اشک مداح
مجمع الذاکرین متوسیلن به باب الحوائج موسی بن جعفر علیه السلام
درباره وبلاگ


هدف ما از ایجاد این وبلاگ نقد و بررسی شبهات و غلو در مداحی وشیوه روضه خوانی می باشد.
لطفا نظرات خود را درباره مطالب وبلاگ ذیل هر مطلب قرار دهید و ما را در بهتر کردن محتوای این وبلاگ یاری فرمائید. شماره های تماس (مدیر مجمع): 09155137285 -
09375382373
لینک کانال ما درتلگرام:https://telegram.me/mamj51
@mamj51

مدیر وبلاگ : سیدمحمد موسوی
پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین

آیاتى که امام حسین علیه السلام در مسیر راه به آن استناد فرمودند:
آیه اوّل : همین که نماینده یزید در مدینه (مروان ) تصمیم گرفت که از امام حسین علیه السلام براى یزید بیعت بگیرد، امام فرمود: ویلک یا مروان فانّک رجس واى برتو، تو پلید هستى و ما خانواده اى هستیم که خداوند در شاءن ما فرموده است : انّما یرید اللّه لیذهب عنکم الرّجس اهل البیت و یطهّرکم تطهیرا(1) همانا خداوند مى خواهد که از شما اهل بیت هر پلیدى (احتمالى ، شک و شبهه اى ) را بزداید و شما را چنانکه باید و شاید پاکیزه بدارد.
آیه دوّم : امام حسین علیه السلام در پایان وصیت نامه اى که قبل از حرکت به کربلا نوشتند، به این آیه استناد کردند: و ما توفیقى الا باللّه علیه توکّلت و الیه اُنیب (2) توفیق من به جز به (اراده ) خداوند نیست که بر او توکّل کرده ام و به او روى آورده ام .
آیه سوّم : همین که براى فرار از بیعت با یزید، از مدینه به سوى مکه خارج شدند (28 رجب )، این آیه را تلاوت فرمودند: فخرج منها خائفا یترقّب قال ربّ نجّنى من القوم الظالمین (3) آنگاه که (موسى ) از آنجا ترسان و نگران بیرون شد و گفت : پروردگارا! مرا از قوم ستمکار نجات بده .
آیه چهارم : شیخ مفید قدس سرّه مى گوید: همین که امام حسین علیه السلام به سوى مدینه رهسپار شد، گروه هایى از جن و فرشته براى یارى آن حضرت حاضر شدند، امّا امام این آیات را تلاوت فرمودند: اینما تکونوا یدرککم الموت و لو کنتم فى بروج مشیّدة (4) هرجا که باشید و لو در برجهاى استوار سر به فک کشیده ، مرگ شما را فرا مى گیرد. همچنین آیه ى : کبَرز الّذین کتب علیهم القتل الى مضاجعهم (5) کسانى که کشته شدند، در سرنوشتشان نوشته شده بود (با پاى خویش ) به قتلگاه خود رهسپار مى شدند.
آیه پنجم : همین که امام حسین علیه السلام شب جمعه سوم شعبان (قبل از حرکت به کربلا) وارد مکه شدند، این آیه را تلاوت فرمودند: و لمّا توجّه تلقاء مَدیَن قال عسى ربّى اَن یهدنى سواء السبیل (6) و چون رو به سوى مدین نهاد، گفت : باشد که پروردگارم مرا به راه راست راهنمایى کند.
آیه ششم : در مکه همین که با ابن عباس گفتگو مى کردند درباره ى بنى امیّه این آیات را تلاوت فرمودند: انّهم کفروا باللّه و برسوله و لایاءتون الصلاة الاّ و هم کُسالى (7) آنان به خداوند و پیامبر او کفر ورزیده و جز با حالت کسالت به نماز نپرداخته اند.... و همچنین آیه ى : یرائون الناس و لایذکرون الله الا قلیلا با مردم ریاکارى کنند و خدا را جز اندکى یاد نمى کنند. و آیه ى مذبذبین بین ذلک لا الى هؤ لاء و لا الى هؤ لاء و من یضلل اللّه فلن تَجِدَ له سبیلا(8) در این میان (بین کفر و ایمان ) سرگشته اند، نه جزو آنان (مؤ منان ) و نه جزو اینان (نامؤ منان ) و هر کس که خداوند در گمراهى واگذاردش ، هرگز براى او بیرون شدنى نخواهى یافت . و فرمودند: کلّ نفس ذائقة الموت و انّما توفّون اُجورکم (9) هر جاندارى چشنده (طعم ) مرگ است و بى شک در روز قیامت پاداشهایتان را به تمامى خواهند داد.
آیه هفتم : در آستانه عید قربان که امام حسین علیه السلام از مکه به سوى کربلا حرکت کردند، نماینده یزید در مکه راه را بر حضرت بستند، درگیرى با تازیانه رخ داد، به امام حسین گفتند: مى ترسم شما میان مردم شکاف بیفکنى !! حضرت این آیه را تلاوت فرمودند: لى عملى و لکم عملکم انتم بریئون مما اعمل و انا برى ء مما تعملون (10) عمل من از آن من و عمل شما از آن شما، شما از آنچه من مى کنم برى و برکنارید و من از آنچه شما مى کنید برى و برکنارم .
آیه هشتم : همین که در مسیر کربلا خبر شهادت مسلم را شنیدند فرمودند: انّا للّه و انّا الیه راجعون  کسانى که چون مصیبتى به آنان رسد، گویند: ما از خداییم و به خدا باز مى گردیم .
آیه نهم : در نزدیکى کربلا همین که حُر به امام گفت : چرا آمده اى ؟ فرمود: نامه هاى دعوت شما مرا به اینجا آورد، ولى حالا پشیمان شده اید و این آیه را تلاوت فرمود: فمَن نَکَث فانّما یَنکُث على نفسه (11) پس هرکس که پیمان شکند، همانا به زیان خویش پیمان شکسته است .
آیه دهم : در مسیر کربلا همین که خبر شهادت نامه رسان خود قیس بن مسهّر صیداوى را شنید گریه کرد و این آیه را تلاوت فرمودند: و منهم مَن قَضى نَحبَه و منهم مَن یَنتَظر و ما بَدّلوا تَبدیلا(12) از ایشان کسى هست که بر عهد خویش (تا پایان حیات ) به سربرده است و کسى هست که (شهادت را) انتظار مى کشد و هیچ گونه تغییر و تبدیلى در کار نیاورده اند.
آیه یازدهم : همین که فرماندار کوفه (ابن زیاد) نامه رسمى براى حُر فرستاد که راه را بر حسین علیه السلام ببندد و او نامه را به امام عرضه داشت ، امام این آیه را تلاوت فرمودند: و جعلناهم ائمّة یدعون الى النار...(13) و آنان را پیشوایانى خواندیم که به سوى آتش دوزخ دعوت مى کنند و روز قیامت یارى نمى یابند.
آیه دوازدهم : امام حسین علیه السلام در کربلا درباره لشکر یزید براى دخترش سکینه این آیه را تلاوت فرمود: اِستَحوَذ علیهم الشیطان فاَنساهم ذکر اللّه (14) شیطان بر آنان دست یافت ، سپس یاد خدا را از خاطر آنان برد.
آیه سیزدهم : در روز عاشورا براى لشکر یزید این آیه را تلاوت فرمود: فاجمعوا اَمرکم و شُرکائکم ثمّ لایکن امرکم غُمّة ثمّ اقضوا الىّ و لاتنظرون (15) شما با شریکانى که قائلید، کارتان را هماهنگ و عزمتان را جزم کنید سپس در کارتان پرده پوشى نکنید، آنگاه کار مرا یکسره کنید و مهلتم ندهید.
و نیز آیه انّما ولىّ اللّه الذى نزل الکتاب و هو یتولّى الصالحین (16) سرور من خداوند است که (این ) کتاب آسمانى را فرو فرستاده است و او دوستدار شایستگان است . و نیز آیه ى : و انّى عذت بربّى و ربّکم ان ترجمون (17) و من از شرّ اینکه سنگسارم کنید، به خود و پروردگار شما پناه مى برم . و همچنین آیه ى : اعوذ بربّى و ربّکم من کلّ متکبّر لایؤ من بیوم الحساب (18) من به پروردگار خود و پروردگار شما از (شرّ) هر متکبّرى که به روز حساب ایمان ندارد، پناه مى برم .

1- احزاب ، 33.  2- هود، 88.  3- قصص ، 21.  4- نساء، 78.   5- آل عمران ، 154.  6- قصص ، 22.
7- توبه ، 54.  8- نساء، 142 - 143.  9- آل عمران ، 185.  10- بقره ، 156.  11- فتح ، 10.
12- احزاب ، 23.  13- قصص ، 41.  14- مجادله ، 19.  15- یونس ، 71.   16- اعراف ، 196.
17- دخان ، 20.    18- غافر، 27
از ده گفتار آقای قرائتی





نوع مطلب : کربلا شناسی، 
برچسب ها : قرآن، امام حسین، راه کربلا، محسن قرائتی،
لینک های مرتبط :
عاشورا در مذهب تسنن و سایر ادیان

معمولاً در هر دوره‌ای كه نگاه قابل توجه و مطلوبی به حسین علیه‌السلام داشته‌اند حماسه‌آفرین نیز شده‌اند. در دروه معاصر با نگاهی به تألیفات اندیشمندان جامعه اهل سنت مشاهده می‌كنیم اغلب كسانی كه در این ارتباط قلم زده‌اند از روح حماسی ملهم از امام حسین علیه‌السلام نیز برخوردار بوده‌اند كه نمونه‌ای از این تألیفات عبارتند از:

1. ذكری ابی الشهداء، تألیف سید قطب.
2. استشهاد الامام الحسین(رض) تألیف سید ابوالاعلی مودودی.
3. شهید اعظم تألیف مولانا ابوالكلام آزاد.
4. ابوالشهداء، الامام الحسین، تألیف عباس محمود عقاد كه توسط مسعود انصاری با عنوان «واقعه كربلا» به فارسی ترجمه شده است.
5. أبناء رسول فی كربلاء، تألیف خالد محمد خالد كه توسط حسن فرامرزی با عنوان «فرزندان پیامبر در كربلا» به فارسی ترجمه شده است.
6. اشعه من حیاه الحسین. تألیف شیخ عبدالله علایلی كه توسط سید محمد مهدی جعفری با عنوان «بدترین هدف در بدترین نهاد» به فارسی ترجمه شده است.
7. آل محمد فی كربلا... و الحسین بن علی حفید محمد بن عبدالله‌‌، تألیف عمر ابونصر كه توسط میر سید جعفر غضبان با عنوان «سیدالشهدا» ترجمه شده است.
8. الحسین ثائراً شهیداً، تألیف عبدالرحمن شرقاوی.
9. شهید كربلا، تألیف مفتی محمد شفیع دئوبندی كه توسط محمد امین حسین بر فارسی ترجمه شده است.
10. حیات الامام الحسین، تألیف محمود شبلی.
11. الحسن و الحسین(رض) تألیف محمد رضا مصری.
12. سید شباب اهل الجنه ابن بنت رسول الله‌‌صلی‌ الله علیه و آله الحسین بن علی (رض)، تألیف حسین محمد یوسف مصری.
13. سیده الامام الحسین (رض)، تألیف محمد محمود عبدالحمید و...
14. ابوالشهدا‌ الحسین، تألیف توفیق ابوعلم.
این آثار و ده‌ها نمونه دیگر بیان كننده آن است كه امام حسین علیه‌السلام و قیام عاشورا موضوعی پویا در میان علما و پژوهشگران اهل سنت است، مضاف بر این كه تاریخ عاشورا نیز در سده‌های نخستین توسط عالمان اهل سنت به نگارش در آمده است.
3) امام حسین در ادیان دیگر. قیام امام حسین علیه‌السلام تمام آفاق و انفس را پشت سر گذاشت و قلوب انسان‌ها به ویژه عالمان و مصلحان را فتح كرده است و تأثیرات بسیار زیادی از خود به جا گذاشته است به گونه ای كه در اقصی نقاط عالم الهام بخش مصلحان دین و اجتماعی شد. از این نظر در پیروان سایر ادیان تأثیر بسزایی گذاشت. این تأثیر گذاری عمدتاً در دو حوزه بوده است: 1)در حوزه آیینی و در گفتمان توده مردم . در سایه چنین تأثیر گذرای است كه پیروان سایر ادیان همانند شیعیان روز عاشورا را گرامی داشته، مراسمی برگزار می‌كنند. 2)در حوزه نظریه پرداز الهام بخشی. اولاً در این حوزه دانشمندان زیادی علاقمند به تحقیق شده، آثاری نوشته‌اند، ثانیاً مصلحان اجتماعی از حركت حسین الهام گرفته در ادیان و با كشورهای خود نهضت‌هایی را به راه انداخته‌اند.
حسین علیه‌السلام مرزهای جهان اسلام را در هم نوردیده و تمام آفاق جهان را در بر گرفته است. اینك پیام او نه تنها در میان شیعه و سنی (اعم از تمام مذاهب و فرق) گسترش یافته بلكه در جهان مسیحیت، هندوئیسم و... جایگاه ویژه‌ای برای خود یافته و موجب پیدایش نهضت‌ها و قیام‌ها و انقلاب‌های زیادی علیه ستمگران و حكام جور شده است. مهاتما گاندی رهبر انقلاب بزرگ هندوستان می‌گوید: من زندگی امام حسین آن شهید بزرگ اسلام را به دقت خوانده‌ام و توجه كافی به صفحات كربلا نموده‌ام و بر من روشن شده است كه اگر هندوستان بخواهد یك كشور پیروز گردد بایستی از سرمشق امام حسین علیه‌السلام پیروی كند.72
توماس كارلایل دانشمند انگلیسی می‌نویسد: بهترین درسی كه از تراژدی كربلا می‌گیریم این است كه حسین و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند آنها با عمل خود روشن كردند كه تفوق عددی در جایی كه حق و باطل روبرو می‌شوند اهمیت ندارد و پیروزی حسین با وجود اقلیتی كه داشت باعث شگفتی من است.73
پروفسور ادوارد براون می‌گوید: حتی غیرمسلمانان نیز نمی‌توانند پاكی روحی را كه این جنگ اسلامی در تحت لوای آن انجام گرفت را انكار كنند. واشنگتن ایروینگ مورخ آمریكایی نیز به این عظمت اعتراف كرده و می‌گوید: در زیر آفتاب سوزان سرزمین خشك و در روی ریگ‌های تفدیده عراق روح حسین فنا ناپذیر است؛ ای پهلوان و ای نمونه شجاعت و ای شهسوار من ای حسین!
توماس ماساریك می‌نویسد: گر چه كشیشان ما هم از ذكر مصائب حضرت مسیح مردم را متأثر می‌سازند ولی آن شور و هیجانی كه در پیروان حسین علیه‌السلام یافت می‌شود در پیروان مسیح یافت نخواهد شد و گویا سبب این باشد كه مصائب مسیح در برابر مصائب حسین مانند پر كاهی است درمقابل یك كوه عظیم‌پیكر.74
مسیو ماربین آلمانی می‌گوید: این سرباز رشید عالم اسلام به مردم دنیا نشان داد كه ظلم و بیداد و ستمگری پایدار نیست وبنای ستم هر چند ظاهراً عظیم و استوار باشد در برابر حق و حقیقت چون پركاهی بر باد خواهد رفت. پیروان وجدان اگر با نظر دقیق اوضاع و احوال آن دوره و پیشرفت مقاصد بنی امیه و وضع(حكومت) و دشمنی و عداوت آنها را با حق و حقیقت بنگرند، بدون تأمل تصدیق خواهند كرد كه حسین علیه‌السلام با قربانی كردن عزیزترین افراد خود و با اثبات مظلومیت و حقانیت خود به دنیا درس فداكاری و جانباری آموخت و نام اسلام و اسلامیان را در تاریخ ثبت و در عالم بلند‌آوازه ساخت و اگر چنین حادثه جانگدازی پیش نیامده بود قطعاً اسلام به حالت كنونی خود باقی نمی‌ماند و ممكن بود یكباره اسلام و اسلامیان محو و نابود گردند... رفتار ظالمانه بنی امیه و سلوك بیرحمانه آنان نسبت به اهل بیت حسین علیه‌السلام به اندازه‌ای در قلوب مسلمانان مؤثر افتاد كه اثرش از كشته شدن حسن و همراهانش كمتر نبود.75
او همچنین ادامه می‌دهد: می‌توان ادعا كرد كه تا به امروز تاریخ بشریت نظیر چنین شخص مآل‌اندیش و فداكار به خود ندیده و نخواهد دید. هنوز اسرای عاشورا نزد یزید نرسیده بودند كه علم خون خواهی حسین علیه‌السلام برافراشته شد و نهضت عظیمی علیه یزید آغاز شد.76
یكی از دانشمندان انگلیسی در دایره المعارف قرن 19 فرانسه در مقاله‌ای تحت عنوان «سه شهید» می‌نویسد: بزرگ‌ترین دلیل بر اثبات مظلومیت امام حسین مسلمان‌ها، قربانی دادن بچه شیر‌خواره بود كه در هیچ تاریخی سابقه ندارد كه بجه شیرخواری را برای طلب آب بیاورند و آن مردم عوض آب او را طعمه تیر جفا قرار دهند. دكتر ماربین آلمانی و دكتر جوزف فرانسوی و جمع دیگری از مورخین اروپایی همگان در تاریخ‌های خودشان اعتراف دارند كه عملیات امام حسین علیه‌السلام و فداكاریش سبب حیات جاوید دین اسلام گردید.77
موریس دوكبری می‌نویسد: اگر مورخین ما حقیقت این روز (عاشورا) را می‌دانستند و درك می‌كردند كه عاشورا چه روزی است این عزاداری را مجنونانه نمی‌پنداشتند زیرا پیروان حسین به واسطه عزادار حسین می‌دانند كه پستی و زیردستی و استعمار و استثمار را نباید قبول كنند زیرا شعار پیشرو و آقای آنها تن ندادن به ظلم و ستم بود...78 او در ادامه می‌نویسد: حسین شبیه‌ترین انسان روحانی به حضرت مسیح است ولی مصائب او سخت‌تر و شدیدتر است.79
