مجمع الذاکرین متوسیلن به باب الحوائج موسی بن جعفر علیه السلام

ارباب زاده ای كه خود ارباب عالم است

تاریخ:یکشنبه 1396/02/17-22:03

ارباب زاده ای كه خود ارباب عالم است 
در چهره اش جمال پیمبر مجسم است

نور است نور محض زجنس پیامبر 
هر چه بگویم از منش و منطقش كم است

نامش علی نهاده به كوری دشمنان 
ارباب ما حسین كه ارباب عالم است

اعمال امشب است در مفاتیح عاشقی 
مستی كنید ، جام و می اش هم فراهم است

مجنون خویش كرده و لیلای ما شده 
از شوق اوست دیده اگر پر زشبنم است

حالا خبر دهید گدایان شهر را 
پایان مستمندی و فرجام ماتم است

اصلا نه جای شك و شبه اَست و سوال 
پر می كنند كیسه های تهی را – مسلّم است

این المفر لشگریان می رسد به گوش 
غرش كه می كند و چهره درهم است

اما چرا در شب میلاد حضرتش 
حال و هوای این غزلم چون محرم است ؟

در بین روضه های غمش آتشم زدند 
آن روضه ای كه در لهوف و مقرم است

آن روضه ای كه خواند قطعه قطعه اش
با دیدنش قامت بابای او خم است 
* 
می چید قطعه های بدن را كنار هم 
می گفت یا علی بعد تو دنیا جهنم است





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo
پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین

Your IP: