْتِدَادَ أُمَّتِهِ عَلَیْنَا وَ مَنْعَهُمْ إِیَّانَا حَقَّنَا الَّذِی جَعَلْتَهُ لَنَا فِی کِتَابِکَ الْمُنْزَلِ عَلَی نَبِیِّکَ الْمُرْسَلِ؛ خدایا! به سوی تو شکایت می کنیم به خاطر اندوه از دست دادن پیامبر و فرستاده و برگزیده ات و [به تو شکایت می کنیم] از ارتداد امّت پیامبر صلی الله علیه و آله علیه ما و اینکه ما را از حقمان باز داشتند؛ همان حقی را که در کتاب نازل شده بر پیامبرت، برای ما قرار دادی.»</p><h4 style="font-family: inherit; box-sizing: border-box; font-weight: 500; line-height: 1.1; color: rgb(28, 145, 224); margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; font-size: 18px;">6. آخرین شکوه ها و آرزوی مرگ</h4><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">راستی داغهای جانسوز و مصائب کمر شکنی بعد از وفات پدر بر دل و جان زهرا علیهاالسلام فرو ریخت که هر یک به تنهایی می توانست یک انسان مقاوم را از پا در آورد؛ اما زهرا علیهاالسلام همه آنها را تحمل کرد تا آنجا که تحمل و صبر از پا در آمدند و آنچه را که سالها قبل پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به اصحاب فرموده بود، پیش آمد.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">آن حضرت به اصحاب خبر داد که: دخترم آن چنان در امواج بلاها و مصیبتها، غمناک و نگران می شود که دست به دعا بر داشته، از خدا آرزوی مرگ و شهادت می کند و می گوید: «یَا رَبِّ إِنِّی قَدْ سَئِمْتُ الْحَیَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْیَا فَأَلْحِقْنِی بِأَبِی... یَا اِلَهِی عَجِّلْ وَفَاتِی سَرِیعا؛ پروردگارا! از زندگی خسته و روی گردان شده ام و از اهل دنیا، بلاها و مصیبتهای ناگوار دیدم. خدایا! مرا به پدرم [رسول خدا] ملحق کن و مرگ مرا زود برسان!»</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">گل بر من و جوانی من گریه می کند بلبل به همزبانی من گریه می کند</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">من گریه را نهان کنم اما علی مدام بر گریه نهانی من گریه می کند</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">دیگر حسین را نتوانم به بر گرفت این گل به باغبانی من گریه می کند</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">از درد شانه، شانه نشد موی زینبم زینب به ناتوانی من گریه می کند</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">من پیر در بهار جوانی شدم که چون پیری بر این جوانی من گریه می کند</p></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div> text/html 2017-11-16T04:56:44+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعار حرمت فاطمه زهرا(س) http://mamj.mihanblog.com/post/5364 <p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">ای آبروی ارض و سما حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">رمز قبول هر چه دعا، حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">فکر تنت نبود کسی، در هجوم سنگ</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">مثل نگاه آینه ها ... حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">تو داغدار قصه ی هجران مصطفی</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">اما در اوج فصل عزا حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">ای مهربان خانه ی حیدر حلال کن</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">در پیش چشم شیر خدا حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">تنها سکوت مردم این شهر هم نبود</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">بیداد اتباع هوی حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">می خواست تا به زور غلافش جدا کند</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">از دامنم دو دست تو را ... حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">این پاره ها برای تو چادر نمی شود</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">ای مظهر عفاف و حیا حرمتت شکست</span></p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;">&nbsp;</p><p style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; color: rgb(17, 17, 17); font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px; background-color: rgb(207, 232, 232); text-align: center;"><span style="font-size: small;">وحید محمدی</span></p> text/html 2017-11-16T04:49:08+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعارغربت حضرت زهرا(س) http://mamj.mihanblog.com/post/5363 <p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">بی بی سلام آمدم امشب عیادتت</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">باران شوم برای تو و داغ غربتت</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">بی بی سلام با غم حیدر چه می کنی</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">با گریه های هِجر پیمبر چه می کنی</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">بی بی سلام راهی بستر شدی چرا؟</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">بی بی سلام این همه لاغر شدی چرا؟</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">چیزی نمانده است دگر از وجود تو</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">رنگی نمانده است به روی کبود تو</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">سر درد داری و سر تو تیر می کشد</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">اصلا تکان نخور، پَرِ تو تیر می کشد</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">می ترسم اینکه پیرهنت لاله گون شود</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">می ترسم اینکه بستر تو غرق خون شود</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">پهلو شکسته، درد تو را آب کرده است</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">خیلی تو را شکسته و بی خواب کرده است</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">ای نور آشیانه چرا پیر گشته ای؟</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">آه ای جوان خانه چرا پیر گشته ای؟</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">جانم فدای پلکِ تَرِ نیمه جان تو</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">بی بی فدایِ روضه ی قدِّ کمان تو</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">بی بی سلام با غم زینب چه می کنی؟</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">با قصّه سه تا کفن امشب چه می کنی؟</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">انگار سوزِ آه تو در شور و شین شد</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">ذکر لبانِ خشک تو نام حسین شد</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">تو می روی ولی پسرت بی کفن شود</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">در قتلگاه، کشته ی صد پاره تن شود</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">پس با زبان پر گله زینب در آن میان</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">رو بر مدینه کرده و وا می کند زبان:</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">این کشته ی فتاده به هامون حسین توست</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">وین صید دست و پا زده در خون حسین توست</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">این ماهی فتاده به دریای خون که هست</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست ...</span></p><p dir="RTL" align="center" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 0px; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 18px;"><span style="font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255);">وحید محمدی</span></p> text/html 2017-11-15T10:28:30+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی زندگی نامه حضرت محمد(ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5362 <h2><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">زندگی نامه حضرت محمد (ص)</span></h2><div class="body"><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">پیامبر اسلام (ص) در مکه، در خانه خود، کنار کعبه کانون خدا پرستی، دیده به جهان گشود، هم اکنون محل این خانه در شعب ابیطالب، مشخص است و جایگاه عبادت و زائران میباشد. پیامبر (ص) از یک خاندان شریف، از شاخه دودمان قریش به دنیا آمد، پدران و مادران او تا حضرت آدم، همه خدا پرست بودند.&nbsp;<br>سلسله نسب پیامبر (ص) با 48 واسطه به حضرت آدم (ع) میرسد، و در این سلسله پیامبرانی قرار دارند، مانند: اسماعیل]جد بیست و هشتم پیامبر[، و ابراهیم خلیل الله]جد بیست و نهم پیامبر[ حضرت نوح(ع) ]جد سی و نهم پیامبر[ و ادریس]جد چهل و دوم پیامبر[ و حضرت آدم]جد چهل و هشتم پیامبر[ محمد (ص) پسر عبدالله، پسر عبدالمطلب، پسر هاشم، پسر عبد مناف، پسر قصی، پسر کلاب، پسر مره، پسر کعب، پسر لوی، پسر غالب، پسر فحمر، پسرمالک، پسر نصر، پسر کنانه، پسر خزیمه،پسر مدرکه، پسر الیاس، پسر صفر، پسر نذار، پسر محمد، پسر عدنان.&nbsp;<br>سلسله نصب پیامبر (ص) تا «عدنان» مورد اتفاق نسب شناسان است، ولی پس از او تا آدم (ع) اختلاف بسیار دیده میشود، طبق روایتی پیامبر فرمود: هنگامی که سلسله نسب من به عدنان رسید، در همان جا توقف کنید.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">حوادث عجیب هنگام تولد پیامبر اسلام</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">پیامبر اسلام (ص) در روز جمعه 17 ربیع الاول، بعد از طلوع فجر، در عصر سلطنت انوشیروان، قبل از طلوع خورشید، در مكه چشم به جهان گشود، در شب تولد و هنگام تولد ان حضرت، حوادث عجیبی در جهان رخ داد، كه در این جا به ذكر چند حادثه اكتفا میكنیم 1- امام صادق (ع)فرمود: ابلیس (پدر شیطان ها) در اسمان های هفتگانه، رفت و امد میكرد، هنگامی كه عیسی( ع )متولد شد، از پرواز به سه اسمان ممنوع گردید، ولی در چها اسمان، رفت و امد میكرد، و هنگامی كه پیامبر اسلام (ص) متولد شد، از پرواز به سوی همه اسمان های هفتگانه ممنوع شد، و شیطانهایی كه به سوی اسمان می رفتند با تیرهای شهاب اسمانی رانده می شدند. هنگامی كه افراد قبیله قریش، اوضاع اسمان را پریشان و دگرگون دیدند، گمان كردند كه قیامت بر پا شده، به هم دیگر می گفتند: «این پدیده ها نشانه بر پا شدن قیامت است كه یهودیان و مسیحیان از ان سخن میگویند یكی از كاهنان زبر دست ان عصر به نام عمروبن امیر گفت:«به ستارگان اسمان كه نشانه های مسیر راه زمستان و تابستان ما بودند بنگرید، اگر انها از جای خود پرتاب شوند، بدانید كه نابودی همه ما و همه چیز فرا رسیده است، ولی اگر انها در جای خود قرار دارند و ستارگان دیگری پرتاب میگردند، این نشانه بروز حادثه جدیدی است كه من چگونگی ان را نمی دانم 2- در همان بامداد تولد پیامبر اسلام ص همه بتها از جا كنده شده و سرنگون شدند&nbsp;<br>3-در ان هنگام ایوان عظیم كاخ مدائن (كاخ شاه ایران) به لرزه در امد و چهارده كنگره(دندانه سر دیوار) ان فرو ریخت.&nbsp;<br>4- اب دریاچه ساوه در زمین فرو رفت و خشكید&nbsp;<br>5- اب رود سماوه(در بین كوفه) زیاد شد و به جریان افتاد.&nbsp;<br>6- اتشكده سرزمین فارس، پس از هزار سال روشنایی خاموش شد.&nbsp;<br></span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سرپرستی عبدالمطلب از پیامبر (ص)</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);"><br>هنگامی كه عبدالله پدر بزرگوار پیامبر ص، قبل از ولادت پیامبر ص از دنیا رفت، عبدالمطلب با كمال اخلاص، سرپرستی امنه و سپس محمد ص را پس از ولادت به عهده گرفت. امنه، درباره پیامبر (ص) میگوید: هنگامی كه محمد ص در رحم من بود، شنیدم منادی غیبی گفت:&nbsp;<br>بگو پناه می برم به خدای یكتا از گزند هركسی كه حسادت میكند، سپس نام او را محمد (ص)بگذار.&nbsp;<br>در این هنگام امنه برای عبدالمطلب چنین پیام داد: برای تو پسری متولد شده است، بیا و او را ببین.&nbsp;<br>عبدالمطلب امد و ان نور را دید، و شادمان شد، و امنه انچه را كه هنگام حمل و وضع حمل، دیده بود، برای عبدالمطلب بازگو كرد. عبدالمطلب نوزاد را در اغوش گرفت و در داخل خانه كعبه شد و در انجا به دعا و نیایش پرداخت. وا ز درگاه خداوند به خاطر عطای چنین فرزندی، شكر و سپاس بجا اورد، و مطابق بعضی از روایات این اشعار را به عنوان ادای شكر الهی خواند: «حمد و سپاس خداوندی را كه این پسر پاك و لطیف را به من عطا فرمود.&nbsp;<br>پسری كه در گهواره نسبت به سایر نوزادان پسر، برتری و اقایی دارد، پناه می دهم او را به این خانه ای كه دارای چند ركن است.&nbsp;<br></span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">نام، و چهره زیبای محمد (ص)</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در قران، چهار بار نام پیامبر اسلام ص به اسم «محمد» امده است و در یك مورد با نام «احمد» (سوره صف ایه 6 ذكر شده است.) وَإِذْ قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْكُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ یَأْتِی مِن بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُم بِالْبَیِّنَاتِ قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُّبِینٌ و (به یاد آورید) هنگامى را كه عیسى بن مریم گفت: «اى بنى اسرائیل! من فرستاده خدا به سوى شما هستم در حالى كه تصدیق‏كننده كتابى كه قبل از من فرستاده شده ( تورات) مى‏باشم، و بشارت‏دهنده به رسولى كه بعد از من مى‏آید و نام او احمد است!» هنگامى كه او ( احمد) با معجزات و دلایل روشن به سراغ آنان آمد، گفتند: «این سحرى است آشكار روایت شده: یكی از یهودیان از پیامبر ص پرسید: چرا نام تو، محمد و احمد، و بشیر ونذیر است؟ پیامبر ص در پاسخ فرمود:&nbsp;<br>اما «محمد» از این رو است كه من در زمین محمد و ستوده شده هستم، اما احمد از این رو است كه من در اسمان ستوده تر از زمین هستم، اما بشیر از این رو است كه پیروان خدا را به رحمت الهی مژده می دهم. و اما «نذیر» از این رو است كه گنهكاران را از دوزخ میترسانم. او را با لقب «مصطفی» می خواندند یعنی برگزیده، و نیز «خاتم النبیین» می خوانند، یعنی اخرین پیامبران.&nbsp;<br>چهر و قامت محمد ص به قدری زیبا بود كه قابل توصیف نیست، یكی از قیافه شناسان ان عصر به نام «هند بن ابی هاله» روزی با امام حسن ع ملاقات كرد امام به او فرمود:«چهره جدم چگونه بود؟»&nbsp;<br>هند در پاسخ گفت: صورتش مانند ماه شب چهارده می درخشید، قامتش رسا، سرش بزرگ، مویش نه پیچیده و نه افتاده، رنگش سفید روشن، پیشانیش گشاده، ابروهایش پر مو و كمانی و از هم گشاده، در وسط بینی بر امدگی داشت ریشش انبوه، سیاهی چشمش شدید، گونهایش نرم و كم گوشت، دندانهایش باریك، دندانهای ثنایایش از هم گشاده، اندامش معتدل... و باریكی كف پایش خالی و كم گوشت بود، هنگامی كه راه می رفت با وقار حركت می كرد، گامهایش گشاده می گذاشت همانند انكه از بلندی به پایین گام بردارد، وقتی به چیزی توجه می كرد، به طور عمیق به ان نگاه می كرد، هنگام حركت، بیشتر به زمین می نگریست، و به مردم خیره نمیشد، و به هر كس كه می رسید به او سلام میكرد، و هموداره به هدایت و راهنمایی مردم میپرداخت.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">یك خاطره جالب از سه سالگی محمد(ص)</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در تاریخ امده:پیامبر (ص) در ان هنگام كه سه ساله بود و در نزد مادر رضاعی خود حلیمه سعدیه به سر می برد، روزی به حلیمه گفت: « ای مادر! چرا دو نفر از برادرانم را (منظور فرزندان حلیمه هستند) در روز نمیبینم؟»&nbsp;<br>حلیمه گفت: انها روزها گوسفندان را به بیابان برای چراندن می برند، اكنون در بیابان هستند. محمد (ص) گفت: چرا من همراه انها نروم؟&nbsp;<br>حلیمه گفت: ایا دوست داری همرا انها به صحرا بروی؟&nbsp;<br>محمد (ص) گفت :اری&nbsp;<br>صبح بعد، حلیمه، روغن بر موی محمد (ص) زد و یك «مهره یمانی» (برای حفاظت او) بر گردنش اویخت.&nbsp;<br>محمد ص در همان دوران كودكی با خرافات و امور بیهوده مبارزه می كرد، بی درنگ همان مهره را از گردن بیرون اورد و به دور انداخت سپس رو به حلیمه كرد و فرمود:مادر جان! ارام بگیر، این چیست، من خدایی دارم كه مرا حفظ میكند، نه مهره یمانی.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">ازدواج پیامبر با خدیجه</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">خدیجه دختر خویلد، از خاندان قریش، بانویی بسیار پاكدامن و ارجمند بود، او دو شوهر كرد، هر دو از دنیا رفتند، و اموال بسیاری از انها از طریق ارث به او رسید، ثروت او از حد و مرز گذشت، همواره كاروانهای بازرگانی او در شام و یمن و وطائف، در حركت بودند.&nbsp;<br>او توسط عموی خود به نام «ورقه بن نوفل» كه از دانشمندان و كشیشان مسیحی بود، به مقام پیامبر اگاه شده بود، به علاوه خود روش پاك و ارجمند محمد ص را دیده بود، و امانت داری و صداقت او را مشاهده كرده بود، از این رو مجذوب و شیفته بی قرار پیامبر ص شد، و تصمیم گرفت با پیامبر(ص) ازدواج كند، در این وقت پیامبر (ص) 25 سال داشت ولی از سن خدیجه 40 سال میگذشت، و به نقل بعضی او در این هنگام 28 سال داشت پیامبر (ص) با وساطت عمویش ابوطالب ، وسائل ازدواج با خدیجه را فراهم كرد ، و این ازدواج مقدس انجام شد</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">پیامبر امین و راستگو</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">قبل از اینكه پیامبر ص در چهل سالگی به مقام پیامبری برسد، همه مردم او را به عنوان امین و راستگو می شناختند، و هرگز در او گناه و انحرافی ندیده بودند&nbsp;<br>در ان هنگام كه پیامبر (ص) پیامبری خود را اشكارا نمود، مشركان قریش كه یكی از انها ابوسفیان با كاروان تجاری خود به شام رفت، در شام با هر قل امپراطور روم ملاقات كرد، هرقل از ابوسفیان در مورد پیامبر (ص) سوالاتی كرد و ابوسفیان پاسخ داد، یكی از سوالات او این بود كه: ایا قبل از نبوت محمد (ص) هیچ گاه از او دروغی شنیده بودید؟&nbsp;<br>ابوسفیان جواب داد؟ نه، او در میان ما از هر جهت راستگو بود&nbsp;<br></span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">عبادت پیامبر در كوه حرا</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">كوه بلند «حرا» در شش كیلومتری شمال شرقی مكه، كنار راه مكه به عرفات واقع شده، كه شهر مكه در دامنه ان قرار دارد، این كوه از كوههای دیگر مكه جداست و بر تمام انها مسلط است، و در سینه قله این كوه، غاری هست كه به ان «غار حرا» گویند، كه از تخته سنگ های بزرگی تشكیل شده، و دهانه ان به سمت كعبه است، ارتفاع ان به اندازه بلندی قامت یك انسان میانه بوده، و عرض ان به قدری كوچك است كه یك نفر به زحمت میتواند در ان بخوابد، وقتی انسان بر فراز كوه قرار میگیرد، جلال و جبروت خدا، و عظمت افرینش و زیبایی های طبیعت را كه همه نشان خدا و بزرگی او است، می نگرد.&nbsp;<br>پیامبر قبل از پیامبری در هر ماه چندین بار در شب و روز و در هرسال، همه ماه رمضان را برفراز این كوه عظیم میرفت، اثار عظمت خدا را در انجا مشاهده میكرد، و شب و روز به تفكر و تامل و عبادت خدا میپرداخت</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">آغاز پیامبری</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">چهل سال از عمر پیامبر ص میگذشت، روز 27 رجب، فرا رسید، ان حضرت بر فراز كوه «حرا» به مناجات و عبادت خدا مشغول بود كه پیك وحی، جبرییل امین، بر او نازل شد و مژده رسالت را به او داد، و این ایات را از جانب خدا، برای او خواند: سوره قلم&nbsp;<br>پیامبر (ص )با دریافت نخستین شعاع وحی، سخت خسته شده نزد خدیجه امد و فرمود:&nbsp;<br>مرا بپوشانید و جامه ای بر من بیفكنید تا استراحت كنم&nbsp;<br>از طرفی بیان رسالت در بربر مشركان كار خطرناكی و دشواری بود، ان حضرت در برابر فشار معنوی (وحی) و ظاهری (مبارزه با مشركان)، در بستر ارمیده بود كه ایات اغاز سوره مدثر توسط جبرییل بر ان حضرت، نازل گردید:&nbsp;<br>به این ترتیب اغاز اسلام، از نام خدا، خواندن، قلم، قیام، هشدار، پاكی و اخلاص و بزرگداشت خدا شروع شد.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سه سال دعوت مخفیانه</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">محیط مكه و اطراف، ان چنان در لجنزار بت پرستی و خرافات و فساد، غرق بود، كه دعوت علنی، برخلاف ان وصع، ممكن نبود، بلكه نیاز به هسته مركزی و دفاعی، و اجتماع یاران فداكار داشت، از این رو پیامبر ص سه سال به طور محرمانه با افراد تماس می گرفت و انها را به اسلام دعوت می نمود، در این سه سال به گفته بعضی چهل نفر به اسلام گرویدند.&nbsp;<br>نخستین مردی كه مسلمان شد، حضرت علی ع بود، و نخستین زنی كه به اسلام پیوست، حضرت خدیجه همسر پیامبر ص بود، در این سال انها در جاهای مخفی مانند غارها و گوشه های پشت كوه ها، دور از دید مردم، نماز جماعت می خواندند.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">یاسر و سمیه، دو شهید نخستین اسلام</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">یاسر، با اینكه در سن پیری (حدود هفتاد سال) بود، تحت سخت ترین شكنجه مشركان به مقاومت خود ادامه داد تا سرانجام زیر ضربات و تازیانه های خورد كننده مشركان به شهادت رسید.&nbsp;<br>همسرش سمیه كه او نیز در سنین پیری بود همچنان مقاومت كرد و حتی حاضر نشد یك لحظه، خواسته ابوجهل و شكنجه گران را به زبان اورد، او پس از شهادت همسرش با فریادهای بی امان خود، رگبار سرزنش خود را بر سر ابوجهل فرو ریخت، ابوجهل كه همچون پلنگی خشمگین شده بود، دستور داد پاهای سمیه را به دو شتر بستند، شتران را از یكدیگر جدا نمودند، سرانجام ابوجهل در حالی كه ان بانوی دلاور و پر صلابت را با الفاظ ركیك، فحش می داد با خنجر (یا شمشیر) بر شكم او زد و شكمش را درید و به این ترتیب او نیز به شهادت رسید. و این دو همسر قهرمان و شیر دل، نخستین كسانی هستند كه مدال شهادت را در تاریخ اسلام گرفتند.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">هجرت پیامبر (ص) به مدینه</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در زندگی درخشان پیامبر ص، یكی از رخدادهای بسیار مهم، هجرت ان حضرت از مكه به مدینه بود، كه به خاطر اهمیت ان در عصر خلیفه دوم، بر اساس نظریه امیرمومنان علی ع اغاز هجرت، مبدأ تاریخ اسلام، انتخاب و پذیرفته شد.&nbsp;<br>هجرت یعنی انتقال از كسانی به مكان دیگر، برای گسترش اسلام و جستجوی ازادی و عوامل بیشتر، برای بیان اسلام در سطح وسیعتر، در قران، سخن بسیار پیرامون هجرت امده است.&nbsp;<br>هنگامی كه مسلمانان در مكه در فشار و ازار شدید مشركان قرار گرفتند، پیامبر ص مسلمانان را به هجرت به مدینه دستور داد. مشركان احساس خطر شدید كردند و با خود گفتند: هجرت مسلمانان به مدینه موجب تشكل انها در مدینه شده، و اینده نزدیك كار را بر ما سخت خواهد كرد، سران انها در «دارالندوه» مجلس شورای خود اجتماع كرند، و هر كدام در مورد جلوگیری از اسلام و دعوت پیامبر ص، پیشنهادی نمودند، چنانكه در ایه 30 سوره انفال به این توطئه، اشاره شده است.&nbsp;<br>وَإِذْ یَمْكُرُ بِكَ الَّذِینَ كَفَرُوا لِیُثْبِتُوكَ أَوْ یَقْتُلُوكَ أَوْ یُخْرِجُوكَ وَیَمْكُرُونَ وَیَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاكِرِینَ&nbsp;<br>(به خاطر بیاور) هنگامى را كه كافران نقشه مى‏كشیدند كه تو را به زندان بیفكنند، یا به قتل برسانند، و یا (از مكه) خارج سازند; آنها چاره مى‏اندیشیدند (و نقشه مى‏كشیدند)، و خداوند هم تدبیر مى‏كرد; و خدا بهترین چاره جویان و تدبیركنندگان است!&nbsp;<br>سرانجام پیشنهاد ابوجهل تصویب شد، پیشنهاد او این بود كه: «از هر قبیله ای، یك جوان شجاع به عنوان نماینده انتخاب شود، و همه ان نمایندگان در یك شب، خانه پیامبر ص را محاصره كنند، و به سوی او حمله كرده و او را در رختخوابش بكشند».&nbsp;<br>ان شب فرا رسید، جبرییل ماجرای توطئه كودتاچیان را به پیامبر ص خبر داد، پیامبر ص ماجرا را به علی ع خبر داد، و او فرمود:« امشب در رخت خواب من بخواب، تا كافران گمان كنند كه من در رخت خواب خود خوابیده ام، به انتظار من در بیرون خانه بمانند و من در پنهانی از خانه خارج شوم»&nbsp;<br>با اینکه خوابیدن در رختخواب پیامبر (ص) و افکندن روپوش سبز پیامبر بر روی خود، صد در صد خطرناک بود،&nbsp;<br>حضرت علی(ع) با جان و دل، این پیشنهاد را پذیرفت، و در رختخواب ان حضرت خوابید، ان شب نمایندگان مشركان، با شمشیرهای برهنه، خانه پیامبر (ص) را محاصره كردند، پیامبر(ص) شبانه، بی انكه مشركان متوجه شوند، در تاریكی شب از خانه بیرون امد و به سوی غار ثور كه در 7 كیلومتری جنوب مكه قرار گرفته، رفت و در انجا مخفی شد، در این هنگام ابوبكر نیز همراه پیامبر(ص) بود. سپس پیامبر(ص) از اغاز ثور به سوی مدینه هجرت نمود، ان حضرت در روز پنجشنبه اول ربیع الاول سال 13 بعثت از مكه خارج شد و در روز 12 همین ماه به مدینه وارد گردید.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال اول هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال اول هجرت رویدادهای مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ عبدالله سلام از علمای بزرگ یهود، پس از مناظره ای با پیامبر (ص) قانع شده و مسلمان شد.&nbsp;<br>2- پیامبر از طرف خدا، مامور بنای مسجد در مدینه گردید، ان حضرت مسجدی كه دیوار ان هفت یا پنج ذراع(حدود سه مترو نیم یا دومترو نیم) بود ساخت، در همان زمینی كه«اسعد بن زراه» با عده ای قبل از ورود پیامبر به مدینه، در ان اقامه نماز جماعت می كردند.(همان مكانی كه هم اكنون به مسجد النبی در مدینه معروف است). این مسجد در اغاز مربع بود، و طول و عرضش صد ذراع در صد ذراع بوده است.&nbsp;<br><br>3- دستور اذان واقامه در همین سال جزو وظایف استجابی عبادی گردید.&nbsp;<br>4- در ماه شوال همین سال، پیامبر (ص) با عاشیه دختر ابوبكر ازدواج كرد.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال دوم هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال دوم هجرت وقایع بسیاری رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ در نیمه رجب پس از گذشت 16 ماه از هجرت، قبله مسلمین تغییر یافت، روزی پیامبر (ص) در مسجد «بنی سلمه» مشغول نماز بود. پس از پایان نماز ظهر، جبرییل نازل گردید و ایه 144 سوره بقره را كه در مورد تغییر قبله از جهت بیت المقدس به مسجد الحرام است اورد، پیامبر نماز عصر را در ان مسجد به طرف كعبه خواند و ان مسجد به مسجد«ذو قبلتین» معروف گردید، در این باره دشمان، یاوه ها و سخنان طنز امیز گفتند كه ایه 142 سوره بقر به ان و جواب ان اشاره كرده است. بعضی می نویسند: پیامبر دو ركعت از نماز عصر را خوانده بود كه جبرییل نازل شد و ایه 144 سوره بقره را نازل كرد، پیامبر (ص) در حال نماز به طرف كعبه برگشت، و دو ركعت اخر را به جانب كعبه خواند.&nbsp;<br>2ـ ازدواج پرشكوه حضرت فاطمه (س) با علی (ع) در این سال رخ داد و بعضی می نویسند امام حسن (ع) در این سال دیده به جهان گشود.&nbsp;<br>3ـ فرمان جهاد با كافران در همین سال، صادر گردید. اجازه داده شد انانكه مقابل كافران قرار گرفته اند و مظلوم واقع شده اند با كفار جنگ نموده و خداوند بر یاری و نفرت انها قادر است.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">جنگ بدر</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">«بدر» منطقه وسیعی است كه دارای چاههای اب بوده، كه همواره كاروانها در انجا توقف می كردند و از ابهای ان بهرمند می شدند.&nbsp;<br>بدر در جنوب غربی مدینه بین مدینه ومكه قرار گرفته و از این رو ان را بدر میگویند كه نام صاحب ابهای ان بدر بوده است.&nbsp;<br>علت این جنگ این بود كه: در ماه جمادی الاول سال دوم هجرت به پیامبر (ص) خبر رسید كه «كرزبن جابر» با گروهی از قریش تا سرمنزلی شهر مدینه امده و شتران پیامبر (ص) را با چهار پایان افراد دیگر به غارت برده و به محصولات مدینه اسیب زده اند، رسول اكرم (ص) بی درنگ پرچم جنگ را به علی ع سپرد، ان ان حضرت با جمعی از مهاجران به تعقیب انها رفتند تا به چاه بدر رسیدند و سه روز هم در انجا توقف كردند، هر چه جستجو كردند، كسی را نیافتند سپس به مدینه برگشتند.&nbsp;<br>از طرفی كفار، اموال مهاجران را در مكه، مصادره كرده بودند، و به طور كلی می خواستند، مسلمانان را در مدینه در فشار محاصره اقتصادی قرار دهند، و روشن است كه اگر این فشار ادامه یابد، دست كم جلو توسعه و گسترش اسلام گرفته میشود.&nbsp;<br>پیامبر ص برای شكستن این محاصره، تدابیری اندیشید، بزرگترین تدبیرش این بود كه عبور كاروانهای تجاری مشركان مكه را قدغن كند.&nbsp;<br>چهل نفر از مسلمانان را تحت فرماندهی حمزه كه قهرمان رزم اور بود، برای كنترل مسیر كاروانها فرستاد.&nbsp;<br>پیامبر(ص) بیست شتر در دسته ی انها قرار داد.این چهل نفر تحت فرماندهی حمزه، به منطقه ای بین مدینه و دریای سرخ كه راه عبور كاروانهای مكه بود رفتند و از انجا نگهبانی نمودند، منطقه ای كه 130 كیلومتر عرض داشت و كاروانهای مكه چاره ای نداشتند. جز اینكه از ان عبور كنند. چند روز گذشت دیدند كاروانی نمایان شد، وقتی كاروان نزدیك امد معلوم شد كه كاروان قریش است كه سیصد نفر همراه كاروان می باشد، حمزه اعلام جنگ كرد ولی كفار كه از دلاوری و شجاعت حمزه اطلاع داشتند، پیشنهاد صلح كردند، حمزه نیز مصلحت امر را به صلح دانسته و جنگ واقع نشد.&nbsp;<br>طولی نكشید 313 نفر از مسلمانان در رمضان سال دوم هجرت همراه پیامبر (ص) از مدینه به سوی بدر حركت كردند كه 77 نفرش از مهاجران بودند و بقیه از انصار، و جمعا هفتاد شتر و سه اسب بیشتر نداشتند.&nbsp;<br>ابوسفیان توسط جاسوس هایش از تصمیم پیامبر(ص) و مسلمانان اگاه شد. دو كار به نظرش رسید یكی اینكه فردی را از بیراهه به طور سریع به مكه بفرستد و مردم مكه را از خطر قرار گرفتن كاروان خبر دهد، دوم كاروان را از بیراهه به طرف مكه ببرد.&nbsp;<br>«ضمضم» پیام رسان ابوسفیان به مكه شتافت و مشركان مكه را از ماجرا مطلع كرد، طولی نكشید كه حدود هزار نفر با ساز و برگ كامل نظامی برای نجات كاروان از مكه خارج شدند.&nbsp;<br>ابوسفیان كه می دانست تا رسیدن قوا از مكه، قطعا مورد هجوم مسلمانان قرار خواهد گرفت، مسیر راه را عوض نمود و از بیراهه فرار كرد و كاروان را به مكه رساند.&nbsp;<br>خبر فرار كاروان به سپاه مكه رسید. سران سپاه در مورد جنگ نظریات مختلف داشتند. نظر عده ای این بود كه چون كاروان نجات یافته برگردیم، ولی عده ای اصرار داشتند كه به حركت ادامه دهند. ابوجهل طرفدار جنگ بود و افراد را تحریك می كرد. سرانجام تصمیم به جنگ گرفتند پیامبر با 313 نفر از مسلمانان در بدر بودند كه خبر فرار ابوسفیان با كاروانش به حضرت رسید، از طرفی گزارشگران گزارش دادند كه لشكر دشمن تا پشت تپه بدر امده است.&nbsp;<br>شبی كه فردایش جنگ بدر واقع شد مسلمانان تمام شب را بیدار بودند و در پای درختی تا صبح به نماز و دعا اشتغال داشتند.&nbsp;<br>صبح روز جمعه هفده رمضان بود كه سپاه قریش با تجهیزات كامل جنگی، از پشت تپه به دشت بدر سرازیر شدند، هنوز در میان قریش، اختلاف نظر در مورد جنگ وجود داشت، اما یك موضوع جنگ را حتمی كرد و ان اینكه:&nbsp;<br>یكی از سپاهیان قریش بنام اسود محزوحی كه مردی خشن بود، چشمش به حوضی كه مسلمانان درست كرده بودند افتاد، تصمیم گرفت یكی از این سه كار را انجام دهد، یا از اب حوض بنوشد یا ان را ویران كند و یا كشته شود، به دنبال این تصمیم از صف مشركان بیرون تاخت و تا نزدیك حوض رسید، در انجا با حضرت حمزه افسر رشید اسلام روبرو شد، حمزه یك ضربت به پای او زد كه پایش از ساق جدا شد، در عین جال میخواست با حركت سینه خیز، خود را به اب حوض برساند و از ان بنوشد، حمزه با زدن ضربت دیگر او را در آب كشت.&nbsp;<br>به دنبال این حادثه، به رسم دیرینه عرب، جنگ تن به تن شروع شد.&nbsp;<br>سه نفر از شجاعان دشمن به نامهای عتبه و برادرش شیبه (از فرزندان ربیعه) و سومی ولید(فرزند عتبه) به میدان امدند و مبارزه طلبیدند.&nbsp;<br>سه نفر از انصار در صف مسلمانان به میدان تاختند، ولید انها را شناخت، گفت: شما اهل مدینه هستید به شما كاری نداریم، كسانی كه از اقوام، هستند باید به جنگ ما ایند.&nbsp;<br>رسول اكرم(ص) پسر عموهایش عبیده و علی(ع) و عمویش حمزه را به میدان فرستاد. به مناسبت من، علی (ع) و عمویش حمزه را به میدان فرستاد. به مناسبت من، علی (ع) با ولید، حمزه با شیبه و عبیده با عتبه به جنگ پرداختند.&nbsp;<br>طولی نكشید كه علی و حمزه رقیبان خود را از پای در اوردند، ولی عبیده كاری از پیش نبرد، هر دو ضربتی به هم زدند.&nbsp;<br>علی(ع) پیش دستی كرد و عتبه را كشت، به این ترتیب در حمله اول، مشركان به سوگ سه نامور شجاعشان نشستند پس از ان عاص بن سعید برای مبارزه با علی (ع) به میدان تاخت. علی (ع) او را نیز كشت، سپس حنظله پسر ابوسفیان و طعیمه و نوفل به میدان تاختند، علی (ع) انها را نیز یكی پس از دیگری كشت، و پیوسته مبارزانی به میدان می امدند و كشته می شدند.&nbsp;<br>سرانجام جنگ با پیروزی اسلام و شكست دشمن پایان یافت، از مسلمانان چهارده نفر به افتخار شهادت رسیدند.&nbsp;<br>از كفار، هفتاد نفر كشته شدند و هفتاد نفر اسیر گشتند، 35 یا 36 نفر از كشته شدگان، بر اثر ضربات پرچمدار اسلام در این جنگ یعنی علی (ع) به هلاكت رسیدند، بسیاری از كشته شدگان از سران شرك مانند ابوجهل، ولیدبن عتبه، حنظله بن ابوسفیان، عتبه و شیبه و ... بودند</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال سوم هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ حضرت امام حسن (ع) در نیمه ماه رمضان این سال در مدینه دیده به این جهان گشود.&nbsp;<br>2ـ یهود یانی كه قبول شرایط جزیه نمی كردند، امنیت نداشتند و می بایست قبول جزیه كنند، و مالیات سرانه سالانه بپردازند. 3ـ در این سال، پیامبر (ص) با حفصه دختر عمر ازدواج كرد، و همین ازدواج باعث گرایش چند قبیله به اسلام گردید</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال چهارم هجری</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ در همین سال، مشروبات الكی به طور كلی حرام و قدغن شد.&nbsp;<br>2ـ به دستور پیامبر ص زیدبن ثابت زیان عبری را فراگرفت تا او كه مورد اطمینان بود نامه های عبری پیامبر ص را در رابطه با یهود، بخواند و بنویسد.&nbsp;<br>3ـ از حوادث مهم این سال ولادت با سعادت امام حسین(ع) و رحلت فاطمه بنت اسد مادر علی ع و ازدواج پیامبر با ام سلمه</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال پنجم هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ داستادن ازدواج پیامبر ص با زینب دختر جحش و دختر عمه رسول خدا) پس از طلاق زید بن حارثه كه جریان مشروحی در تاریخ دارد.&nbsp;<br>2ـ دستور حجاب، طی ایاتی از سوره نور در این سال داده شد.&nbsp;<br>3ـ ماجرای جنگ «خندق»&nbsp;<br>4ـ ماجرای اعدام یهود بنی قریطه&nbsp;<br>5ـ ماجرای«ابولبابه» و توجه او.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">جنگ خندق</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">ماه شوال سال پنجم هجرت بود كه به پیامبر( ص) خبر رسید بالغ بر ده هزار نفر متشكل از طوائف مختلف شرك برای جنگ با مسلمانان از مكه حركت كرده اند. پیامبر ص بی درنگ مسلمانان را اماده دفاع كرد در جلسه مشورتی، سلمان پیشنهاد كندن خندق( كه یك نوع سنگر است) در اطراف مدینه كرد، این پیشنهاد مورد قبول واقع شد. همه مسلمانان حتی شخص پیامبر ص در كندن این سنگر بزرگ شركت كردند، و هنوز دشمن به مدینه نرسیده بود، كندن خندق به پایان رسید، پهنای خندق به قدری بود كه سواران چابك و ورزیده نمی توانستند با اسب از ان عبور كنند، و طول ان را بعضی دوازده هزار ذراع (حدود شش هزار متر) حدس زده اند، زیرا مسلمانان صدهزار نفر بودند و هر ده نفری متصدی چهل ذراع شدند. مسلمانان شب و روز از پای ننشستند تا این سنگر بزرگ به پایان رسید.&nbsp;<br>پس از ان طولی نكشید كه ارتش عرب و یهود پیمان شكن، مدینه را محاصره كردن، انها از وجود خندق تعجب نمودند و نتوانستند وارد مدینه شوند. قریب یك ماه سپاه دشمن در پشت خندق توقف كرد؛ و جز چند نفر كسی نتوانست از خندق عبور كند، و اگر میخواست عبور كند، با سنگباران مسلمین، عقب می نشست.&nbsp;<br>پنج نفر از قهرمانان دشمن برای جنگ به میدان تاختند، علی ع دو نفر از انها یكی عمروبن عبدود و دیگری نوفل بن عبدالله را كشت و همین امر باعث شكست دشمن گردید و دشمن پا به فرار گذاشت.&nbsp;<br>در ضمن طوفان و تند بادی نیز امد، این طوفان و باد، خیمه ها و تشكیلات دشمن را ان چنان در هم ریخت كه دیگر از ماندن و مقاومت بی تاب شدند و به مكه بازگشتند.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال ششم هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ جنگ بنی المصطلق و ماجرای افك&nbsp;<br>2ـ واجب شدن حج&nbsp;<br>3ـ سفر مذهبی وسیاسی پیامبر ص به مكه برای حج و حوادثی كه در این سفر رخ داد.&nbsp;<br>4-صلح حدیبه</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال هفتم</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ اعلام جهانی بودن اسلام، و نامه های پیامبر به سران كشورها و دعوت انها به اسلام&nbsp;<br>2ـ ورود مهاجران حبشه.&nbsp;<br>3ـ مسموم شدن پیامبر ص به دست یك زن یهودی&nbsp;<br>4ـ ماجرای فدك، سرزمین وسیع و حاصلخیز</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال هشتم هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ جنگ موته با سپاه روم.&nbsp;<br><br>2ـ فتح مكه.&nbsp;<br>3ـ جنگ حنین.&nbsp;<br>4ـ غزوه طائف</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سال نهم هجرت</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">در سال سوم هجرت نیز وقایع مهمی رخ داد از جمله:&nbsp;<br>1ـ واقعه تبوك كه مقدمه جنگ با رومیان بود&nbsp;<br>2- ریشه كنی، لاریای بت پرستی در سراسر جزیره العرب و اخطار شدید به مشركان، و خواندن ایات برائت از مشركان در اجتماع مكه.&nbsp;<br>3ـ تعیین عاملین برای اخذ زكات به عنوان پشتوانه اقتصادی حكومت اسلامی.</span></p><h2 style="font-family: sans-serif; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">رحلت جانسوز پیامبر (ص)</span></h2><p style="font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">پیامبر ص همچنان در بستر رحلت بود و از اوضاع و فعالیتهایی كه در خارج در موضوع خلافت می شد، اگاه بود روزی كه بزرگان و سران صحابه برای عیادت امده بودند، پیامبر ص فرصت را غنیمت شمرد و فرمود: قلم و دواتی برای من بیاورید تا برای شما چیزی بنویسم كه پس از ان گمراه نشوید» ولی عمر گفت: بیماری بر رسول خدا غلبه كرده، از این رو هذیان می گوید، قران ما را كافی است..»&nbsp;<br>خلاصه، اختلاف و گفتار و گفتار او و عده ای مانع شد از اینكه پیامبر ص نامه ای درباره جانشین خود بنویسد، ابن عباس از این پیش امد سخت ناراحت گردید، در حالی كه اشك می ریخت می گفت: روز پنج شنبه چه روز دردناكی بود؟&nbsp;<br>سرانجام پیامبر (ص) روز دوشنبه 28 صفر در سن63 سالگی چشم از جهان فانی فرو بست و به جهان بقاء ارتحال فرمود.&nbsp;<br>بنا به وصیتش، علی (ع )بدن مقدسش را غسل داد و كفن نمود و بر ان نماز خواند و ان را در خانه مسكونیش كه بنام حجره مطهره معروف است كنار مسجد النبی دفن كرد.</span></p><div><br></div><blogextendedpost style="color: rgb(255, 255, 255); font-family: sans-serif; font-size: medium; text-align: right; background-color: rgb(28, 28, 28);"></blogextendedpost></div> text/html 2017-11-13T04:27:54+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی بازگشت كاروان أمام حسین ازشام به كربلا http://mamj.mihanblog.com/post/5360 <div><br></div><div><div id="middle_p"><div class="wrapper_Hes" style="display: table; table-layout: fixed; width: 980px; vertical-align: top;"><div id="div_MainContent" class="container_Hes" style="display: table-cell; margin: 0px auto; vertical-align: top; align-content: center; width: 830px;"><blockquote><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">بهرحال پس از هفت روز كه اهل بیت در شام بودند، به دستور یزید، نعمان بن بشیر(1) وسائل سفر آنان را فراهم نمود و به همراهى مردى امین آنان را روانه مدینه منوره كرد. (2)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">در هنگام حركت، یزید امام سجاد علیه السلام را فرا خواند تا با او وداع كند، و گفت: خدا پسر مرجانه را لعنت كند! اگر من با پدرت حسین ملاقات كرده بودم، هر خواسته‏اى كه داشت، مى‏پذیرفتم! و كشته شدن را به هر نحوى كه بود، گرچه بعضى از فرزندانم كشته مى‏شدند از او دور مى‏كردم! ولى همانگونه كه دیدى شهادت او قضاى الهى بود! &nbsp;چون به وطن رفتى و در آنجا استقرار یافتى، پیوسته با من مكاتبه كن و حاجات و خواسته‏هاى خود را براى من بنویس! (3) آنگاه دوباره نعمان بن بشیر را خواست و براى رعایت حال و حفظ آبروى اهل بیت به او سفارش كرد كه شبها اهل بیت را حركت دهد و در پیشاپیش آنان خود حركت كند و اگر على بن الحسین را در بین راه حاجتى باشد برآورده سازد؛ و نیز سى سوار در خدمت ایشان مأمور ساخت؛ و به روایتى خود نعمان بن بشیر را و به قولى بشیر بن حذلم را با آنان همراه كرد. (4)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">و همانگونه كه یزید سفارش كرده بود به آهستگى و مدارا طى مسافت كردند و به هنگام حركت، فرستادگان یزید بسان نگهبانان گردا گرد آنان را مى‏گرفتند، و چون در مكانى فرود مى‏آمدند از اطراف آنان دور مى‏شدند كه به آسانى بتوانند وضو سازند.</p><h4 align="justify" style="font-family: IranianSans, Tahoma; font-size: 11pt; text-align: center; margin-left: 20px; margin-right: 20px;">اربعین</h4><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">اهل بیت علیهم السلام به سفر خود ادامه دادند تا به دو راهى جاده عراق و مدینه رسیدند، چون به این مكان رسیدند، از امیر كاروان خواستند تا آنان را به كربلا ببرد، و او آنان را به سوى كربلا حركت داد، چون به كربلا رسیدند، جابر بن عبد الله انصارى (5) را دیدند كه با تنى چند از بنى هاشم و خاندان پیامبر براى زیارت حسین علیه السلام آمده بودند، همزمان با آنان به كربلا وارد شدند و سخت گریستند و ناله و زارى كردند و بر صورت خود سیلى زده و ناله‏هاى جانسوز سر دادند و زنان روستاهاى مجاور نیز به آنان پیوستند، (6) &nbsp;زینب علیها السلام در میان جمع زنان آمد و گریبان چاك زد و با صوتى حزین كه ‏دلها را جریحه ‏دار مى‏كرد مى‏گفت: «وا &nbsp;اخاه! وا حسیناه! وا حبیب رسول الله و ابن مكة و منا! و ابن فاطمة الزهراء! و ابن علی المرتضى! آه ثم آه!» پس بیهوش گردید.</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">آنگاه ام كلثوم لطمه به صورت زد و با صدایى بلند مى‏گفت: امروز محمد مصطفى و على مرتضى و فاطمه زهرا از دنیا رفته‏اند؛ و دیگر زنان نیز سیلى به صورت زده و گریه و شیون مى‏كردند.</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">سكینه چون چنین دید، فریاد زد: وا &nbsp;محمداه! وا جداه! چه سخت است بر تو تحمل آنچه با اهل بیت تو كرده‏اند، آنان را از دم تیغ گذراندند و بعد عریانشان نمودند! (7)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">عطیه عوفى(8) مى‏گوید: با جابر بن عبد الله به عزم زیارت قبر حسین علیه السلام بیرون آمدم و چون به كربلا رسیدیم جابر نزدیك شط فرات رفته و غسل كرد و ردائى همانند شخص محرم بر تن نمود و همیانى را گشود كه در آن بوى خوش بود و خود را معطر كرد و هر گامى كه بر مى‏داشت ذكر خدا مى‏گفت تا نزدیك قبر مقدس رسید و به من گفت: دستم را بر روى قبر بگذار! چون چنین كردم، بر روى قبر از هوش رفت.</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">من آب بر روى جابر پاشیدم تا به هوش آمد، آنگاه سه مرتبه گفت: یا حسین! سپس گفت: «حبیب لا یجیب حبیبه!» ، و بعد اضافه كرد: چه تمناى جواب دارى كه حسین در خون خود آغشته و بین سر و بدنش جدائى افتاده است! ! و گفت:</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">"فاشهد انك ابن خیرالنبیین و ابن سید المؤمنین و ابن حلیف التقوى و سلیل الهدى و خامس اصحاب الكساء و ابن سید النقباء و ابن فاطمة سیدة النساء، و مالك لا تكون هكذا و قد غذتك كف سیدالمرسلین و ربیت فی حجرالمتقین و رضعت من ثدی الایمان و فطمت بالاسلام فطبت حیا وطبت میتا غیر ان قلوب المؤمنین غیر طیبة لفراقك و لا شاكة فی الخیرة لك فعلیك سلام الله و رضوانه و اشهد انك مضیت على ما مضى علیه اخوك یحیى بن زكریا."</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">من گواهى مى‏دهم كه تو فرزند بهترین پیامبران و فرزند بزرگ مؤمنین مى‏باشى، تو فرزند سلاله هدایت و تقوایى و پنجمین نفر از اصحاب كساء و عبایى، تو فرزند بزرگ نقیبان و فرزند فاطمه سیده بانوانى، و چرا چنین نباشد كه دست سیدالمرسلین تو را غذا داد و در دامن پرهیزگاران پرورش یافتى و از پستان ایمان شیر خوردى و پاك زیستى و پاك از دنیا رفتى و دلهاى مؤمنان را از فراق خود اندوهگین كردى پس سلام و رضوان خدا بر تو باد، تو بر همان طریقه رفتى كه برادرت یحیى بن زكریا شهید گشت.</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">آنگاه چشمش را به اطراف قبر گردانید و گفت:</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">"السلام علیك ایتها الارواح التی حلت بفناء الحسین و اناخت برحله، اشهد انكم اقمتم الصلوة و آتیتم الزكوة و امرتم بالمعروف و نهیتم عن المنكر و جاهدتم الملحدین و عبدتم الله حتى اتاكم الیقین."</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">سلام بر شما اى ارواحى كه در كنار حسین نزول كرده و آرمیدید، گواهى مى‏دهم كه شما نماز را بپا داشته و زكوة را ادا نموده و به معروف امر و از منكر نهى كردید، و با ملحدین و كفار مبارزه و جهاد كرده، و خدا را تا هنگام مردن عبادت نمودید.</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">و اضافه نمود: به آن خدائى كه پیامبر را به حق مبعوث كرد ما در آنچه شما شهدا در آن وارد شده‏اید شریك هستیم.</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">عطیه مى‏گوید: به جابر گفتم: ما كارى نكردیم! اینان شهید شده‏اند. گفت: اى عطیه! از حبیبم رسول خدا صلى الله علیه و آله شنیدم كه مى‏فرمود: «من احب قوما حشر معهم و من احب عمل قوم اشرك فی عملهم» (9)؛هر كه گروهى را دوست داشته باشد با همانان محشور گردد، و هر كه عمل جماعتى را دوست داشته باشد در عمل آنها شریك خواهد بود.</p><h4 align="justify" style="font-family: IranianSans, Tahoma; font-size: 11pt; text-align: center; margin-left: 20px; margin-right: 20px;">اربعین و اختلاف اقوال</h4><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">در تاریخ حبیب السیر آمده است: یزید بن معاویه سرهاى مقدس شهدا را در اختیار على بن الحسین علیهماالسلام قرار داد، و آن بزرگوار در روز بیستم ماه صفر آن سرها را به بدنهاى پاكشان ملحق نمود و آنگاه عازم مدینه طیبه گردید. (10)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">ابوریحان بیرونى در آثارالباقیه گفته است: در روز بیستم ماه صفر، سر مقدس حسین علیه السلام به بدن مطهرش باز گردانیده و دفن شد به هنگامى كه اهل بیت امام حسین علیه السلام بعد از بازگشت از شام در روز اربعین جهت زیارت آمده بودند. (11)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">سید ابن طاووس در اقبال مى‏گوید: چگونه روز بیستم ماه صفر، روز اربعین است در حالى كه حسین صلوات الله علیه روز دهم محرم به شهادت رسید، بنابراین اربعین، روز نوزدهم ماه صفر باید باشد. (12)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">آنگاه سید مى‏گوید: محتمل است ماه محرم سال 61 كم بوده است، یعنى 29 روز بوده كه طبعا بیستم ماه صفر، روز اربعین است، و احتمال دارد كه ماه محرم تمام بوده ولى چون امام حسین علیه السلام در پایان روز عاشورا شهید گردیده لذا روز عاشورا &nbsp;را به حساب نیاورده‏اند. و در مصباح آمده است: حرم حسین علیه السلام در روز بیستم ماه صفر به همراه على بن الحسین به مدینه رسیدند، و شیخ مفید همین قول را اختیار كرده است، و در غیر مصباح آمده است كه ایشان در روز بیستم ماه صفر بعد از مراجعت از شام به كربلا رسیدند. (13)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">همانگونه كه در نقلهاى ذكر شده مشهود است اهل بیت علیهم السلام در همان سالى كه حادثه كربلا رخ داد ـ سال 61 ـ پس از مراجعت از شام و در روز اربعین به كربلا آمدند، و یا این كه در سنه 62 یعنى یك سال بعد از شهادت رهسپار كربلا شده‏اند؛ و ما در اینجا به صورت اختصار عینا آنچه در این رابطه گفته و یا نوشته شده است ذكر مى‏كنیم:</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#000080"><b>قول اول:</b></font>&nbsp;اهل بیت در همان سال 61 پس از مراجعت از شام و در روز بیستم صفر به كربلا وارد شدند، و این همان قول صاحب تاریخ حبیب السیر است كه قبلا بازگو كردیم، و در الآثارالباقیه ابوریحان نیز همین قول آمده و ظاهر عبارت سید ابن طاووس در اللهوف هم همین مطلب را مى‏رساند (14) و ابن نما در مثیرالاحزان نیز همین قول را نقل كرده است. (15)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#000080"><b>قول دوم:</b></font>&nbsp;اهل بیت علیهم السلام همان سال در روز بیستم صفر به كربلا و قبل از رفتن به شام از كربلا عبور نمودند و بر مزار شهیدان خود عزادارى كردند، و سپهر مؤلف ناسخ التواریخ بر این قول است. و این احتمال گرچه بعید به نظر مى‏رسد، زیرا در نقلى بدان اشاره نشده است ولى احتمالى است كه ثبوتا مانعى ندارد و دلیلى براى اثبات آن نیست. (16)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><b>&nbsp;<font color="#000080">قول سوم:</font></b>&nbsp;آل البیت در سال 62، یعنى یك سال بعد و در روز بیستم صفر به كربلا آمده‏اند. صاحب قمقام زخار مى‏گوید: مسافت و عادت تشریف فرمائى به حرم حضرت سیدالشهداء علیه السلام در روز اربعین سال 61 هجرى به كربلاى معلى مشكل، بلكه خلاف عقل است؛ زیرا امام حسین علیه السلام در روز عاشورا به درجه رفیع شهادت نائل آمد و عمربن سعد یك روز براى دفن كشتگان خود در آنجا توقف و روز یازدهم به جانب كوفه حركت كرد و از كربلاى معلى تا كوفه به خط مستقیم حدودا هشت فرسخ است، و چند روزى هم عبیدالله بن زیاد اهل عصمت را در كوفه براى معرفى آنان و كار بزرگى كه صورت گرفته و ارعاب قبایل عرب نگاه داشت تا از یزید خبر رسید كه اهل حرم را به دمشق اعزام دارد و او هم اسیران را از راه حران و جزیره و حلب به شام فرستاد كه مسافت دورى است و فاصله كوفه تا دمشق به خط مستقیم تقریبا صد و هفتاد و پنج فرسخ است و پس از ورود به شام به روایتى تا شش ماه اهل بیت را نگاه داشتند تا آتش شعله ‏ور غضب یزید خاموش شد و پس از حصول اطمینان از عدم شورش مردم موافقت كرد كه حضرت سجاد با اهل حرم به مدینه بازگردد، پس چگونه این همه وقایع مى‏تواند در چهل روز صورت گرفته باشد، قطعا ورود اهل بیت علیهم السلام به كربلا در سال دیگر بوده است (17) كه سال شصت و دو هجرى ‏باشد و هر كس به نظر تدبر در این مسأله بیندیشد نامه نگار را تصدیق خواهد كرد، و جابربن عبدالله هم در اربعین شصت و دو به زیارت مشرف شده است و شرافت جابر در این است كه او اولین كسى است كه از صحابه كبار و مخلصین سوگوار به این سعادت نایل آمده است، كفى به فخرا، و نامه ‏نگار در این قول منفرد است: مى‏گویم و مى‏آیمش از عهده برون! و الله ولى التوفیق. (18)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#000080"><b>قول چهارم:</b></font>&nbsp;احتمال دیگرى وجود دارد كه اهل بیت ابتدا به مدینه آمدند و از مدینه عازم كربلا شدند و سر مقدس امام را نیز در این سفر با خود برده و به بدن مطهر حسین علیه السلام ملحق نموده‏اند، اما نه در اربعین سال 61 هجرى بلكه پس از مراجعت به مدینه به كربلا رفته‏اند. ابن جوزى از هشام &nbsp;و بعضى دیگر نقل كرده است كه سر مقدس حسین علیه السلام با اسیران به مدینه آورده شد، و سپس به كربلا حمل گردیده است و با بدن مطهر دفن شده است. (19)</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">و از بعضى از مورخان نقل شده است كه: صورت حال جریان اقتضاء مى‏كند كه اهل بیت در مدتى بیش از چهل روز از زمان شهادت امام حسین علیه السلام به عراق یا به مدینه رفته باشند، و بازگشت آنها به كربلا، ممكن است، ولى روز بیستم صفر نبوده است زیرا جابربن عبدالله انصارى هم از حجاز آمده بود و رسیدن خبر به حجاز و حركت جابر از آنجا قهراً &nbsp;زمانى بیش از چهل روز را مى‏طلبد. یا این كه باید بگوئیم جابر از مدینه نیامده بود بلكه از كوفه و یا از شهرى دیگر عازم كربلا شده بود. (20) &nbsp;</p><h4 align="justify" style="font-family: IranianSans, Tahoma; font-size: 11pt; text-align: center; margin-left: 20px; margin-right: 20px;">توقف در كربلا</h4><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">خاندان داغدیده رسالت پس از ورود به كربلا براى شهیدان خود به عزادارى پرداختند، چون هنگام حركت بسوى كوفه اجازه عزادارى به آنان نداده بودند، و همانگونه كه سید ابن طاووس در اللهوف نقل كرده است كه «و اقاموا المآتم المقرحة للاكباد» (21) «ماتمهاى جگرخراش بپا داشتند» ، و تا سه روز امر بدین منوال سپرى شد. (22) &nbsp;</p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#000080"><b>حركت از كربلا</b></font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">اگر زنان و كودكان در كنار این قبور مى‏ماندند، خود را در اثر شیون و زارى و گریستن و نوحه كردن هلاك مى‏نمودند، لذا على بن الحسین علیهماالسلام فرمان داد تا &nbsp;بار شتران را ببندند و از كربلا به طرف مدینه حركت كنند. چون بارها را بستند و آماده حركت شدند، سكینه علیهاالسلام اهل حرم را با ناله و فریاد به جانب مزار مقدس امام جهت وداع حركت داد و جملگى در اطراف قبر مقدس گرد آمدند. سكینه قبر پدر را در آغوش گرفت و شدیدا گریست و به سختى نالید و این ابیات را زمزمه كرد:</p><div align="justify"><center><table id="table4" dir="ltr" cellspacing="0" cellpadding="0" width="90%" border="0" style="font-size: 11pt; border-collapse: collapse;"><tbody><tr><td width="100%" colspan="2"><p dir="rtl" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">&nbsp;</p></td></tr><tr><td width="58%"><p dir="rtl" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">بلا كفن و لا غسل دفینا</p></td><td width="42%"><p dir="rtl" style="text-align: right; margin-left: 20px; margin-right: 20px;">الا یا كربلا نودعك جسما</p></td></tr><tr><td width="100%" colspan="2"><p dir="rtl" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">&nbsp;</p></td></tr><tr><td width="58%"><p dir="rtl" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">لاحمد و الوصی مع الامینا (23)</p></td><td width="42%"><p dir="rtl" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;">الا یا كربلا نودعك روحا &nbsp;</p></td></tr></tbody></table></center></div><h4 align="justify" style="font-family: IranianSans, Tahoma; font-size: 11pt; text-align: center; margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><b>پى ‏نوشت‏ها:</b></h4><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">1- نعمان بن بشیر همان كسى است كه هنگام ورود مسلم بن عقیل به كوفه از طرف یزید امیر كوفه بود، یزید او را بركنار و به جاى او عبید الله بن زیاد را به امارت كوفه برگزید. نعمان به شام آمد و از هوا داران معاویه و یزید بود. پس از هلاكت یزید، مردم را به بیعت عبدالله بن زبیر فرا خواند، اهالى حمص با او مخالفت كرده و او را بعد از واقعه مرج راهط در سال شصت و چهار هجرى كشتند. (الاستیعاب،ج 4،ص 1496) .</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">2- قمقام زخار،ص &nbsp;579.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">3- تاریخ طبرى،ج 5،ص 233.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">4- قمقام زخار،ص 579.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">5- او جابر بن عبدالله بن عمرو بن حرام انصارى است، مادرش نسیبه دختر عقبه مى‏باشد، در بیعت عقبه ثانیه در مكه با پدرش حضور داشته ولى كودك بوده است؛ بعضى او را از شركت كنندگان در جنگ بدر ذكر كرده‏اند؛ او با پیامبر صلى الله علیه و آله در 18 غزوه شركت نمود، و بعد از رسول خدا در صفین در خدمت على علیه السلام بوده و از كسانى است كه سنت پیامبر بسیار از او نقل شده است؛ او در آخر عمر نابینا گردید؛ در سال 74 یا 78 و یا 79 در سن 94 سالگى در مدینه رحلت نمود. (الاستیعاب،ج 1،ص219) .</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">6- اللهوف،ص 82.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">7- الدمعة الساكبة،ج 5،ص 162.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">8- عطیه عوفى را شیخ طوسى از اصحاب امیرالمؤمنین در رجال خود ذكر كرده و او معروف به بكالى است كه قبیله‏اى از حمدان مى‏باشد، و او داراى تفسیر قرآنى بوده است در پنج &nbsp;قسمت و خود او مى‏گوید: قرآن را با تفسیرش سه بار بر ابن عباس عرضه كردم و اما قرائت قرآن را هفتاد مرتبه نزد او قرائت نمودم. (تنقیح المقال 2/253)</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">9- بحارالانوار 65/ 130.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">10- نفس المهموم 466.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">11- مقتل الحسین مقرم 371.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">12- مسارالشیعه،ص 62. و مرحوم شیخ بهائى رحمة الله بر اساس همین احتمال روز اربعین را روز نوزدهم ماه صفر قرار داده است. (توضیح المقاصد،ص 6)</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">13- قمقام زخار،ص 585.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">14- اللهوف، ص 82 .</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">15- مثیرالاحزان،ص 107.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">16- ناسخ التواریخ، احوالات امام حسین 3/ 176.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">17- از این مقدمات، نمى‏توان نتیجه گرفت كه اهل بیت علیهم السلام در اربعین سال شصت و دو به كربلا آمده‏اند؛ زیرا اولا نگاه داشتن اهل بیت در كوفه به مدت زیاد، قطعى نیست با توجه به این كه بعضى ورود اهل بیت را به شام در روز اول ماه صفر ذكر كرده‏اند ـ چنانچه گذشت ـ و آن مقدمات چون قطعى نیست بنابراین نتیجه قطعى هم بدست نمى‏دهد؛ ثانیا احتمال دارد همانگونه كه بعضى گفته‏اند اهل بیت در همان سال 61 و قبل از رفتن به شام از مسیر كربلا عبور كرده و بر قبور شهیدان عزادارى كرده باشند چنانچه مرحوم سپهر ـ مؤلف ناسخ التواریخ ـ گفته است، مضافا بر این كه مرحوم قاضى طباطبائى رحمة الله كتابى بنام «تحقیق در روز اربعین امام حسین علیه السلام» تألیف نموده و تمام ایرادهاى وارده را مبنى بر آمدن اهل بیت در اربعین سال 61 را پاسخ داده است، بنابر این به صرف استبعاد نمى‏توان به نتیجه قطعى رسید و آمدن اهل بیت را به كربلا مانند بعضى در اربعین اول انكار كرد .</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">18- قمقام زخار،ج 586.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">19- تذكرة الخواص،ص 15. ولى در این نقل مذكور نیست كه سر مقدس امام توسط چه كسى به كربلا حمل شده است، و آیا اهل بیت همراه سر مقدس به كربلا آمده‏اند یا تنها سر مقدس به كربلا حمل و دفن شده است؟</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">20- قمقام زخار،ص 586. ولى این احتمال با تصریح بزرگانى همانند سید ابن طاووس و ابن نما و شیخ بهائى كه جابر بن عبد الله و اهل بیت در روز اربعین همزمان در كربلا بوده‏اند منافات دارد .</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">21- اللهوف،ص 82.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">22- ذریعة النجاة،ص 271.</font></p><p align="justify" style="margin-left: 20px; margin-right: 20px;"><font color="#333399">23- «اى كربلا! بدنى را در تو به ودیعه گذاردیم، كه بدون غسل و كفن مدفون شد؛ اى كربلا ! كسى را به یادگار در تو نهادیم كه او روح احمد و وصى اوست.»</font></p><div><font color="#333399"><br></font></div></blockquote></div></div></div><div id="ContentPlaceHolderFoot_foot_p"><div class="wrapper_Hes" style="display: table; table-layout: fixed; width: 980px; vertical-align: top; font-family: IranianSans, Tahoma; font-size: 15px; text-align: center; height: 30px; background-image: url(http://old.aviny.com/images/Back001.jpg);"></div><div class="wrapper_Hes" style="display: table; table-layout: fixed; width: 980px; vertical-align: top; font-family: IranianSans, Tahoma; font-size: 15px; text-align: center; background-color: rgb(232, 237, 215);"></div></div></div> text/html 2017-11-12T08:44:45+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعارشهادت امام حسن مجتبی (ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5359 <p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);"><b>اشعار شهادت امام حسن (ع) - رضا جعفری</b><b></b></font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">یک عمر در حوالی غربت مقیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">آن سیدی که سفره ی دستش کریم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">خورشید بود و ماه از او نور میگرفت</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">تا بود ، آسمان و زمین را رحیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">سر می کشید خانه به خانه محله را</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">این کارهای هر سحر این نسیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">آتش زبانه می کشد از دشت سبز او</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">چون گلفروش کوچه ی طور کلیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">این چند روزه سایه ی یثرب بلند شد</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">چون حال آفتاب مدینه وخیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">حقش نبود تیر به تابوت او زدن</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">این کعبه در عبادت مردم سهیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">بی سابقه است حادثه اما جدید نیست</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">این خانواده غربتشان از قدیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">آقا ببخش قصد جسارت نداشتم</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">پای درازم از برکات گلیم بود</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3" style="background-color: rgb(255, 255, 255);">&nbsp;</font></p><p dir="rtl" align="center" style="font-family: Tahoma;"><font size="3"><b style="background-color: rgb(255, 255, 255);">رضا جعفری</b></font></p> text/html 2017-11-12T07:31:32+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعارشهات امام حسن (ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5358 <p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">اشعار شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام&nbsp; ـــ رضا رسول زاده</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">دیگر رها ز غصه و مِحنَت شدم حسین</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">از خاطرات خویش چه راحت شدم حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">با کس نگفته ام ز چهل سال پیش من</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">از کوچه ی مدینه که غارت شدم حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">از کوچه ی مدینه که مادر به خاک خورد</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">از کوچه ای که غرق خجالت شدم حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">قدم نمی رسید که او را کمک دهم</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">خیلی در آن میانه اذیت شدم حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">خیلی عزیز بودم و در بین طائفه !</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">محکوم به شنیدن تهمت شدم حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">دیدی برادرم جگرم تکه پاره شد</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">کشته میان خانه به غربت شدم حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">گفتی که دیگر عطر به مویت نمی زنی</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">گفتی : ” حسن ز داغ تو غارت شدم” حسین</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">اما بدان چو روز تو روزی حسین نیست</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">من گریه کن برای گلویت شدم حسین</span></p> text/html 2017-11-12T07:27:29+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعارشهادت امام حسن مجتبی (ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5357 <p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">اشعار شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام&nbsp; ـــ سید رضا مؤید خراسانی</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">مهرت به کائنات برابر نمی شود</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">داغی ز ماتم تو فزون تر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">از داغ جانگداز تو ای گوهر وجود</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">سنگ است هر دلی که مکدر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">ظلمی که بر تو رفت ز دست ستمگران</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">بر صفحه ی خیال مصوّر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">ای آنکه شد جنازه ات آماج تیر کین</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">اینگونه ظلم با گل پرپر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">بی بهره از فروغ ولای تو یا حسن</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">مشمول این حدیث پیمبر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">فرمود دیده ای که کند گریه بر حسن</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">آن دیده کور وارد محشر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">دارم امید بوسه ی قبر تو در بقیع</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">افسوس می خورم که میسر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">با این ستم که بر تو و بر مدفنت رسد</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">ویران چرا بنای ستمگر نمی شود؟</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">آن را چه دوستی است «موید» که دیده اش</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">از خون دل ز داغ حسن، تر نمی شود</span></p><p style="margin: 0px 0px 12px; padding: 0px; outline: 0px; line-height: 20px; direction: rtl; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 12px; text-align: center;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; outline: 0px; color: rgb(0, 0, 0);">******************</span></p> text/html 2017-11-12T06:20:03+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی كاروان أمام حسین(ع)ازمدینه تامدینه http://mamj.mihanblog.com/post/5356 <div class="fixed-bnts" style="box-sizing: border-box; font-size: 12px; font-family: Tahoma; line-height: 18px; margin: 0px; direction: rtl; text-align: right; position: absolute; right: -52px; top: 420px; z-index: 300; width: 50px; height: 130px; -webkit-transition: right 0.2s; transition: right 0.2s; color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(68, 68, 68); font-family: newstext; font-size: 14px; line-height: normal; text-align: center;">&nbsp;:: ۱۳:۲۲</span></div><span id="nwstxtInfoPane" style="box-sizing: border-box; font-size: 12px; font-family: Tahoma; line-height: 18px; margin: 0px; direction: rtl; text-align: center; width: 240px; float: right; color: rgb(51, 51, 51);"><h1 class="nwstxtrotitr" style="box-sizing: border-box; margin: 0px; font-size: 15px; font-family: newstext; font-weight: normal; line-height: normal; padding: 14px 0px 5px; color: rgb(8, 97, 185); width: 240px; float: right;">فارس گزارش می‌دهد؛</h1><h1 class="nwstxtinfotitle" style="box-sizing: border-box; margin: 0px; font-size: 25px; font-family: newstext, Times, Arial, Tahoma, sans-serif; line-height: 35px; color: rgb(0, 77, 153); padding-bottom: 17px; width: 240px; float: right;">کاروان اسرای کربلا از کدام منازل گذشتند + نقشه</h1></span><span id="photoframe" style="box-sizing: border-box; font-size: 12px; font-family: Tahoma; line-height: 18px; margin: 0px 0px 14px; direction: rtl; text-align: right; width: 240px; float: right; position: relative; color: rgb(51, 51, 51);"><img width="250" height="150" class="" alt="خبرگزاری فارس: کاروان اسرای کربلا از کدام منازل گذشتند + نقشه" title="خبرگزاری فارس: کاروان اسرای کربلا از کدام منازل گذشتند + نقشه" src="http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1390/09/05/13900905135156_PhotoA.jpg" style="box-sizing: border-box; border: 0px; vertical-align: middle; float: right; width: 240px; height: auto;"><div class="" style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; background-color: rgb(240, 240, 240); padding: 12px 12px 45px; width: 240px; position: relative; left: 0px; height: 211px; float: right;"><h2 style="box-sizing: border-box; font-family: newstext; font-weight: normal; line-height: 22px; margin: 0px; font-size: 14px;">خبرگزاری فارس: نقشه ابتکاری «خط سیر کاروان حسینی از مدینه به مدینه» به خوبی نشان می‌دهد که کاروان اسرای دشت کربلا چگونه مسیر پررنج و محنت 4 هزار کیلومتری را منزل به منزل پیمودند تا این که به موطن خود یعنی مدینه بازگشتند.</h2><div style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; position: absolute; bottom: 12px;"></div></div></span><div class="nwstxtmainpane" style="box-sizing: border-box; font-size: 12px; font-family: Tahoma; line-height: 18px; margin: 0px; direction: rtl; text-align: right; width: 240px; float: right; color: rgb(51, 51, 51);"><span id="nwstxtBodyPane" style="box-sizing: border-box; margin: 12px 0px 0px; direction: rtl; width: 240px; float: right; font-weight: inherit !important;">به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه فارس، از&nbsp;نظر تاریخی&nbsp;بعد از واقعه عاشورا اخبار چندانی از ماجرای سفر کاروان اسرا در دسترس نیست. مرحوم شیخ عباس قمی در «نفس المهموم» نیز بدین نکته تصریح می‌کند.<br style="box-sizing: border-box;">در چند نقل آمده است که کاروان اسرا روز اول صفر به شام رسیده‌اند، اما اینکه دقیقاً چند روز در راه بوده‌اند و از چه مسیری خود را به شام رسانده‌اند، مشخص نیست.<br style="box-sizing: border-box;">بر این اساس، بین شام و کوفه حداقل سه مسیر اصلی وجود داشته است و احتمالاً کاروان اسرا از یکی از این سه مسیر خود را به شام رسانیده‌اند. کوتاه‌ترین مسیر موجود، مسیر «بادیة‌الشام» است که تقریباً 800 کیلومتر است.<br style="box-sizing: border-box;">مسیر دوم مسیر کناره فرات است که به آب نیز دسترسی داشته و حدود&nbsp;یک‌هزار و 200کیلومتر مسافت آن بوده است.&nbsp;اما طولانی‌ترین مسیر،&nbsp;یک‌هزار و 600&nbsp;کیلومتر درازا دارد و از شهرهایی مثل تکریت، موصل، نصیبین و حلب عبور می‌کند. در واقع اگر نقشه امروزی این مسیر را ملاحظه کنیم از چندین کشور عبور می‌کند.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">حجت‌الاسلام سیدمحمود طباطبایی‌نژاد،&nbsp;سرپرست&nbsp;گروه&nbsp;تحقیقات دانشنامه 14 جلدی امام حسین (ع) در موسسه دارالحدیث قم، احتمال عبور کاروان از «بادیة‌الشام» را بیشتر&nbsp;می‌داند و می‌گوید: با توجه به اینکه روایات اندکی از مواجهه مردم با کاروان اسرا نقل شده،&nbsp;به احتمال قوی «بادیة‌الشام»&nbsp;مسیر عبور کاروان بوده است. البته در برخی منابع متأخر نظیر «مقتل ابی مخنف» ماجراهایی نقل شده است که برای ما سندیت ندارد.<br style="box-sizing: border-box;">طباطبایی‌نژاد در پاسخ به این سؤال که برگشت اسرا از شام چند روز به طول انجامیده است، می‌گوید: اگر بنا را بر این بگذاریم که اسرا برای اربعین به کربلا رفته باشند، مسیر برگشت بادیه نزدیک به دو برابر می‌شود.<br style="box-sizing: border-box;">وی ادامه می‌دهد: درباره اربعین بین علما اختلاف است. عده‌ای با وجود مسیر طولانی امکان حضور کاروان اسرا در کربلا در روز اربعین را منتفی می‌دانند. عده‌ای نیز این امکان را میسر دانسته و معتقدند اگر کاروان اسرا روز اول صفر در شام بوده باشد، می‌توانسته از مسیر بادیه خود را در اربعین به کربلا برساند.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">برای پی‌بردن به مسیر حرکت کاروان اسرا به معتبرترین و کامل‌ترین منبع موجود یعنی «دانشنامه امام‌حسین (ع)» که حاوی 4هزار و 191 حدیث و گزارش تاریخی درباره سیدالشهداء (ع) است؛ رجوع می‌کنیم.<br style="box-sizing: border-box;">این&nbsp;دانشنامه به همت مؤسسه علمی ـ فرهنگی دارالحدیث و تحت نظر آیت‌الله ری‌شهری&nbsp;تهیه شده و حاصل 10 سال کار پژوهشی است.&nbsp;همراه با این کتاب،&nbsp;5 نقشه ابتکاری نیز منتشر شد که یکی از آن‌ها به «خط سیر کاروان حسینی از مدینه به مدینه» اختصاص دارد.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">توضیحى درباره مسیر کاروان اسیران کربلا از کوفه به شام و از شام تا مدینه</strong><br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">کاروان اسیران کربلا را پس از انتقال به کوفه، اندکى نگاه داشتند و سپس به سوى دمشق، پایتخت حکومت اُمویان، فرستادند. مسیر حرکت این کاروان، در کتب تاریخ و سیره، معیّن نشده است. از این رو، پیموده شدن هر کدام از مسیرهاى میان کوفه و دمشقِ آن روزگار، محتمل است.<br style="box-sizing: border-box;">برخى خواسته‌اند با ارائه شواهدى، حرکت آنان را از یکى از این چند راه، قطعى نشان دهند؛ ولى مجموع قرائن، ما را به اطمینان کافى نمى رساند. [1] ما ابتدا راه‌هاى موجود آن روزگار را بر مى شمریم و سپس، قرائن ارائه شده را بررسى مى کنیم. ذکر این نکته پیش از ورود به بحث، لازم است که میان کوفه و دمشق، فقط سه راه اصلى بوده است. البتّه هر کدام از این راه ها، در بخشى از مسیر، فرعى‌هاى متعدّد کوتاه و بلندى هم داشته اند که طبیعى است. [2]&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(99, 36, 35); font-weight: inherit !important;">مسیر حرکت کاروان اسیران کربلا، از کوفه به شام</span></strong><br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(149, 55, 52); font-weight: inherit !important;">راه نخست:راه بادیه</span></strong><br style="box-sizing: border-box;">کوفه، در عرض جغرافیایىِ حدود 32 درجه و دمشق، در عرض جغرافیایىِ حدود 33 واقع است. این، بدان معناست که مسیر طبیعى میان این دو شهر، تقریبا بر روى یک مدار، قرار دارد و نیازى به بالا رفتن و پایین آمدن بر روى زمین، جز در حدّ کسرى از یک درجه نیست. بر روى این مدار، راهى واقع بوده که به «راه بادیه» مشهور بوده است. این مسیر، کوتاه ترین راه بین این دو شهر است و حدود 923 کیلومتر [3] مسافت داشته است.<br style="box-sizing: border-box;">مشکل اصلى این راه کوتاه، گذشتن آن از صحراى بزرگ میان عراق و شام است که از روزگاران کهن، به «بادیة الشام» مشهور بوده است. این مسیر، براى افرادى قابل استفاده بوده که امکانات کافى (بویژه آب) براى پیمودن مسافت هاى طولانى میان منزل هاى دور از همِ صحرا را داشته اند، هر چند، گاهى شتاب مسافر، او را وادار به پیمودن این مسیر مى کرده است.<br style="box-sizing: border-box;">گفتنى است در صحراها، شهرهاى بزرگ، وجود ندارند؛ امّا این به معناى نبودن راه یا چند آبادى کوچک نیست.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(149, 55, 52); font-weight: inherit !important;">راه دوم: راه کناره فرات<br style="box-sizing: border-box;"></span></strong>فرات، یکى از دو رود بزرگ عراق است که از ترکیه سرچشمه مى گیرد و پس از گذشتن از سوریه و عراق، به خلیج فارس مى پیوندد. کوفیان، براى مسافرت به شمال عراق و شام، از کناره این رود، حرکت مى کردند تا هم به آب، دسترس داشته باشند و هم از امکانات شهرهاى ساخته شده در کناره فرات، استفاده کنند. گفتنى است لشکرهاى انبوه و کاروان هاى بزرگ که به آب فراوان نیاز داشتند، ناگزیر از پیمودن این مسیر بودند. [4]<br style="box-sizing: border-box;">این مسیر، ابتدا از کوفه به مقدار زیادى به سوى شمال غرب مى رود و سپس از آن جا به سوى جنوب، بر مى گردد و با گذر از بسیارى از شهرهاى شام، به دمشق مى رسد. این راه، انشعاب هاى متعدّد داشته و با طول تقریبى 1190 تا 1333 کیلومتر، جاى گزین مناسبى براى راه کوتاه، امّا سختِ بادیه بوده است. مجموع این راه و راه بادیه را مى توان به یک مثلّث، تشبیه کرد که قاعده آن، راه بادیه است.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(149, 55, 52); font-weight: inherit !important;">راه سوم: راه کناره دجله</span></strong><br style="box-sizing: border-box;">دجله، دیگر رود بزرگ عراق است و آن نیز مانند فرات، از ترکیه سرچشمه مى گیرد؛ امّا از شام نمى گذرد و درگذشته، براى رفتن به شمال شرق عراق، از مسیر کناره آن، استفاده مى کرده اند. این راه، مسیر اصلى میان کوفه و دمشق، نبوده است و باید پس از پیمودن مقدار کوتاهى از آن، کم کم به سمت غرب پیچید و پس از طىّ مسیر نه چندان کوتاهى، به راه کناره فرات پیوست و از آن طریق، وارد دمشق شد. این مسیر را مى توان سه ضلع از یک مستطیل دانست که ضلع دیگر طولىِ آن را راه بادیه و سه ضلع یاد شده آن را: مسافت پیموده شده از کوفه به سمت شمال، راه پیموده شده به سمت غرب، و راه پیموده شده به سمت جنوب ـ که بازگشت به بخشى از مسیر پیموده شده قبلى است ـ، تشکیل مى دهند. از این رو، از همه راه هاى دیگر، طولانى تر است و طول آن، حدود 1545 کیلومتر است. این راه را «راه سلطانى» نامیده اند.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(0, 0, 0); font-weight: inherit !important;">چند نکته قابل توجّه<br style="box-sizing: border-box;"></span></strong><br style="box-sizing: border-box;">ما دلیل روشن و گزارش تاریخى معتبر و کهنى براى اثبات عبور کاروان اسیران کربلا از یکى از این سه راه، در دست نداریم و حدیثى نیز از اهل بیت علیهم السلام در این باره به ما نرسیده است. آنچه در دسترس ماست، برخى نشانه هاى جزئى و ناکافى اند که به صورت پراکنده، در برخى کتاب ها آمده اند، و نیز قصّه‌پردازى‌ها و شرح حال هاى بى سند و نامعتبرى که در کتاب هاى غیر قابل استناد (مانند مقتل ساختگى منسوب به ابو مِخنَف)، آمده و سپس در کتاب هاى دیگر، تکرار شده اند. [5] اینک، نشانه هاى جزئىِ پیش گفته را بررسى مى‌کنیم:<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">1.&nbsp;</strong>در معجم البلدان ـ که یک کتاب کهن جغرافیایى است ـ در معرّفى بخشى از شهر حَلَب در شام، آمده است: «در غرب شهر و در دامنه کوه جوشن، قبر محسن بن حسین علیه السلام است که گمان دارند وقتى اسیران [کربلا] را از عراق به دمشق مى بردند، او از مادرش سقط شده است و یا کودکى بوده است همراه آنان که در حَلَب، در گذشته و همان جا دفن شده است.»[6]&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;">معلوم است که این گزارش، در صورت درستى، عبور کاروان از راه بادیه را نفى مى کند (زیرا حَلَب، در آن مسیر قرار ندارد)؛ امّا به تنهایى نمى تواند یکى از دو مسیر سلطانى (کناره دجله) و یا کناره فرات را تأیید کند؛ زیرا این دو راه، در مسافتى طولانى، با هم مشترک هستند و منطقه حَلَب، در مسیر هر دو راه قرار دارد.<br style="box-sizing: border-box;">از سوى دیگر، به کار رفتن واژه «یزعمون (گمان دارند)» از سوى مؤلّف معجم البلدان، بر قابل استناد نبودن این پندار، دلالت دارد، بویژه آن که فرزندى به نام محسن و یا همسر باردارى از امام حسین علیه السلام در وقایع کربلا، سراغ نداریم و سخنى از آنها در کتاب هاى در دسترس، نیامده است، و وجود شهرت محلّى، بر فرض درستى گزارش، از حدّ یک عقیده عمومىِ معمولى، فراتر نمى رود. [7]&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">2.</strong>&nbsp;ممکن است برخى بر اساس یکى بودن مسیر بردن سرِ امام حسین علیه السلام و حرکت کاروان اسیران واقعه کربلا، با استناد به گزارش ابن شهرآشوب ـ که به نقل از نطنزى، به ماجراى برخورد راهب صومعه با سرِ امام حسین علیه السلام، در منزل قِنَّسرین (در شمال شام) پرداخته است ـ،[8] بخواهند عبور از راه سلطانى را اثبات کنند.<br style="box-sizing: border-box;">پاسخ این گروه، آن است که پیش فرض این استدلال، یعنى یکى بودن مسیر حرکت کاروان اسیران و سرِ مبارک امام حسین علیه السلام، مسلّم نیست [9] و این احتمال، وجود دارد که سر را در شهرها چرخانده باشند؛ امّا اسیران را از راهى کوتاه تر برده باشند. حتّى در برخى اخبار، آمده است که سر مطهّر امام علیه السلام را پس از ورود اسرا به شام، در شهرهاى شام نیز گردانیدند، چنان که در شرح الأخبار آمده است: «آن گاه یزید ملعون، دستور دارد که سرِ حسین علیه السلام را در شهرهاى شام و دیگر شهرها بگردانند.»[10]<br style="box-sizing: border-box;">مطابق این نقل، این امکان وجود دارد که سر مطهّر امام علیه السلام، پس از رسیدن به شام، به مناطقى چون موصل و نَصیبین هم ـ که در راه سلطانى قرار دارند ـ، رسیده باشد.<br style="box-sizing: border-box;">از این رو، احتمال دارد که این گونه حوادثِ گزارش شده، مربوط به روزگار چرخاندن سر پس از رسیدن اسیران به شام بوده و یا در مسیر حرکت آنان به سوى شام، اتّفاق افتاده باشد.<br style="box-sizing: border-box;">همین احتمال، در باره مکان هایى که به «رأس الحسین علیه السلام » موسوم اند، وجود دارد. ابن شهرآشوب، در ذکر مناقب امام علیه السلام آورده است: «از فضیلت هاى ایشان (امام حسین علیه السلام )، کراماتى است که از مکان هایى که به آنها «رأس الحسین علیه السلام » گفته مى شود و از کربلا تا عَسقَلان و در میان آن دو (موصل و نَصیبین و حَماه و حِمْص و دمشق و جز اینها) قرار دارند، دیده شده است.» [11]&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;">در باره این مناطق، علاوه بر این که ابن شهرآشوب، تصریح نکرده که اسیران یا سر مطهّر، از آنها گذر داده شده اند، این احتمال وجود دارد که چون سالیان درازى در قلمرو حکومت هاى شیعى یا دوستدار اهل بیت علیهم السلام (مانند: آل حَمْدان و فاطمیان) بوده اند، در آنها به هر دلیل یا انگیزه اى (چه واقعیت، چه یادبود و چه خواب و...)، «رأس الحسین» هایى ایجاد شده باشد، چنان که رأس الحسینِ موجود در قاهره، در زمان فاطمیان، ایجاد شد. افزون بر این، ماجراى راهب و سر، براى برخى مکان هاى دیگر هم ذکر شده که به دلیل بعید بودن تکرار این ماجرا، گزارش ابن شهرآشوب، [12] دست خوشِ تعارض مى گردد؛ زیرا یکى از مکان هاى ذکر شده، دِیْرى در اوایل راه است [13] و با قِنَّسرین ـ که در اواخر راه واقع است ـ، همخوان نیست.<br style="box-sizing: border-box;">گفتنى است بر فرض صحّت گزارش ابن شهرآشوب نیز، گذشتن کاروان اسیران از راه سلطانى اثبات نمى شود؛ زیرا بخشى از راه سلطانى، با راه فرات، مشترک است و منطقه قِنَّسرین، در مسیر کناره فرات نیز قرار دارد. البتّه این گزارش، در صورت درستى، عبور از راه بادیه را نفى مى کند.&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">3.</strong>&nbsp;به گمان ما و بر خلاف آنچه در عصر اخیر رواج یافته، گذشتن کاروان اسیران کربلا از راه سلطانى، کمترین احتمال را دارد؛ زیرا دورترین راه است و اساسا راهى نیست که براى کاروانى کوچک ـ که به اسارت مى روند، نه براى گردشگردى ـ، انتخاب شود. افزون بر این که پیموده شدن این راه، مدرک معتبرى ندارد و مستند این قول، مقتل منسوب به ابو مِخنَف است. [14]<br style="box-sizing: border-box;">از سوى دیگر، پذیرش عبور از راه طولانىِ سلطانى، با ماجراى «اربعین» و این که اسیران در بازگشت از شام، در اوّلین اربعین واقعه عاشورا بر سرِ مزار حسین علیه السلام حاضر شده باشند نیز ناسازگار است. [15]&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;">ممکن است گفته شود که قدرت نمایىِ دستگاه حاکم، اقتضا مى کرده که اسیران را از درون شهرها عبور دهند و از این رو، آنان را از راه سلطانى برده اند؛ امّا این دلیل با بردن اسیران از مسیر کناره فرات نیز سازگار است؛ زیرا در این مسیر هم شهرهاى مهمّى واقع بوده است. افزون بر این، با چرخاندن سرهاى شهدا نیز این قدرت نمایى به انجام مى رسیده و به چرخاندن گروهى اندک (در حدّ یک خاندان کوچک و متشکّل از چند زن و کودک)، نیازى نبوده است؛ زیرا این کار، اگر نشانه ضعف حکومت نباشد، نشانه قدرت آن هم شمرده نمى شود، بویژه که دستگاه حاکم، شجاعت و سخنورىِ امام زین العابدین علیه السلام و زینب کبرا علیهاالسلام و دیگر اسیران را در کوفه، شاهد بوده است. از این رو، سیاست، اقتضا داشته که اسیران را از بیراهه ببرند و در شهرها نچرخانند.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">4.</strong>&nbsp;بر اساس آنچه گفته شد، تنها نکته اى که مى تواند حرکت کاروان اسیران از راه سلطانى و یا راه کناره فرات را بر راه بادیه ترجیح دهد، دسترس داشتن به آب رودخانه است که این نیز با توجّه به کوچک بودن کاروان و امکان حمل آب با شتر، چندان وجه استوارى نیست. مؤیّد این نکته، عدم ذکر جزئیّات سفر و نبودن گزارشى در باره رسیدن کاروان به شهرها و یا دست کم، یکى دو شهر مهمّ سرِ راه است، که خود، نشان از پیمودن مسیر بیابانى و یا حتّى بیراهه است.&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">5.</strong>&nbsp;برخى شواهد که مى توانند موجب ترجیح راه بادیه بر دو راه دیگر گردند، عبارتند از:<br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">یک.</strong>&nbsp;راه کناره فرات و راه سلطانى، هر دو، داراى شهرهاى بسیارى بوده اند و اگر این راه ها، مسیر حرکت اسیران مى بود، بایستى نقل هایى از مواجهه مردم این شهرها با کاروانیان یا مشاهده شدن آنان در آن شهرها، در منابع معتبر مى آمد ـ چنان که در کربلا و کوفه و شام، چنین گزارش هایى وجود دارد ـ، در حالى که در این باره، هیچ نقلى نیامده است. بنا بر این، به نظر مى رسد که مسیر حرکت اسیران، از جایى بوده که کمترین حضور مردمى را داشته که همان مسیر بادیه است.<br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">دو.</strong>&nbsp;اعتراض هایى که از لحظه شهادت امام حسین علیه السلام علیه حکومت اُمَوى، حتّى به وسیله برخى طرفداران حکومت و خانواده جنایتکاران، انجام یافت و بازتابى که واقعه عاشورا در کوفه به وجود آورد، قاعدتا حکومت را از این که اسیران و سر مطهّر امام علیه السلام را از مسیر شهرها و آبادى‌هاى پُرجمعیت عبور دهند، باز مى داشت. متن کامل بهایى نیز مؤیّد این مسئله است: «مَلاعین که سرِ حسین علیه السلام [را] از کوفه بیرون آوردند، خائف بودند از قبائل عرب که غوغا کنند و از ایشان، باز ستانند. پس راهى [را] که به عراق است، ترک کردند و بیراه مى رفتند.» [16]&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">سه.</strong>&nbsp;سرعت انجام گرفتن کار، در کارهاى حکومتى، یک اصل است. لازمه رعایت این اصل، گذر از کوتاه ترین و سریع ترین مسیر بوده است.&nbsp;<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(192, 0, 0); font-weight: inherit !important;"><strong style="box-sizing: border-box;">نتیجه نهایى</strong><br style="box-sizing: border-box;"></span><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(36, 64, 97); font-weight: inherit !important;">به دلیل نبودِ دلایل روشن و قابل اعتماد نمى‌توان اظهار نظر قطعى کرد؛ ولى با توجّه به نکاتى که گذشت، عبور کاروان اسیران کربلا از مسیر بادیه احتمال بیشترى را به خود اختصاص مى‌دهد.</span></strong><br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; margin: 0px; direction: rtl; color: rgb(99, 36, 35); font-weight: inherit !important;">مسیر حرکت کاروان اسیران کربلا، از شام به مدینه</span></strong><br style="box-sizing: border-box;">بر اساس نقشه ویژه دانش‌نامه امام حسین علیه السلام [15] فاصله میان دمشق تا مدینه، تقریبا 1229 کیلومتر است و با احتساب دمشق و مدینه، شامل 32 منزل بوده است.<br style="box-sizing: border-box;">کاروان اسیران، در بازگشت از شام، قطعا این مسیر را پیموده اند و چنانچه در ضمن حرکت، به کربلا هم رفته باشند، مسیرِ بسیار طولانى ترى را سپرى کرده اند. حرکت پُررنج خانواده امام علیه السلام و همراهان، از مدینه آغاز شد و به مدینه نیز ختم گردید و حدّاقل مسیرى که این بزرگواران طى کرده اند (با فرض رفتن از کوفه به دمشق از کوتاه ترین مسیر، یعنى راه بادیه، و عدم احتساب رفتنِ مجدّد به کربلا)، حدود 4100 کیلومتر است، با این محاسبه:<br style="box-sizing: border-box;">431 کیلومتر (از مدینه به مکّه) + 1447 کیلومتر (از مکّه به کربلا) + 70 کیلومتر (از کربلا به کوفه) + 923 کیلومتر (از کوفه به دمشق از راه بادیه) + 1229 کیلومتر (از دمشق به مدینه) = 4100 کیلومتر.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;">پی‌نوشت‌ها:</strong><br style="box-sizing: border-box;">1. مرحوم حاج شیخ عبّاس قمّى در نَفَسُ المهموم (ص 388) مى گوید: بدان که ترتیب منزلگاه هایى که آنان در هر سفر، در آنها پیاده شدند و خوابیدند و یا [بدون خوابیدن] از آنها گذشتند، مشخّص نیست و در کتاب هاى معتبر نیز چیزى گفته نشده است؛ بلکه در بیشتر آنها، از سفر اهل بیت [ـِ امام علیه السلام] به شام، سخنى به میان نیامده است.<br style="box-sizing: border-box;">2. رجوع کنید به نقشه «خط سیر کاروان حسینی از مدینه به مدینه».<br style="box-sizing: border-box;">3. فاصله کوفه تا شام به خط کاملاً مستقیم 867 کیلومتر است.<br style="box-sizing: border-box;">4. لشکر امیر مؤمنان علیه السلام هم براى نبرد صفّین، همین مسیر را پیمود.<br style="box-sizing: border-box;">5. از جمله، ر.ک: طریق الکرام من الکوفة إلى الشام.<br style="box-sizing: border-box;">6. معجم البلدان: ج 2 ص 284 و 186. این مطلب، در بغیة الطلب فى تاریخ حلب (ج1 ص 411 - 414)، مفصّل تر آمده است.<br style="box-sizing: border-box;">7. صِرفِ مطرح بودن یک ماجرا یا انتسابْ در افواه، بدون این که پیشینه روشنى داشته باشد، نمى تواند اطمینان بخش باشد، بویژه در گذشته که ثبت وقایع، چندان متداول نبوده است و قبور، معمولاً سنگ نوشته اى نداشته اند و امکان خلط و اشتباه، بسیار بوده است.لذا گاه قبرهایى در چند جا به یک نفر منسوب شده اند، نظیر آنچه در مورد زینب کبرا علیهاالسلام اتّفاق افتاده است. این بحث، دراز دامن است و در این جا، تنها به آوردن نمونه اى که شیخ طوسى در کتاب الغیبة (ص 358) آورده، بسنده مى کنیم: «ابو نصر هبة اللّه بن محمّد، گفته است: قبر عثمان بن سعید، در قسمت غربى شهر بغداد، در خیابان میدان و در ابتداى جایى است که به درب جبله مشهور است، در قسمت راستِ داخل مسجدِ درب، و قبر، در سمت قبله مسجد قرار دارد. رحمت خدا بر او! محمّد بن حسن [طوسى]، نویسنده این کتاب، مى گوید: من قبر او را ـ در جایى که ابو نصر، یاد کرده ـ دیدم و در جلوى آن، دیوارى ساخته شده بود و محراب مسجد، در آن قرار داشت و در کنارش درى بود که از آن به مقبره ـ که در اتاقى کوچک و تاریک قرار داشت ـ وارد مى شدند. ما وارد آن مى شدیم و علنى، آن را زیارت مى کردیم. از زمان ورود من به بغداد، به سال چهارصد و هشت تا چهارصد و سى و چند، همچنان بود تا این که رئیس ابو منصور محمّد بن فرج، آن دیوار را خراب کرد و قبر در فضایى باز، واقع شد و براى آن، ضریحى ساخته شد و سقفى بر روى آن، زده شد. هر کس مى خواست، وارد مى شد و او را زیارت مى کرد و همسایه هاى آن محلّه، به زیارت قبر عثمان، تبرّک مى جستند و مى گفتند که وى، مرد صالحى بوده است. گاهى هم مى گفتند که او، پسر دایه حسین علیه السلام بوده است(!) و از واقعیتِ حال وى، اطّلاعى نداشتند. این قبر تا امروز (یعنى سال 447) همان گونه هست». مى بینیم که گروهى در باره قبر مشخّص عثمان بن سعید ـ که یکى از نوّاب خاصّ امام زمان علیه السلام است ـ بحث قبر فرزند دایه امام حسین علیه السلام بودن را مطرح کرده اند، در حالى که زمان طولانى اى هم از درگذشت عثمان، نگذشته بوده است.<br style="box-sizing: border-box;">8. المناقب، ابن شهرآشوب: ج 4 ص 60.<br style="box-sizing: border-box;">9. بر پایه گزارش تاریخ طبرى، تاریخ دمشق و الإرشاد مفید، پس از واقعه کربلا، ابتدا سر مقدّس سیّد الشهدا علیه السلام و سایر شهیدان را به شام فرستادند و پس از آن، اسیران را اعزام کردند؛ لیکن طبق شمارى دیگر از گزارش ها، سرهاى شهدا، همراه با اسیران به شام فرستاده شده اند. برخى گزارش ها هم حاکى از آن اند که سرهاى شهیدان، همراه اسیرانْ اعزام شدند؛ لیکن سر مقدّس سیّد الشهدا علیه السلام، پیش از کاروان به دمشق رسید.<br style="box-sizing: border-box;">10. شرح الأخبار: ج 3 ص 159.<br style="box-sizing: border-box;">11. المناقب، ابن شهرآشوب: ج 4 ص 82. در باره «رأس الحسین»هاى موجود در مناطق مورد اشاره و حتّى خارج از این مناطق و ارزیابى تاریخى آنها، ر.ک: نگاهى نو به جریان عاشورا: ص355 (مقاله «رأس الحسین و مقام هاى آن»، به قلم مصطفى صادقى).<br style="box-sizing: border-box;">12. المناقب، ابن شهرآشوب: هنگامى که سر حسین علیه السلام را آوردند و در منزلى به نام قِنَّسرین 1 فرود آمدند، راهبى از دِیْرش به سوى سر، حرکت کرد و نورى را دید که از دهان آن، ساطع بود و به آسمان مى رفت. راهب، 10هزار درهم به آنان (نگهبانان) داد و سر را گرفت و به درون دِیرش برد و بدون آن که شخصى را ببیند، صدایى شنید که مى گفت: «خوشا به حالت ! خوشا به حال آن که قَدر این سر را شناخت!». راهب، سرش را بلند کرد و گفت: پروردگارا! به حقّ عیسى، به این سر بگو که با من، سخن بگوید. سر به سخن آمد و گفت: «اى راهب ! چه مى خواهى؟». گفت: تو کیستى؟ گفت: «من، فرزند محمّدِ مصطفى و پسر علىِ مرتضى هستم. پسر فاطمه زهرا و مقتول کربلایم. من، مظلوم و تشنه کامم» و ساکت شد. راهب، صورت به صورتش نهاد و گفت: صورتم را از صورت تو بر نمى دارم تا بگویى: «من، شفیع تو در روز قیامت هستم». سر به سخن در آمد و گفت: «به دین جدّم محمّد، درآى». راهب گفت: گواهى مى دهم که خدایى جز خداوند نیست و گواهى مى دهم که محمّد، پیامبر خداست. آن گاه حسین علیه السلام پذیرفت که شفاعتش کند. صبحدم، آن قوم، سر و دِرهم ها را گرفتند و چون به وادى رسیدند، دیدند که درهم ها سنگ شده است.<br style="box-sizing: border-box;">13. مثیر الأحزان ـ به نقل از سلیمان بن مهران اَعمَش ـ: هنگامى که ایّام حج در طواف بودم، دیدم که مردى مى گوید: خدایا ! مرا بیامرز و مى دانم که نمى آمرزى. دلیلش را از او پرسیدم. گفت: من، یکى از چهل تنْ حاملانِ سر حسین به سوى یزید در راه شام بودم. پس از حرکت از کربلا، در نخستین منزل، بر دِیْر (صومعه) مسیحیان، فرود آمدیم و سر هم بر سر نیزه بود. خوراک آوردیم و سرگرم خوردن بودیم که ناگهان، کفِ دستى از دیوارِ دیر [بیرون آمد و]با قلمى آهنین و به خطّى خونین نوشت: {0 آیا امّتى که حسین را کشته اند شفاعت جدّش را در روز حساب، امید مى برند ؟! 0} ما بى تاب شدیم و شکیب از دست دادیم. یکى از ما خم شد تا آن کفِ دست را بگیرد که ناپدید شد. پس یارانم باز گشتند. همچنین از پیران بنى سُلَیم، نقل شده است که چون با رومیان جنگیدند و به برخى کلیساهایشان وارد شدند، این بیت شعر را در آن جا دیدند. از آنان پرسیدند: از کِى این شعر در این جا نوشته شده است؟ آنان گفتند: سیصد سال پیش از بعثت پیامبرتان!<br style="box-sizing: border-box;">14. مقتل الحسین علیه السلام المنسوب إلى أبى مخنف: ص 180.<br style="box-sizing: border-box;">15. بویژه آن که این مقتل، ماجراهاى مفصّل و زمانبَرى را در ضمن حرکت کاروان اسیران، آورده است.<br style="box-sizing: border-box;">16. کامل بهایى: ج 2 ص 291.<br style="box-sizing: border-box;">17. رجوع کنید به نقشه «خط سیر کاروان حسینی از مدینه به مدینه</span></div> text/html 2017-11-10T06:26:18+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی زیارت اربعین http://mamj.mihanblog.com/post/5355 <h2 id="0" class="hovered" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: solid; border-top-color: rgb(180, 220, 173); background-color: rgb(196, 236, 189);">لِ اللَّهِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">سلام بر ولى خدا و دوست او سلام بر خلیل خدا</h3><h2 id="1" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَنَجیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و بنده نجیب او سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده اش سلام بر حسین</h3><h2 id="2" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْكُرُباتِ وَقَتیلِ الْعَبَراتِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">مظلوم و شهید سلام بر آن بزرگوارى كه به گرفتاریها اسیر بود و كشته اشكِ روان گردید</h3><h2 id="3" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّكَ وَابْنُ وَلِیِّكَ وَصَفِیُّكَ وَابْنُ صَفِیِّكَ الْفاَّئِزُ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">خدایا من براستى گواهى دهم كه آن حضرت ولىّ (و نماینده ) تو و فرزند ولىّ تو بود و برگزیده ات و فرزند برگزیده ات بود كه كامیاب شد</h3><h2 id="4" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">بِكَرامَتِكَ اَكْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ وَاَجْتَبَیْتَهُ بِطیبِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">به بزرگداشت تو، گرامیش كردى بوسیله شهادت و مخصوصش داشتى به سعادت و برگزیدى او را به پاكزادى</h3><h2 id="5" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْوِلادَةِ وَجَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السّادَةِ وَ قآئِداً مِنَ الْقادَةِ وَذآئِداً مِنْ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و قرارش دادى یكى از آقایان (بزرگ ) و از رهروان پیشرو و یكى از كسانى كه از حق دفاع كردند</h3><h2 id="6" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْذادَةِ وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الاَنْبِیاَّءِ وَجَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ مِنَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و میراثهاى پیمبران را به او دادى و از اوصیائى كه حجت تو بر خلقت هستند قرارش دادى او نیز</h3><h2 id="7" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الاَوْصِیاَّءِ فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ وَمَنَحَ النُّصْحَ وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فیكَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">در دعوت مردم جاى عذر و بهانه اى (براى كسى ) نگذارد و بیدریغ خیرخواهى كرد و جان خود را در راه تو داد</h3><h2 id="8" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَحَیْرَةِ الضَّلالَةِ وَقَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ مَنْ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">تا برهاند بندگانت را از (گرداب ) جهالت و نادانى و سرگردانى (در وادى ) گمراهى و چنان شد كه همدست شدند بر علیه</h3><h2 id="9" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَباعَ حَظَّهُ بِالاَرْذَلِ الاَدْنى وَشَرى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">آن حضرت كسانى كه دنیا فریبشان داد و فروختند بهره (كامل و سعادت خود را) به بهاى پست ناچیزى و بداد آخرتش رادرمقابل بهائى</h3><h2 id="10" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الاَوْكَسِ وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدّى فى هَواهُ وَاَسْخَطَكَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّكَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">اندك و بى مقدار و بزرگى كردند و خود را در چاه هوا و هوس سرنگون كردند، و تو و پیامبرت را بخشم</h3><h2 id="11" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَاَطاعَ مِنْ عِبادِكَ اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَحَمَلَةَ الاَوْزارِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">آوردند و پیروى كردند از میان بندگانت آنانى را كه اهل دو دستگى و نفاق بودند و كسانى را كه بارهاى سنگین</h3><h2 id="12" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ فَجاهَدَهُمْ فیكَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِكَ فى</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">گناه بدوش مى كشیدند و بدین جهت مستوجب دوزخ گشته بودند آن حضرت (كه چنان دید) با شكیبائى و پاداش جوئى با</h3><h2 id="13" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">طاعَتِكَ دَمُهُ وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ اَللّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً وَعَذِّبْهُمْ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">آنها جهاد كرد تا خونش در راه پیروى تو ریخت و حریم مقدسش شكسته شد خدایا آنان را لعنت كن به لعنتى و بال دار و</h3><h2 id="14" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">عَذاباً اَلیماً اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَا بْنَ سَیِّدِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">عذابشان كن به عذابى دردناك سلام بر تو اى فرزند رسول خدا سلام بر تو اى فرزند آقاى</h3><h2 id="15" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الاَْوْصِیاَّءِ اَشْهَدُ اَنَّكَ اَمینُ اللَّهِ وَابْنُ اَمینِهِ عِشْتَ سَعیداً وَمَضَیْتَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">اوصیاء گواهى دهم كه براستى تو امانتدار خدا و فرزند امانت دار اوئى سعادتمند زیستى و ستوده از دنیا</h3><h2 id="16" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">حَمیداً وَمُتَّ فَقیداً مَظْلُوماً شَهیداً وَاَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">رفتى و گمگشته و ستمدیده و شهید درگذشتى و نیز گواهى دهم كه خدا براستى وفا كند بدان وعده اى كه به تو داده</h3><h2 id="17" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَمُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">وبه هلاكت رساند هركه را كه دست از یاریت برداشت و عذاب كند كسى كه تو را كشت و گواهم دهم كه تو بخوبى وفا كردى</h3><h2 id="18" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَجاهَدْتَ فى سَبیلِهِ حَتّى اَتیكَ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَلَعَنَ اللَّهُ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">به عهد خدا و جهاد كردى در راه او تا مرگت فرا رسید خدا لعنت كند كسى كه تو را كشت و خدا لعنت كند</h3><h2 id="19" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">مَنْ ظَلَمَكَ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِیَتْ بِهِ اَللّهُمَّ اِنّى</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">كسى كه به تو ستم كرد و خدا لعنت كند مردمى كه شنیدند جریان كشتن و ستم تو را و بدان راضى بودند خدایا من تو را</h3><h2 id="20" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">اُشْهِدُكَ اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوُّ لِمَنْ عاداهُ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى یَا بْنَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">گواه مى گیرم كه من دوست دارم هر كه او را دوست دارد و دشمنم با هر كه او را دشمن دارد پدرم و مادرم بفدایت اى فرزند</h3><h2 id="21" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">رَسُولِ اللَّهِ اَشْهَدُ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فىِ الاَصْلابِ الشّامِخَةِ وَالاَرْحامِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">رسول خدا گواهى دهم كه تو براستى نورى بودى در پشت پدرانى بلند مرتبه و رحمهائى</h3><h2 id="22" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْمُطَهَّرَةِ لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِیَّةُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمّاتُ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">پاكیزه كه آلوده ات نكرد اوضاع زمان جاهلیت به آلودگیهایش و در برت نكرد از لباسهاى چركینش</h3><h2 id="23" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">مِنْ ثِیابِها وَاَشْهَدُ اَنَّكَ مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ وَاَرْكانِ الْمُسْلِمینَ وَمَعْقِلِ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و گواهى دهم كه براستى تو از پایه هاى دین و ستونهاى محكم مسلمانان و پناهگاه</h3><h2 id="24" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْمُؤْمِنینَ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ الاِمامُ الْبَرُّ التَّقِىُّ الرَّضِىُّ الزَّكِىُّ الْهادِى</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">مردمان با ایمانى و گواهى دهم كه تو براستى پیشواى نیكوكار با تقوا و پسندیده و پاكیزه و راهنماى</h3><h2 id="25" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">الْمَهْدِىُّ وَاَشْهَدُ اَنَّ الاَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوى وَاَعْلامُ الْهُدى</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">راه یافته اى و گواهى دهم كه همانا امامان از فرزندانت روح و حقیقت تقوى و نشانه هاى هدایت</h3><h2 id="26" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى وَالْحُجَّةُ على اَهْلِ الدُّنْیا وَاَشْهَدُ اَنّى بِكُمْ مُؤْمِنٌ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و رشته هاى محكم (حق و فضیلت ) و حجتهائى بر مردم دنیا هستند و گواهى دهم كه من به شما ایمان دارم</h3><h2 id="27" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَبِاِیابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرایِعِ دینى وَخَواتیمِ عَمَلى وَقَلْبى لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و به بازگشتتان یقین دارم با قوانین دینم و عواقب كردارم و دلم تسلیم دل شما است</h3><h2 id="28" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَاَمْرى لِاَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَنُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و كارم پیرو كار شما است و یاریم برایتان آماده است تا آنكه خدا در ظهورتان اجازه دهد</h3><h2 id="29" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لامَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْكُمْ وَعلى اَرْواحِكُمْ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">پس با شمایم نه با دشمنان شما درودهاى خدا بر شما و بر روانهاى شما</h3><h2 id="30" style="direction: rtl; font-family: 'Traditional Arabic', ArabicText, times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 2em; margin: 0px; border-top-width: 1px; border-top-style: dashed; border-top-color: rgb(234, 233, 205);">وَاَجْسادِكُمْ وَشاهِدِكُمْ وَغاَّئِبِكُمْ وَظاهِرِكُمْ وَباطِنِكُمْ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ</h2><h3 style="direction: rtl; font-family: times; padding: 0px 20px; line-height: 1.9em; font-size: 1.1em; color: rgb(0, 0, 136); margin: 0.1em 0px 0.9em;">و پیكرهایتان و حاضرتان و غائبتان و آشكارتان و نهانتان آمین اى پروردگار جهانیان</h3> text/html 2017-11-09T16:16:36+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعاراربعین امام حسین(ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5354 <div>مجمع الذاکرین موسی بن جعفر(ع).گلشهر:</div><div>#امام_حسین_علیه_السلام</div><div>#حضرت_زینب_سلام_الله_علیها</div><div>#اربعین&nbsp;</div><div>#مرثیه</div><div>#غزل_مثنوی</div><div><br></div><div>همسفر! من ز شام آمده ام</div><div>تشنه ی یک سلام –آمده ام</div><div><br></div><div>پشت رو پوش پاره پاره ی خود</div><div>از دل &nbsp;ازدحام &nbsp;آمده ام</div><div><br></div><div>کاش عباس نشنود که من از</div><div>پیش چشم عوام آمده ام</div><div><br></div><div>خیزران بود و خنده بود و شراب</div><div>بین &nbsp;بزم &nbsp;حرام &nbsp;آمده ام</div><div><br></div><div>گرچه بودم اسیر دشمن تو</div><div>با وقار تمام آمده ام</div><div><br></div><div>مدتی بی تو بودم اما باز</div><div>به برت “آشنام” &nbsp;آمده ام</div><div>&nbsp;</div><div>آب آورده ام کجا هستی؟</div><div>بین یک تکه بوریا هستی؟</div><div><br></div><div>بی تو رفتم سفر اگر مردم</div><div>از غم سنگ و سر،دگر مردم</div><div><br></div><div>ماجراهای گفتنی دارم</div><div>نه دگر جان و نه تنی دارم</div><div><br></div><div>بار غم را به دوش می بردم</div><div>لطمه از دست این وآن خوردم</div><div><br></div><div>کوچه کوچه پی سرت بودم</div><div>همه جا پیش دخترت بودم</div><div><br></div><div>دخترت در خرابه خوابش برد</div><div>سر زخم تو صبر و تابش برد</div><div><br></div><div>سر تو روی نی سفر می کرد</div><div>چشم تو بر رخم نظر می کرد</div><div><br></div><div>نظر خسته ی تو آبم کرد</div><div>صوت قرآن تو کبابم کرد</div><div><br></div><div>باید از درد شرم، جان بدهم</div><div>پیکرم را اگر نشان بدهم</div><div><br></div><div>چه بگویم چه بر سرم آمد</div><div>پنجه ای سمت معجرم آمد</div><div><br></div><div>آینه بودم و شکسته شدم</div><div>روی پا بودم و نشسته شدم</div><div><br></div><div>پست و بد فطرتند مردم شام</div><div>دور من کف زدند مردم شام</div><div><br></div><div>کوفه و اهل آن… نمیگویم</div><div>کودکان،قرص نان…نمیگویم</div><div><br></div><div>سر بازار و چشم نامحرم</div><div>درد زخم زبان …نمیگویم</div><div><br></div><div>#محمد_حسن_بیات_لو</div><div><br></div><div>#شعر_شیعه</div><div>@mamj51</div> text/html 2017-11-09T14:05:35+01:00 mamj.mihanblog.com سیدمحمد موسوی اشعاراربعین امام حسین(ع) http://mamj.mihanblog.com/post/5353 <h1 class="pTitle" style="margin: 5px; padding: 0px; border: 0px; font-size: 20px; vertical-align: baseline; font-weight: normal; font-family: ByNassimB; color: rgb(51, 51, 51); letter-spacing: -0.5px; text-shadow: rgb(204, 204, 204) 1px 1px;">کوتاه کن کلام... بماند بقیّه‌اش</h1><ul class="pageMetadata" style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; vertical-align: baseline; list-style: none; position: absolute; top: 0px; left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(85, 85, 85);"><li style="margin: 0px; padding: 3px; border: 0px; vertical-align: baseline; float: left;"></li></ul><div class="pageText" style="margin: 7px; padding: 0px; border: 0px; font-size: 13px; vertical-align: baseline; font-family: Tahoma; text-align: justify;">کوتاه کن کلام... بماند بقیّه‌اش<br>مرده است احترام... بماند بقیّه‌اش<br>از تیرهای حرمله یک تیر مانده بود<br>آن هم نشد حرام... بماند بقیّه‌اش<br>هر کس که زخمی از علی و ذوالفقار داشت<br>آمد به انتقام... بماند بقیّه‌اش<br>شمشیرها تمام شد و نیزه‌ها تمام<br>شد سنگ ها تمام... بماند بقیّه‌اش<br>گویا هنوز باور زینب نمی‌شود<br>بر سینۀ امام...؟ بماند بقیّه‎اش<br>پیراهنی که فاطمه با گریه دوخته<br>در بین ازدحام... بماند بقیّه‌اش<br>راحت شد از حسین همین که خیالشان<br>شد نوبت خیام....بماند بقیّه‌اش<br>سر رفت آه، بعد هم انگشت رفت، کاش<br>از پیکر امام .... بماند بقیّه‌اش<br>بر خاک خفته‌ای و مرا می برد عدو<br>من می روم به شام... بماند بقیّه‌اش<br>دلواپسم برای سرت روی نیزه‌ها<br>از سنگ پشت بام... بماند بقیّه‌اش<br>دلواپسی برای من و بهر دخترت<br>در مجلس حرام... بماند بقیّه‌اش<br>حالا قرار هست کجاها رود سرش؟<br>از کوفه تا به شام... بماند بقیه اش<br>قصه به "سر" رسید و تازه شروع شد<br>شعرم نشد تمام ... بماند بقیه اش<br><br>شاعر: محمد رسولی</div>