نیكلسن نویسنده و محقق انگلیسی می‌گوید: تاریخ نیز به‌حق امویان را در این مورد (كشتن امام حسین) محكوم می‌‌كند.80
دكتر ژوزف فرانسوی می‌گوید: می‌توان گفت در دو قرن دیگر عدد آنها (شیعیان) بر سایر فرق مسلمانان بیشتر خواهند شد و علت این امر به واسطه سوگواری حسین است، امروز در هیچ نقطه از جهان نیست كه برای نمونه دو الی سه نفر شیعه یافت شوند و اقامه عزاداری ننمایند. در بندر مارسی عربی را دیدم كه پیرو مذهب تشیع بود و در مهمانخانه جنب اتاق من مسكن داشت، در روز عاشورای حسین به‌تنهایی احوالات حسین را می‌خواند و گریه می‌كرد و سپس مقداری آش كه با شكر و برنج تهیه نموده بود بین فقرا تقسیم می‌نمود.81
1-3) تعزیه امام حسین و شركت هندوان. قیام امام حسین علیه‌السلام در هندوستان از سوی سه طیف به شدت مورد استقبال قرار گرفت. نخست اهل تحقیق كه به محض با خبر شدن از وقوع چنین حادثه‌ای در صدد حقیقت جویی برآمدند و تحقیق درباره عاشورا را آغاز كردند. دوم مصلحان اجتماعی كه همیشه در فكر ایجاد اصلاحات در جامعه خود بوده، یا در صدد بودند تا مردم هند را از دست انگلیسی‌ها نجات دهند. اینان در صدد یافتن الگوهای مناسب برای مبارزه با استعمار بودند. در رأس این دسته مهاتماگاندی بوده است كه نهضت خود را محصول و معلول مطالعه و تحقیق درباره قیام عاشورا می‌داند. او صراحتاً اعلام می‌كند كه برای مردم هند چیز تازه‌ای به ارمغان نیاورده بلكه آنچه عرضه می‌كند نتیجه مطالعات وی درباره عاشورا است. دسته سوم توده مردم است كه آنان از زاویه دیگری به قضیه می‌نگرند به این معنا كه امام حسین علیه‌السلام و شركت در مراسم عاشورا را امری متبرك می دانند كه باعث می‌شود آنان به آرامش برسند؛ وحدت و همدلی‌شان افزایش پیدا كند، بیماری‌هاشان برطرف شود ونهایتاً این كه نزد خدا ارج و منزلت بیشتری پیدا كنند.
از قرن دوازده هجری همه شاعران مسلمان و هندو در این زمینه (عزاداری) طبع آزمایی كرده‌اند. در قرن سیزده هجری در هند جنوبی و شمالی و بیشتر بلاد شبه قاره رسم عزاداری و روضه خوانی بین شیعیان و سنی‌ها و حتی هندوان معمول بود و شاعران بزرگی ویژه سوزسرایی و مرثیه گویی در لكهنو به زبان اردو پیدا شدند كه اشعارشان تا امروز در سراسر هند خوانده می‌شود... هنوز هم هندوان با مسلمانان در ماتم عاشورا شركت می‌كنند، رسم تعزیه و ضریح سازی تا امروز در همه بلاد هند و پاكستان و كشمیر و نپال و بین هندوان آفریقا رواج دارد و بعضی از آنها این مراسم را تا روز هشت ربیع الاول كه به روایتی روز شهادت حسن عسكری است ادامه می‌دهند. در آن روز بانگ سینه‌زنی و عزاداری خاموش می‌گردد و به همین جهت آن را «چوب تعزیه» یعنی روز خاموشی نام داده‌اند.82
در هندوستان در برابر حسینیه محل تعزیه غالباً آتشی بزرگ می‌افروزند و آن را «دودبر» گویند. عامه شیعیان و هندوان این آتشدان را از خود تعزیه بیشتر حرمت می‌گذراند. در برابر آن می‌ایستند و می‌گریند و نذر و نیاز می‌كنند یا در آتش می‌جهند و از میان آن رد می‌شوند.83
در شهرستان‌های مسلمان نشین هند، گورستانی به نام كربلا وجود دارد كه معمولاً نزدیك رودخانه است، قبل از روز عاشورا، گورهایی در این كربلاها برای تعزیه‌ها آماده می‌كنند و بعد از ظهر عاشورا تعزیه‌های بزرگ در یك ردیف و تعزیه‌های كوچك را در ردیف دیگر به خاك می‌سپارند، برای سهولت در دفن آنها ابتدا پایه‌ها و گنبد را از آن جدا می‌كنند و بعد از دفن آب بسیار بر روی قبر تعزیه می‌پاشند تا هم زودتر بپوسد و گور برای سال آینده آماده شود و هم یادی از تشنه‌لبان كربلا شده باشد.84
2-3) امام حسین علیه‌السلام نزد مسیحیان. مسیحیان به دلیل شباهت‌هایی كه میان نحوه شهادت امام حسین علیه‌السلام و عیسی علیه‌السلام یافته‌اند، به آن حضرت ارادت ویژه‌ای پیدا كرده‌اند. امام حسین علیه‌السلام و قیام عاشورا در میان مسیحیان نیز در سه حوزه مورد توجه قرار گرفته است:
1)حوزه تحقیق و حقیقت جویی. محققان، نظریه پردازان و حتی روحانیان مسیحی كه داعیه حقیقت جویی را داشته و دارند در صدد برآمدند كم و كیف قضیه عاشورا را تحقیق كنند. از این نظر قرن‌ها پیش كه اروپاییان با قیام عاشورا آشنا شدند چنین تحقیقاتی به راه افتاد و اندیشمندان زیادی دست به تحقیق زده، آثار برجسته‌ای را خلق كرده، باعث آشنایی بیشتر مسیحیان با امام حسین علیه‌السلام و قیام عاشورا شدند. جرجی زیدان، توماس كارلایل، سلیمان كتانی و... از جمله این افرادند. البته این دسته علاوه بر بررسی پدیدار شناختی عاشورا به بررسی توصیفی و تحلیلی آن نیز پرداخته‌اند.
2)مورخان وآیین دوستان. دسته دیگر از اهل علم مسیحیت عاشورا را از آن جهت مورد توجه و بررسی قرار دادند كه عاشورا با آیین‌ها و مراسمی همراه است. لذا برای این دسته جنبه‌های آیینی عاشورا بیشتر مورد توجه قرار گرفت. البته كسان دیگری در این طیف قرار دارند كه آنها به بررسی تاریخ عاشورا و تاریخ این آیین‌ها پرداخته‌اند.
3)توده مردم. التبه توده مردم مسیحی مخصوصاً مردم كشورهایی كه هم مرز مسلمانان بوده و هستند به جنبه‌های آیینی عاشورا توجه بیشتر كرده‌اند. اینان البته خود صاحب نظر نبوده بلكه تحت تأثیر صاحب نظر و مطابق نظریه‌هایی كه داده شده، اقدام به برپایی مراسمی كرده‌اند. این گروه عمدتاً تحت تاثیر این نظریه هستند كه امام حسین علیه‌السلام برای مسلمانان همان كاری را انجام داد كه مسیح برای مسیحیان انجام داد. از این جهت بر اساس نظریه فداكاری به برگزاری مراسم خاص عاشورا اهتمام می‌ورزند. از نظر ایشان امام حسین علیه‌السلام جان خود را فدا كرد تا مردم مسلمان نجات یابند چنانكه مسیح جان خود را فدا كرد تا مسیحیان نجات یابند. به تعبیر دیگر از نظر ایشان حسین ادامه دهنده راه عیسی علیه‌السلام است. بازتاب این نظریه چند امر بود: 1)پیدایش فرقه‌هایی با محوریت عیسی و حسین نظریه فرقه علویان، 2)برگزاری مراسم ویژه شهادت امام حسین علیه‌السلام در جاهای مختلف مسیحی نشین. نظیر لبنان و ایران كه سخت به مراسم عاشورا توجه دارند. 3)تقویت تقریب میان مسیحیان و شیعیان و افزایش تعلق عالمان مسیحی به تشیع.
گفتنی است كه مسیحیان ارمنی ایران در مراسم عاشورا به طور فعال شركت می‌كنند. مشاركت ایشان در مراسم عاشوران به اشكال مختلفی است: 1)شركت در مراسم عاشورا از طریق بر پا كردن تكیه‌های مستقل یا مشترك با مسلمانان؛ 2)ادای خیرات و انجام نذر و نیاز؛ 3)مشاركت در مراسم عزاداری.

پی‌نوشتها:

1- سپهر، محمدتقی ناسخ التواریخ، 3/88
2- البدایه و النهایه، ج ، 8/124
3- العقد الفرید، 5/125 و الاصابه، 1/355
4- تاریخ الخلفا، 209، و شذرات الذهب، 1/69
5- شذرات الذهب،‌1/68
6- شوشتری، قاضی نورالله، احقاق الحق، ج 10، ص708
7- همان، ص565-564
8- السواد الاعظم، 188
9- احمد عبدالرحمن البنا بلوغ الامانی، فتح الباری و معه كتاب، ج 23 و24، ص178
10- ابوالقاسم سلیمان بن‌احمد الطبرانی، المعجم الكبیر، ج3، صص40-47
11- مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ص45
12- بصائر شماره7-8، ویژه‌نامه محرم ص25 به نقل از تفسیر المنار، ج1، ص367 و ج 2 ص183
13- هاشمی‌نژاد، عبدالكریم، درسی كه حسین به انسان‌ها آموخت، ص447
14- مجله بصائر، شماره 7-8، ویژه نامه محرم ص 24، به نقل از مقتل الحسین، ص 30
15- همان
16- رسولی محلاتی، سید هاشم، زندگانی امام حسین، ص 152
17- همان
18- بصائر، شماره، 8-7 ویژه‌نامه محرم، ص24، به نقل از شرح العقاید، ص181
19- البیان و التعریف، ج 2، ص 23
20- احقاق الحق، ج 11، ص283
21- احقاق الحق، ج1، ص687، و نیز ینابیع الموده، ص167
22- احقاق الحق، ج1، ص696
23- همان، ص568
24- همان، ص700
25- ینابیع الموده، ص318
26- همان، صص322-323
27- همان، ص319
28- ینابیع الموده، ص318
29- سبط ابن جوزی، تذكره الخواص، ص269
30- تذكره الخواص، ص 287
31- همان، ص289
32- همان، ص291
33- بصائر، شماره 7-8، ص24، به نقل از مراه الزمان، ج8، ص496
34- تذكره الخواص، ص257
35- شذرات الذهب، 1/68
36- شذرات الذهب، 1/69
37- شهداد، محمد، سرور شهیدان امام حسین، صص44-45، به نقل از شرح فقه اكبر، ص87
38- همان منبع
39- سربازی، عبدالرحمن، شهسوار كربلا، ص31
40- مجله بصائر، شماره7-8، ویژه‌نامه محرم، ص25
41- حادثه كربلا از نظر اهل سنت، به نقل از الصراط السوی فی مناقب آل النبی، ص94
42- سیمای علی علیه‌السلام از منظر اهل سنت، 175، به نقل از دیوان امام شافعی، 62
43- الشكعه، مصطفی الاربعه الائمه، ج3، ص53
44- سیمای علی از منظر اهل سنت، 176
45- احقاق الحق، ج1، ص642
46- همان، ص597
47- همان، علاوه بر ایشان انگچی شافعی نیز این حدیث را نقل كرده است.
48- ابن كثیر، البدایه، ج4، جز8، ص142
49- البدایه و النهایه، ج4، جز8، ص144
50- همان، ص194
51- البدایه و النهایه، ج4، جز8، ص193
52- مجله بصائر، شماره7-8، ویژه‌نامه محرم، ص24، به نقل از نیل الاوطار، ج7، ص147
53- ینابیع الموده، ص324
54- همان، ص338
55- احقاق الحق، ج 11، ص42
56- همان، ص422
57- احقاق الحق، ج11، ص444
58- همان، ص448
59- احقاق الحق، ج10، ص549، نقل از فصول المهمه، ص136
60- احقاق الحق، ج11،ص45
61- ابن خلدون، مقدمه، ترجمه محمد پرویز گنابادی، ص415
62- احقاق الحق، ج10، ص704
63- همان، ص576
64- البدایه و النهایه، ج4، جز8، ص193، و نیز احمد بن حنبل، فضائل الصحابه، ج2، ص767
65- احقاق الحق، ج10، ص663
66- همان، ص 727، این حدیث را ابن قیم جوزی، حنبلی مذهب نیز در كتاب اغاثه، ج 1، ص152 نقل كرده است.
67- فضائل الصحابه، ج2، ص769
68- همان، ص771
69- شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج1-2، ص67
70- همان، ص68
71- مجله بصائر، شماره7-8، ویژه نامه محرم، ص24، به نقل از مقتل الحسین، ص30
72- شهید هاشمی‌نژاد، عبدالكریم، درسی كه حسین به انسان‌ها آموخت، ص447
73- پیشین
74- همان، ص451
75- پیشین، ص441
76- پیشین
77- كاظمینی بروجردی، سیدمحمدعلی، شیعه شناسی از نظر فریقین، ص136
78- درسی كه حسین به انسان‌ها آموخت، ص454
79- همان
80- برترین هدف در برترین نهاد، شیخ عبدالله علایلی، ترجمه سید محمد مهدی جعفری، ج1، ص91
81- پیشین
82- دایره المعارف تشیع، ج4، ص448
83- همان
84- همان

منابع و مآخذ:
1.قرآن كریم.
2. احقاق الحق، نور الله شوشتری.
2.»امام حسین علیه‌السلام از دیدگاه اهل سنت» محمد برفی ،مجله بصایر،شماره7-8.
3.الائمه الاربعه ،مصطفی الشكعه.
4.البدایه و النهایه،ابن كثیر ،قاهره ، دار الحدیث،1413 ق.
5. بر ترین هدف در برترین نهاد ،شیخ عبدالله علایلی ،محمد مهدی جعفری ،تهران،چاپ و نشر ارشاد،1371
6.تذكرهالخواص ،سبط ابن حوزی،بیروت،موسسه اهل بیت ،1401 ق.
7.دایره المعارف تشیع ،تهران ،1381
8.درسی كه امام حسین علیه‌السلام به انسانها آموخت،عبد الكریم هاشمی نژاد.
9.سرور شهیدان ،امام حسین علیه‌السلام ،محمد شهداد.
10. السواد الاعظم،حكیم سمرقندی ،تهران،بنیادفرهنگ ایران،1348 ق.
11.سیمای امام حسین علیه‌السلام از منظر اهل سنت، محمد برفی ،تهران مولف،1381.
12.شهسوار كربلا ،عبد الرحمن سربازی .
13.شذرات الذهب، ابن عماد حنبلی ،بیروت، دار احیاء التراث العربی.
14.شیعه شناسی از نظر فریقین، سید محمد علی كاظمینی بروجردی .
15.العقد الفرید،ابن عبدریه اندلسی ،بیروت ،دارالفكر.
16.مقدمه ابن خلدون،ابن خلدون،محمد پروین گنابادی ،تهران علمی و فرهنگی 1375.
17.فتح الباری .
18.المعجم الكبیر،ابوالقاسم سلیمان ابن احمد الطبرانی.
19.مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین.
20. ناسخ التواریخ، محمد تقی سپهر.
21.ینابع الموده، قندوزی.





نوع مطلب : کربلا شناسی، 
برچسب ها : کربلا، عاشورا، امام حسین، اهل سنت، مسیحی، سایر، ادیان،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 1393/07/30 :: نویسنده : سیدمحمد موسوی
«منزل سوم -صفاح»

صفاح محلی بین «حُنَین» و «انصاب» حرم واقع شده است که زائر از آنجا به راحتی وارد مکه می شود.
امام (ع) روز جمعه، یازدهم ذی حجه به این محل رسید و با یاران فرود آمد(۱) آن حضرت در این محل با «فرزدق» شاعر، پسر «غالب» برخورد کرد(۲) و درباره مردم کوفه از او سوال فرمود. او در پاسخ گفت:« دل های مردم با شماست، اما شمشیرهای آنها با بنی امیه است، و قضا به دست خدای تعالی است». امام گفتار او را تصدیق فرمود و اعلام داشت که به قضای الهی تن داده است.(۳) امام حسین (ع) با او خداحافظی کرد و از او جدا شد.  به نظر شیخ مفید از اینجا به بعد امام به سرعت تا « ذات عِرق» راه را طی کرد. (۴)
------------------------------------------------
۱-  الامام الحسین و اصحابه، ج ۱ ، ص ۱۵۴
۲-   معجم البلدان ، ج ۳ ص ۴۱۲
۳-   تاریخ الامم و الملوک ج ۵ ص ۳۸۶ - الارشاد ج ۲ ص ۶۷
۴-   الارشاد ج ۲ ص ۶۰




نوع مطلب : کربلا شناسی، منازل‌ مسیر کاروان‌ امام‌ حسین از مکه‌ تا کربلا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

منزل دوم -تنعیم / اجاره شتر از کاروان یمنی
منزل دوم -تنعیم

امام از مکه معظمه خارج شد و به همراه خانواده و برخی از دوستان به «ادنی الحل» رسید.

در دو فرسخی مکه، «تنعیم » در مسیر جاده مدینه قرار گرفته است.

اینجا را «تنعیم» می نامند، چون طرف راست این منطقه کوه «نعیم» و چپش کوه «ناعم» و این محل در وادی «نعیمان» قرار دارد.
در تنعیم، امام از کاروان یمن شترانی را برای اهل و عیال و یاران خود اجاره کرده و به آن کاروانیان فرمود: « هر که مایل است با ما به عراق آید کرایه مرکب راهش را می دهیم و همراهی او را خوش می داریم و هر که پاره ای از راه را با ما باشد به همان اندازه که همراه ما بیاید کرایه مرکبش را می پردازیم». پس از آن عده ای امام را همراهی کردند و عده ای جدا شدند(۱)  در این محل بود که نامه « عبدالله بن جعفر» توسط دو فرزندش «عون» و « محمد» و نامه « عمرو بن سعید بن العاص» توسط «یحیی بن سعید» والی مکه به امام رسید که آن حضرت هردو را پاسخ دادند.(۲)
------------------------------------------------
۱- الارشاد، ج ۲، ص ۶۸
۲- الامام الحسین و اصحابه ، ج ۱، ص ۱۵۲ - تاریخ الامم و الملوک، ج ۵، ص ۳۸۵




نوع مطلب : کربلا شناسی، منازل‌ مسیر کاروان‌ امام‌ حسین از مکه‌ تا کربلا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

مسیر كاروان اسرای كربلا+نقشه

نقشه ابتكاری «خط سیر كاروان حسینی از مدینه به مدینه» به خوبی نشان می دهد كه كاروان اسرای دشت كربلا چگونه مسیر پررنج و محنت 4 هزار كیلومتری را منزل به منزل پیمودند تا این كه به موطن خود یعنی مدینه بازگشتند.

به گزارش مشرق به نقل از فارس، از نظر تاریخی بعد از واقعه عاشورا اخبار چندانی از ماجرای سفر كاروان اسرا در دسترس نیست. مرحوم شیخ عباس قمی در «نفس المهموم» نیز بدین نكته تصریح می كند.


ادامه مطلب


نوع مطلب : کربلا شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :





نوع مطلب : کربلا شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پرسش :

 شبهه: در مورد مسیر حركت اسیران كربلا، راه شام از كربلا نیست و چنین قضیه‌ای غلط است كه اسیران به كربلا آمدند و اهل بیت با جابر ملاقات كردند و در واقع اربعین تحریف شده است.

 

 

پاسخ :

 درباره زیارت كاروان اسرای اهل بیت ـ علیهم السلام ـ از مرقد شهیدان كربلا در اولین اربعین سخنان بسیاری گفته شده، برخی از محققین معتقدند كه كاروان اسیران در راه بازگشت به مدینه از كربلا عبور كرده و به زیارت شهیدان رفتند ولی برخی معتقدند چنین چیزی امكان ندارد بلكه اسرای اهل بیت ـ علیهم السلام ـ در اولین اربعین به زیارت نرسیدند و ملاقات با جابر صحت ندارد. این مسئله نیز یكی از مسائل مورد اختلاف بین محققین است. مرحوم محدث نوری صاحب مستدرك در كتاب لؤلؤ و مرجان این قضیه را با دلایل و شواهدی بعید دانسته و رد كرده است.[1]و شهید مطهری هم كه در نوشتن كتاب حماسه‌ی حسینی و برخی از آثارش مقداری از مرحوم محدث و كتابش تاثیر پذیر بوده است،[2] موافقاً با مرحوم محدث نوری آن را رد كرده است و یكی از دروغهائی دانسته كه جامعه مرده آنرا پذیرفته و همین مطلب را یكی از دلائل بر مرده بودن جامعه آنروز ایران دانسته[3](این سخنرانی ایشان در روز اربعین بوده است) شهید مطهری می‌فرماید: «یك جریان ساختگی كه در هیچ كتاب معتبری وجود ندارد و تنها در یك كتاب وجود دارد كه آن كتاب به اتفاق تمام ارباب مقاتل معتبر نیست ...[4] ولی هیچكدام از مورخین و محدثین و مقتل نویسان اسلام این را ننوشته‌اند بلكه تكذیب كرده‌اند و عقل هم (آنرا تكذیب می‌كند). این دو محقق بزرگ جهان تشیع بدین ترتیب وقوع این اتفاق تاریخی را انكار كرده‌اند.[5] اما به نظر می‌رسد كه دلایل چندان قطعی نیست، شهید مطهری فرموده است«عقل هم تكذیب می‌كند» در حالیكه چنین نیست، اتفاقا عقل تأیید و تحسین می‌كند كه اهل بیت امام حسین ـ علیه السلام ـ از كنار این حادثه به این سادگی نگذرند، از نظر عاطفی و عقلی بسیار بعید است كه انسان بعد از از دست دادن عزیزانش به هر نحوی كه ممكن باشد برای تسلی خاطر و تسكین آلام روحی بر سر مزار او برود و در آنجا عزاداری كند! عقل چگونه با چنین چیزی مخالف بوده و آنرا تكذیب می‌كند.[6]كه بانویی مثل زینب كه محبوبترین فرد خاندانش(برادرش حسین) و سایر برادران و فرزندان و برادر زادگان را از دست بدهد و خودش به اسارت برده شود و در راه بازگشت به مزار آنها نرود، امام زین‌العابدین ـ علیه السلام ـ امام معصوم كه از هر لحاظ در كمال و در اوج عواطف انسانی و عظمت معنوی از مزار عزیزانش زیارت نكند و فرزندان و خاندان پدرش را برای وداع به كربلا نبرد! اتفاقا اگر نرفته باشد، جای بسی تعجب است و از نظر عقلی رجحان با رفتن اسراء به كربلاست و نرفتن مورد مذمت عقل است! چون مسیری كه اسراء را از كربلا به سوی شام آوردند از همان مسیر ممكن است اسراء از شام به كربلا برگردند در هر صورت شهر مدینه بعد از سرزمین كربلاست و كربلا در بین راه سوریه كنونی(شام) و كشور عراق واقع است و از نظر عقلی هیچ استبعاد و مانعی وجود ندارد و از محالات نیست كه خاندان امام حسین ـ علیه السلام ـ در راه بازگشت به مدینه در اولین فرصت به زیارت قبور مطهر شهیدان رفته باشند.

مرحوم نوری و شهید مطهری در یكی از دلایل ردشان آورده‌اند كه چون ابن طاوس صاحب لهوف در جوانی این كتاب را نوشته حرف او غیر معتبر است، در حالیكه جوان بودن ابن طاوس هیچ دلیلی بر رد این مطلب نمی‌تواند باشد اتفاق نیرویی كه در جوانی برای پژوهش و تحقیق وجود دارد در كهن سالی نیست، این دلیل آنها نیز دلیل قابل قبولی نیست.

یكی از دلیلهای شهید مطهری این است كه نوشتن هیچ یك از مقتل نویسان و مورخان اسلامی این واقعه را ذكر ننموده‌اند.

در جواب آنها باید گفت كه: اولاً: چه كسی مدعی است كه مورخین تمام حوادث را دقیقا ضبط كرده‌اند و مسیر كاروان اهل بیت از شام به مدینه را گزارش داده‌اند.

ثانیاً: صاحب لهوف مرحوم سید بن طاوس خودش یكی از مقتل نویسانی است كه آن مطلب را نقل كرده است. و علاوه بر او ابن نما نیز در مثیرالاحزان نقل نموده است.

ثالثاً: مرحوم مطهری و نوری فقط در حد سخن مدعی شده‌اند كه هیچیك از مورخین اسلامی و مقتل نویسان این واقعه را منعكس نكرده‌اند. چون آنها به تمام مقاتل دسترسی نداشته‌اند و تمام منابع تاریخی را مراجعه نكرده‌اند.[7] كه بدون تحقیق اثبات چنین ادعایی مشكل است. چون هم سید ابن طاوس تقل كرده و هم بنابر نقل خود محدث نوری ابن نما در كتاب مثیر‌الاحزان آنرا نقل كرده است.[8]

احتمالا مرحوم نوری اولین كسی است كه در این مسئله با آوردن دلایلی تردید نموده است، او از شیخ مفید نقل كرده است كه فرموده است روز بیستم صفر كه مصادف با اربعین است اهل بیت امام حسین از شام حركت كردند نه اینكه اربعین به كربلا رسیدند.[9]

در هر صورت مرحوم نوری و بعد از او شهید مطهری این قضیه را انكار كرده‌اند و از لحاظ عقلی به ملاحظه برخی از امور همچون مسیر طولانی بین كربلا و شام و مدت زمان طی این مسافت محال ‌دانسته‌اند.

در عین حال عده‌ای از علمای شیعه چون ابن طاوس در لهوف و ابن نما در كتابش این واقعه را نقل كرده‌اند و مجلسی نیز از سید نقل نموده است.[10]

علاوه بر آنها مرحوم قاضی طباطبائی پژوهشی مفصل در این باره انجام داده و معتقد است كه روایت جابر تا آخر نقل نشده است بلكه بخش پایانی آن قطع شده وگرنه حضور اهل بیت در كربلا و دیدارشان با جابر در زیارت امام حسین ـ علیه السلام ـ منعكس می‌شد.[11]

آن مرحوم گفته است كه علم الهدی و شیخ طوسی گفته‌اند كه سر مبارك امام حسین در روز اربعین به پیكر پاك امام حسین ملحق شد.[12]

مرحوم قاضی تمام دلایل محدث نوری را جواب داده و مردود شمرده است و ادعای خود را كه حضور اهل بیت در اربعین اول بر سر قبور شهداست ثابت می‌كند.[13] با توجه به اینكه تحقیق آن مرحوم مفصل است و كاملا مخالف با گفتار نوری و شهید مطهری، لذا نمی‌توان با احتمالاتی كه مرحوم نوری اقامه نموده حضور اهل بیت را منكر شد بلكه عواطف شدید اهل بیت و بی قراری آنها از فراق امام شهیدان و عزیزان حكم می‌كند كه در اولین فرصت به زیارت شتافته باشند.

[1] . محدث نوری، لؤلؤ و مرجان، ج سوم، قم، انتشارات طباطبائی، 71، ص 149

[2] . شهید مطهری درباره وقوع چنین اتفاق و یا عدم وقوع آن تحقیق ویژه نموده است احتمالا با اتكاء به اثر مرحوم محدث نوری این واقعه را بعید دانسته است.

[3] . شهید مطهری، حق و باطل، چاپ دهم، تهران، صدرا 69، ص 89

[4] . منظور شهید از این كتاب ظاهرا كتاب لهوف سید بن طاووس است.

[5] . شهید مطهری، حق و باطل، چ دهم، تهران، صدرا، 69، ص 90.

[6] . مگر اینكه از جهت مدت زمانی محاسبه شود و مسیر بین شام و كربلا را بیش از مدت معلوم شده برای طی مسافت تعیین كند كه در این مدت رفتن كاروان از شام به كربلا محال باشد.

[7] . در حالیكه خود مرحوم نوری فرموده است كه طبری والكامل نقل نكرده‌اند دو تا منبع را نمی‌توان به تمام مقاتل تعبیر كرد.

[8] . محدث نوری«پیشین» ص 150

[9] . همان ص 154

[10] . علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 45، ج سوم، تهران، اسلامیه، 63، ص 146

[11] . شهید قاضی طباطبائی، تحقیق در اول اربعین سیدالشهداء چاپ سوم، قم، بنیاد علمی و فرهنگی شهید قاضی، 1368، ص 217

[12] . همان ص 220

[13] . همان از ص 6 تا ص304

www.andisheqom.com




نوع مطلب : کربلا شناسی، مطلب روز، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

مسیر عبور امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا

بر پایه صحیحترینِ گزارشها، كاروان امام حسین علیه السلام پس از چهار ماه و پنج روز اقامت در مكه روز سه شنبه هشتم ذى الحجه سال شصت هجرى، مكه را به سوى كوفه ترك كرد؛ اما هنگامى كه به نزدیكى كوفه رسید به دلیل ممانعت سپاهیان ابن زیاد مجبور به فرود آمدن در كربلا گردید.

گفتنى است كه امام علیه السلام در آغاز حركت به جاى آن كه از مكه به سوى شمال شرق و منزل صفاح (نخستین منزل مسیر مكه به كوفه) برود به سمت تنعیم در شمال غرب و در مسیر مدینه حركت كرد و بدین سان حدود نُه كیلومتر راه خود را دور نمود. احتمالاً این اقدام ترفندى بر ضدتعقیب مأموران حكومت بود كه قصد ممانعت از حركت امام علیه السلام به سوى كوفه داشتند.[۱]

تعدادی از منازلى كه كاروان حسینی طى كرده، به ترتیب عبارت اند از:

  1. مدینه
  2. مکه
  3. تنعیم
  4. صفاح
  5. ذات عرق
  6. وادی عقیق
  7. حاجز
  8. خزیمیه
  9. اجفر
  10. زرود
  11. ثعلبیه
  12. زباله
  13. بطن العقبه
  14. شراف
  15. ذو حسم
  16. البیضه
  17. عذیب الهجانات
  18. قصر مقاتل
  19. کربلا

بر اساس محاسباتِ انجام شده كاروان امام علیه السلام این منازل را با مسافتى حدود ۱۴۴۷ كیلومتر، در مدت تقریبا ۲۵ روز طى كرد و روز دوم محرم سال ۶۱ هجرى وارد كربلا شد.[۲]

نقشه مسیر حرکت کاروان حسینی

تذکر: در این نقشه برخی از منزلگاه ها که در منابع ذکر شده نیامده است. Maseere karawan.jpg

پانویس

  1.  دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ؛ محمد محمدی ری شهری و همکاران، دارالحدیث، قم،1388، ج5، ص 114.
  2.  دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ؛ محمد محمدی ری شهری و همکاران، دارالحدیث، قم،1388، ج5، ص 115.
واقعه عاشورا
امام حسین علیه السلام
  • امام حسین علیه السلام
  • القاب و کنیه های امام حسین علیه السلام
  • زیارت امام حسین علیه السلام
  • حرم حسینی
  • منابع تاریخ زندگی امام حسین علیه السلام
  • امام حسین علیه السلام در منظر اندیشمندان جهان
کاروان حسینی قبل از واقعه
  • منزلگاه های قافله کربلا: ثعلبیه - خزیمیه - ذات عرق - ذو حسم - زباله - زرود - شراف -شقوق (نام محل) - صفاح - عذیب الهجانات - قاع - قصر مقاتل - مغیثه - وادی عقیق - واقصه
  • روزهای دهه محرم تا عاشورا: ۱محرم - ۲محرم - ۳محرم۴محرم - ۵محرم - ۶محرم - ۷محرم۸محرم - تاسوعا
واقعه
  • شرح واقعه: عاشورا - سخنان امام حسین علیه السلام با یارانشان در روز عاشورا - آرایش سپاه دو طرف در روز عاشورا - جنایات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا
  • فدائیان راه حق: شهدای کربلا - حضرت عباس علیه السلام - حضرت علی اکبر علیه السلام -مسلم بن عقیل - حضرت قاسم علیه السلام - حضرت علی اصغر علیه السلام
  • اهل باطل: عاملان واقعه کربلا - سپاهیان عمر سعد در واقعه کربلا
کاروان حسینی پس از واقعه
  • زینب کبری سلام الله علیها
  • اسرای اهل بیت علیهم السلام
  • اسیران کربلا در کوفه
  • اسیران کربلا در شام
  • باقی ماندگان واقعه کربلا
بازتاب واقعه
  • خونخواهی امام حسین علیه السلام - عزای ابا عبدالله علیه السلام - تحریف های واقعه عاشورا




نوع مطلب : کربلا شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :